Piczo

Log in!
Stay Signed In
Do you want to access your site more quickly on this computer? Check this box, and your username and password will be remembered for two weeks. Click logout to turn this off.

Stay Safe
Do not check this box if you are using a public computer. You don't want anyone seeing your personal info or messing with your site.
Ok, I got it
Back To Home Page
punjabi shayeri
ਜੇ ਯਾਰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੁੱਸੇ ਹੈ
ਕੋਈ ਕਮੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗੀ ।
ਦਿਲਦਾਰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੁੱਸੇ ਹੈ
ਕੋਈ ਕਮੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗੀ ।

ਜਿਸ ਦੇ ਸਿਰ ਤੋਂ ਉਡਦਾ ਸੀ
ਉਹ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਅੱਜ ਗੁੱਸੇ ਹੈ
ਕੋਈ ਕਮੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗੀ ।

ਰੁਕਣਾ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਰੁਕਿਆ ਨਹੀਂ
ਝੁਕਣਾ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਝੁਕਿਆ ਨਹੀਂ
ਕੋਈ ਕਮੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗੀ ।

ਜੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਚਾਲ ਨੂੰ ਤੱਕਿਆ ਨਹੀਂ
ਜੋ ਬਣਨਾ ਸੀ ਬਣ ਸਕਿਆ ਨਹੀਂ
ਕੋਈ ਕਮੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗੀ ।

ਕਿਸੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਫੇਰਾ ਪਾਇਆ ਨਹੀਂ
ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹਿਆ ਨਹੀਂ
ਕੋਈ ਕਮੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗੀ ।

ਮੁੱਖ ਕਿੰਨੇ ਸੋਹਣੇ ਹੋਰ ਸੋਹਣੇ ਨਾਮ
ਕਿਸੇ ਤੇ ਮੇਰਾ ਆਈਆ ਨਹੀਂ
ਕੋਈ ਕਮੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗੀ ।

ਗ਼ੈਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਸੇਕਦੀਆਂ
ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਮੱਥਾ ਟੇਕਦੀਆਂ
ਕੋਈ ਕਮੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗੀ ।

ਦੋ ਅੱਖਾਂ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਮੈਨੂੰ
ਜੋ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਨਾ ਤੱਕਦੀਆਂ
ਕੋਈ ਕਮੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗੀ ।

ਕਈਆਂ ਤੋਂ ਝੂਠਾ ਪੈ ਗਿਆ ਮੈਂ
ਕਈਆਂ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਲਹਿ ਗਿਆ ਮੈਂ
ਕੋਈ ਕਮੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗੀ ।

ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਦੇ ਅੱਗੇ ਲੰਘ ਗਏ
ਜੇ ਇਕੱਲਾ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਗਿਆ ਮੈਂ
ਕੋਈ ਕਮੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗੀ ।
ਕੋਈ ਕਮੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗੀ ।
ਕੋਈ ਕਮੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗੀ ।





ਚੰਗੇ ਮਾੜੇ ਦਿਨ ਰਹਿੰਦੇ ਸਾਰਿਆਂ ਤੇ ਚਲਦੇ,
ਦੁੱਖ ਸੁੱਖ ਵਿਹੜਾ ਰਹਿੰਦੇ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਮੱਲਦੇ
ਮਸਤੀ ਚ ਰਹੀਏ ਗੱਲ ਦਿਲ ਤੇ ਨਹੀ ਲਾਈ ਦੀ

ਉੱਠ ਕਾਕਾ ਕੰਮ ਕਰ ਬਾਪੂ ਮਾਰੇ ਝਿੱੜਕਾਂ,
ਲਾਡਲਾ ਨਾ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਜੇ ਬੇਬੇ ਲੇਂਦੀ ਬਿੜਕਾਂ
ਤੋੜੀਏ ਨਾ ਡੱਕਾ ਹਾਂਜੀ ਹਾਂਜੀ ਕਰੀ ਜਾਈ ਦੀ,
ਮਸਤੀ ਚ ਰਹੀਏ ਗੱਲ ਦਿਲ ਤੇ ਨਹੀ ਲਾਈ ਦੀ

ਪੇਪਰਾਂ ਚ ਫਿਕਰ ਨੀ ਹੁੰਦੀ ਪਾਸ ਫ਼ੇਲ੍ਹ ਦੀ,
24 ਘੰਟੇ ਕਾਟੋ ਰਹਿੰਦੀ ਫੁੱਲਾਂ ਉਤੇ ਖੇਲ ਦੀ
ਲੁਟੀਏ ਨਜ਼ਾਰੇ ਜ਼ਿੰਦਗਾਨੀ ਤੇ ਲੁਟਾਈ ਦੀ,
ਮਸਤੀ ਚ ਰਹੀਏ ਗੱਲ ਦਿਲ ਤੇ ਨਹੀ ਲਾਈ ਦੀ

ਰੱਜ ਕੇ ਸ਼ੌਕੀਨ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ੌਂਕ ਖਾਣ ਪੀਣ ਦਾ,
rubal ਕਹਿੰਦਾ ਸੁਪਨਾ ਨਾ ਵੇਖੀਏ ਹਸੀਨ ਦਾ
ਸਾਡੇ ਉਤੇ ਰਹਿੰਦੀ ਅੱਖ ਸਦਾ ਵੱਡੇ ਭਾਈ ਦੀ
ਮਸਤੀ ਚ ਰਹੀਏ ਗੱਲ ਦਿਲ ਤੇ ਨਹੀ ਲਾਈ ਦੀ.............




ludhiane ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਮੁੰਡੇ ਸੋਹਣੀਏ,
ਆਵਾਂ ਗੌਣ ਨਾ ਜਾਣੀ।
ਜਣੀ ਖਣੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ,
ਰੰਨਾਂ ਗੋਰੀਆਂ ਦਾ ਭਰਦੇ ਪਾਣੀ।
ਚੱਲ ਪਿੰਡ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੇ,
ਜਿੱਥੇ ਮਿਲਦੇ ਹਾਣ ਨੂੰ ਹਾਣੀ।





ਕਦੇ ਪੁੱਛ ਗਿੱਛ ਨਹੀਂ ਸੀ .......
ਹੁਣ ਹਰ ਥਾਂ ਚਰਚਾ ਮੇਰੀ ਆਮ ਹੁੰਦੀ ਏ.....

ਸਿਰ ਦੇਣਾ ਤੇ ਮੂਹੋ ਨਾ ਸੀ ਕਰਨੀ,
ਇਹ ਹੈ ਮੌਤ ਦੇ ਨਾਲ ਰੀਤ ਸਾਡੀ ।

ਜਿਊਣਾ ਮਰਨਾ ਤਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਜੱਗ ਸਾਰਾ,
ਬੰਦ ਬੰਦ ਕਟਵਾਉਣਾ ਤਾਂ ਹੈ ਰੀਤ ਸਾਡੀ ।|







ਜਿਹੜੇ ਹੱਸਦੇ ਨੇ ਬਹੁਤਾ , ਦਿਲੋਂ ਭਰੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ
ਉਹਨਾ ਇਸ਼ਕੇ ਚ ਫੱਟ ਬੜੇ ਜਰੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ,

ਰੋਜ ਮਹਿਫਲਾਂ ਸਜਾਉਂਦੇ ਸਾਰੇ ਜੱਗ ਨੂੰ ਹਸਾਉਂਦੇ ,
ਪਰ ਕਿਹੜਾ ਜਾਣੇ ਅੰਦਰੋਂ ਉਹ ਹਰੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ,

ਦਿਨੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਲੁਟਾਂਉਦੇ ਰਾਤੀਂ ਡੋਲਦੇ ਨੇ ਹੰਝੂ ,
ਬਾਹਰੋਂ ਦਿਸਦੇ ਜਿਊਂਦੇ ਪਰ ਮਰੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ,

ਮੁੱਛਾਂ ਕੁੰਡੀਆਂ ਰੱਖਣ ਦਾ ਸ਼ੌਂਕ ਸਾਨੂੰ
ਲੋਕੀ ਗਲਤ ਅੰਦਾਜ਼ੇ ਲਾਈ ਜਾਂਦੇ

ਸਾਨੂੰ ਚੁਸਤੀ ਚਲਾਕੀ ਨਹੀਂ ਆਓਂਦੀ
ਜੋ ਜੋ ਕਿਹੰਦੇ ਓਹੋ ਕਰ ਕੇ ਵਖਾਈ ਜਾਂਦੇ

ਅਸੀਂ ਖਾਲਸੇ ਖਾਲਸ ਦੁੱਧ ਵਰਗੇ
ਹਰ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਫ਼ਤਿਹ ਬੁਲਾਈ ਜਾਂਦੇ

ਗਿੱਧਾ , ਭੰਗੜਾ , ਬੋਲੀਆਂ ਰੂਹ ਸਾਡੀ
ਆਪ ਨਚਦੇ ਤੇ ਸਭਨੂੰ ਨਚਾਈ ਜਾਂਦੇ




"ਵਕਤ ਬਦਲਿਆ ਤੇ ਸਮੇਂ ਵੀ ਕਈ ਬਦਲੇ
ਬਦਲ ਗਏ ਕਈ ਸਮਾਂ ਬਦਲਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਘੋਰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਘੇਰ ਨੇ ਕਈ ਘੇਰੇ
ਘੋਰ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ।






ਓ ਜਿਹੜੀ ਕੌਮ ਕਦੇ ਭੁੱਲ ਦੀ ਨਾ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਨੂੰ...
ਓਹ ਕੌਮ ਪੈਦਾ ਕਰੇ ਸ਼ਹੀਦੀਆਂ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ!
ਕੌਣ ਜੰਮਿਆ ਸਾਨੂੰ ਜੋ ਮੇਟ ਸਕਦੇ...
ਓ ਕੌਮ ਜੰਮਿਆ ਸਾਨੂੰ ਜੋ ਮੇਟ ਸਕਦੇ...
"ਮਿਟ ਜਾਣਗੇ ਸਾਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੇ...!!"





ਜਿਨਾ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ੀ ਮਗਰ ਦੌੜਦਾਂ ੳਨਾਂ ਉਹ ਮੈਥੋਂ ਦੂਰ ਭਜਦੀ ਹੈ,
ਅਤੇ ਦੁਖਾਂ ਤੋ ਤੇਜ ਮੈਂ ਭੱਜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ,
ਏਸ ਦੌੜ ਭੱਜ 'ਚ ਹਾਰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਮੇਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ......




ਮੈ ਕਿਹਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ...
ਤੂੰ ਸੋਹਣੀ ਤੋਰਾ ਪਿਆਰ ਸੋਹਣਾ,

ਪਰ ਤੇਰੇ ਨਾਲੋ ਵੱਧ ਮੇਰਾ ਯਾਰ ਸੋਹਣਾ.
ਅੱਗੋਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੇ ਕਿਹਾ...

ਮਨਿ੍ਆ ਤੂੰ ਸੋਹਣੀ ਤੋਰਾ ਯਾਰ ਸੋਹਣਾ,
ਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲੋ ਉਹਦਾ ਪਿਆਰ ਸੋਹਣਾ.

ਏਵੇਂ ਨਾ ਇਸ਼ਕ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਰੋਲ ਦੇਵੀਂ
ਜੇ ਮੈ ਹੀ ਨਾ ਰਹੀ ਤਾਂ ਕੀ ਕਰੂਗਾ ਤੇਰਾ ਯਾਰ ਸੋਹਣਾ ।





ਸਾਰੇ ਕਾਲਜ ਦੇ ਵਿੱਚ
ਓਹੀ ਪੁੱਜ ਕੇ ਸੁਨਖ੍ਖੀ,
ਤਾਂ ਹੀ ਇਹਨੇ ਅਖ੍ਖ ਉਦੇ ਉੱਤੇ ਰਖ੍ਖੀ,
ਸੱਚੀ ਉਦੇ ਤੇ cheemeਂ ਦਾ ਪੁੱਤ ਗਿਆ ਮਰ ਨੀ,
"ਲਿਖੀ rubal ਦੇ ਮੁੱਕਦਰਾਂ ਚ’ ਐਸ਼ ਕਰਨੀ"
ਟਲਜਾ cheema ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਏਂ ਵੱਡੀਆਂ,...





ਯਾਦ ਆਉਣਗੇ ਨਜ਼ਾਰੇ ਮਾਣੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਚ' ਜੋ
ਦਿਨ ਕਾਲਜਾਂ ਚ ਬੀਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਯਾਦ ਆਉਣਗੇ,
ਚਾਹੇ ਮਿਲ ਜਾਵੇ ਐਸ਼ ਕੁੱਲ ਵਿੱਚ ਪਰਦੇਸਾਂ
ਧੁੱਪਾਂ ਸਹਿ ਗੇੜੇ 'ਉਹਦੇ' ਪਿੱਛੇ ਮਾਰੇ ਯਾਦ ਆਉਣਗੇ ,




ਰਿਹਾ ਰੱਬ ਵਾਂਗ ਜਿਹਨਾ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਦਿਲ ਨੂੰ,
ਨਾਲ ਡਟਦੇ ਰਹੇ ਸੱਚੇ ਉਹ ਯਾਰ ਯਾਦ ਆਉਣਗੇ,

ਹਿੱਕ ਤਾਣ ਜੋ ਖਿਲਾਫ ਸਾਡੇ ਰਹੇ ਲੜਦੇ
ਵੈਰੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਤੇ ਖਾਂਦੇ ਸੀ ਜੋ ਖਾਰ ਯਾਦ ਆਉਣਗੇ,

ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਣੀ ਉਹ ਰੂਹ ਜਿਸ ਪਿਆਰ ਸੀ ਸਿਖਾਇਆ
ਦਿਲ ਜਿੱਤ ਕੇ ਵੀ ਜੀਹਤੋਂ ਗਏ ਹਾਰ ਯਾਦ ਆਉਣਗੇ,

ਜਿਹੜੇ ਪੈਰ- ਪੈਰ ਉੱਤੇ ਦੁੱਖ-ਸੁੱਖ ਸੀ ਵੰਡਾਉਂਦੇ
ਸੀ ਕਲਾਸਮੇਟ ਲੈਂਦੇ ਮੇਰੀ ਸਾਰ ਯਾਦ ਆਉਣਗੇ...

dhabe , F.R , ਤੇ ਕੈਫੇ ਕੌਫੀ ਡੇਅ
ਕੀਤੀ ਰੱਜ-ਰੱਜ ਐਸ਼ ਉਹ ਟਿਕਾਣੇ ਯਾਦ ਆਉਣਗੇ,

ਗਿੱਧੇ-ਭੰਗੜੇ ਅਖਾੜਿਆਂ ਚ ਰੋਣਕਾਂ ਸੀ ਜੋ
ਯੂਥ-ਫੈਸਟੀਵਲ ਤੇ ਮਾਨ ਮਰਜਾਣੇ ਯਾਦ ਆਉਣਗੇ,

ਮਹਿਕ ਸਰੋਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ saade pind di,
ਨੀਲਾ ਫੋਰਡ, ਬੰਬੀ-ਖਾਲ਼, ਖੂਹ ਪੁਰਾਣੇ ਯਾਦ ਆਉਣਗੇ,

ਲਾ ਕੇ ਪੈੱਗ ਜ਼ਿੱਦ ਜੱਟਾਂ ਵਾਲੀ ਸਦਾ ਸੀ ਪੁਗਾਈ
ਹੋ ਕੇ tait ਗਾਏ ਸੜਕਾਂ ਤੇ ਗਾਣੇ ਯਾਦ ਆਉਣਗੇ,




ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਤੇ ਜਦੋ ਦਾ ਨਾਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ
ਸਾਡਾ ਵਖਰਾ ਜਿਉਨ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ ਹੌ ਗਿਆ
ਜਦੌਂ ਦੇ ਮਿਲੇ ਹੌ ਤੁਸੀਂ ਯਾਰੋ
ਇੰਜ ਜਾਪੇ.ਜੱਗ ਤੇ ਸਾਡਾ ਰਾਜ ਹੋ ਗਿਆ




ਪੰਜਾਬੀ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਵਰਗੀ,
ਪੰਜਾਬੀ ਮੇਰੀ ਪਹਿਚਾਣ ਵਰਗੀ |

ਪੰਜਾਬੀ ਬਜ਼ੁਰਗ ਦੀ ਦੁਆ ਵਰਗੀ,
ਪੰਜਾਬੀ ਨਿਰੀ ਖ਼ੁਦਾ ਵਰਗੀ |

ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਨਕ ਦੀ ਰਬਾਬ ਵਰਗੀ,
ਪੰਜਾਬੀ ਕੋਰੇ ਜਵਾਬ ਵਰਗੀ |

ਪੰਜਾਬੀ ਚਮਕਦੇ ਆਫ਼ਤਾਬ ਵਰਗੀ,
ਪੰਜਾਬੀ ਦੇਸੀ ਸ਼ਰਾਬ ਵਰਗੀ |

ਪੰਜਾਬੀ ਵਾਰਿਸ ਦੀ ਹੀਰ ਵਰਗੀ,
ਪੰਜਾਬੀ ਨੈਣਾਂ ਦੇ ਨੀਰ ਵਰਗੀ |

ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਜਣਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਵਰਗੀ,
ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਹੜ ਦੀ ਛਾਂ ਵਰਗੀ |

ਭੁੱਲ ਕੇ ਵੀ ਨਾ ਇਸ ਨੂੰ ਭੁਲਾਉਣਾ,
ਕਿਉਂਕਿ ਪੰਜਾਬੀ ਹੈ ਸਾਡੀ ਮਾਂ ਵਰਗੀ |





ਸੱਚੇ ਰੱਬ ਨਾਲ ਇਸ਼ਕ ਕਰੇ ਕੋਈ ਕੋਈ,
ਸ਼ੋਹਰਤ ਨਾਲ ਇਸ਼ਕ ਹਰ ਕੋਈ ਕਰਦਾ ਹੈ‌ ‌‌

ਸਾਂਵਲੇ ਰੰਗ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰੇ ਕੋਈ ਕੋਈ,
ਗੋਰੇ ਰੰਗ ਉੱਤੇ ਹਰ ਕੋਈ ਮਰਦਾ ਹੈ

ਓ ਦੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ ਪਸੰਦ ਸਾਡੀ,
ਅਸੀਂ ਵੱਖਰਾ ਪਸੰਦ ਕੁਝ ਕਰਦੇ ਹਾਂ

ਓਏ ਰੰਗ ਰੂਪ ਸਭ ਰੱਬ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨੇ,
ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਸਾਫ਼ ਦਿਲ ‘ਤੇ ਮਿੱਠੜੇ ਬੋਲਾਂ ਤੇ ਮਰਦੇ ਹਾਂ

ਟੇ ਕੱਚ ਵਾਂਗੂਂ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਤਰੇੜਾਂ,
ਕਿਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸੀ ਤੈਨੂੰ ਹੰਕਾਰ ਹੋ ਗਿਆ ,

ਅੱਜ ਯਾਦਾਂ ਵਾਲੇ ਸਫਿਆਂ ਨੂੰ ਫੋਲਦਿਆਂ ਹੋਇਆ,
ਹਰ ਅੱਖਰ ਚੋਂ ਤੇਰਾ ਸੀ ਦੀਦਾਰ ਹੋ ਗਿਆ ......

ਖਾਮੋਸ਼ ਕਾਰਡ,ਲੰਮੇ ਖ਼ਤ, ਤੇ ਉਹ ਅਣਮੁੱਲੇ ਤੋਹਫੇ,
ਛੂਹ ਕੇ ਮੱਥੇ ਨਾਲ ਝੋਲੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਰੱਖ ਲਏ ,

ਮੈਨੂੰ ਪਤੈ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਾਗਜ਼ੀ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ,
ਤਾਂ ਵੀ ਖਤ ਤੇਰੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਚ ਜੜਾ ਕੇ ਰੱਖ ਲਏ ,

ਤੱਕ ਲਫਜ਼ਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚੋਂ ਤੇਰੀ ਬੇਵਫਾਈ ਨੂੰ,
ਮਨ ਹੰਝੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜ਼ਾਰੋ-ਜ਼ਾਰ ਹੋ ਗਿਆ.....

ਨਿਗਾਹ ਫੋਨ ਵਿੱਚ ਸਾਂਭੇ ਹੋਏ ਸੁਨੇਹਿਆਂ ਤੇ ਗਈ,
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੈਂਕੜੇ ਸਵਾਲ ਤੇ ਜਵਾਬ ਲੱਭ ਗਏ ,

ਕਦੇ ਹੱਸ- ਹੱਸ ਬੈਠ ਤਸਵੀਰਾਂ ਸੀ ਖਿਚਾਈਆਂ,
ਹੁਣ ਹਾਸੇ ਮੇਰੇ ਹਉਕਿਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਦੱਬ ਗਏ ,

ਦਿਲ ਕੀਤਾ ਏਨੀ ਹੱਥੀਂ ਸਾੜ ਦੇਵਾਂ ਤਸਵੀਰਾਂ,
ਐਨ ਮੌਕੇ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਵੀ ਗੱਦਾਰ ਹੋ ਗਿਆ.....

ਅਕਸਰ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਭੁਲੇਖਾ ਤੇਰੀ ' ਹੈਲੋ ' ਕਹੀ ਦਾ,
ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਤੇਰੇ ਬੋਲ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ,

ਮੈਨੂੰ ਚੜਦਾ ਸੀ ਚਾਅ , ਤੂੰ ਉਡੀਕਦੀ ਸੀ ਹੁੰਦੀ,
ਅੱਜ ਚਾਅ ਸਾਰੇ ਲਏ ਨੀ ਮੈਂ ਰੋਲ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ,

ਪਤਾ ਲੱਗੈ ਹੁਣ ਮੰਗਦੀ ਏਂ ਕਿਸੇ ਲਈ ਖੈਰਾਂ,
ਸੁਣ "rubal "ਦਾ ਵੀ ਮੌਤ ਨਾਲ ਕਰਾਰ ਹੋ ਗਿਆ .....

ਅੱਜ ਯਾਦਾਂ ਵਾਲੇ ਸਫਿਆਂ ਨੂੰ ਫੋਲਦਿਆਂ ਹੋਇਆ,
ਹਰ ਅੱਖਰ ਚੋਂ ਤੇਰਾ ਸੀ ਦੀਦਾਰ ਹੋ ਗਿਆ ......






ਕੀ ਦੱਸੀਏ ਅਡਿਏ ਤੇਨੂੰ ਆ੫ਣੇ ਬਾਰੇ,
ਕਿਹੰਦੇ ਨੇ ਸੱਚ ਨੂੰ‌ ‌ਬੋਲਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਂਹਿਓ ਹੁੰਦੀ,

ਜੇ ਪੜ ਸਕਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਮੇਰੀਆਂ ਅਖ਼ਾਂ ਪੜ,
ਕਿਉਂਕੀ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਦੀਆਂ ਅਖ਼ਾਂ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੇਲਿਦਆਂ







ਪੀਜ਼ਾ ਮੱਕੀ ਦੀ ਰੋਟੀ ਵਾਲਾ,,
ਸਰੋਂ ਦੇ ਸਾਗ ਦੀ ਸੌਸ ਨਾਲ ਖਾਈਦਾ...

ਜੂਸ,ਕੌਫ਼ੀਆਂ ਸਾੰਨੂ ਪੱਚਦੀਆਂ ਨਈ,,
ਛੰਨਾ ਲੱਸੀ ਦਾ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਲਾਈਦਾ...

ਟਕੀਲਾ,ਵੋਡਕਾ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਨਈ,,
ਰੂੜੀ ਮਾਰਕਾ ਚੋਂ ਲੰਡੂ ਜਿਹਾ ਪਾਈਦਾ...

ਸਾੰਨੂ ਕਾਰਾਂ ਮਿਹੰਗੀਆਂ ਸੌਹੰਦਿਆਂ ਨਈ,,
ਘੋੜੀ ਵਲੈਤੀ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਆਈਦਾ...

ਗਿੱਧਾ,ਭੰਗੜਾ,ਬੋਲੀਆਂ ਰੂਹ ਸਾਡੀ,,
ਆਪ ਨੱਚੀਦਾ,ਸੱਬ ਨੂੰ ਨਚਾਈਦਾ...

ਅਸੀਂ ਸੋਹਨਿਆਂ ਨਾਲ ਯਾਰੀ ਨਈ ਲਾਉੰਦੇ,,
ਯੱਮ ਕੋਲੋਂ ਜੱਟੀ ਹੀਰੇ ਨੂੰ ਕੱਢ ਲਿਆਈਦਾ...

ਓਏ ਅਸੀਂ ਲੰਮੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨਈ ਪਾਉੰਦੇ,,
ਵੈਰੀ ਬੰਦੂਕਾਂ ਨਾਲ ਚੁੱਪ ਕਰਾਈਦਾ...

ਰੋਹਬ ਤਾਂ ਸਾਡਾ ਮੰਨਦੀ ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਸਾਰੀ,,
ਕਦੇ ਕਹਿ ਕੇ ਸਰਦਾਰ ਨਈ ਕਹਾਈਦਾ







ਸ਼ੌਂਕ ਦਿਲ ਦੇਣ ਦਾ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਦਿਲ ਲੈਣ ਦਾ,
ਨਾਹੀਂ ਰੋਣ ਧੋਣ ਦਾ, ਨਾਹੀਂ ਚਕਰਾਂ ਚ ਪੈਣ ਦਾ,
ਰਹਿਣਾ ਖਿੜੇ ਮੱਥੇ,ਕਰਕੇ ਕਮਾਲ ਤੁਰਨਾ,
ਸ਼ੌਂਕ ਮਿਤਰਾਂ ਦਾ ਮੜਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਰਨਾ....

ਜੇ ਕੋਈ ਹਸਦੀ ਆ ਵੇਖ ਵੇਖ ਹਸ ਲਈ ਦਾ,
ਦਿਲ ਤੋੜੀਦਾ ਨੀ ਮਾਣ ਤਾਣ ਰੱਖ ਲਈ ਦਾ,
ਪੈਂਦਾ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਕੇ ਖਿਆਲ ਤੁਰਨਾ,
ਸ਼ੌਂਕ ਮਿਤਰਾਂ ਦਾ ਮੜਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਰਨਾ....

ਉਂਜ ਚੰਗੀ ਮਾੜੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਕਹੀਏ ਨਾਂ,
ਪਾਣੀ ਸਿਰ ਨੂੰ ਜੇ ਆਵੇ ਪਿਛੇ ਰਹੀਏ ਨਾਂ,
ਮੂਹਰੇ ਅੜਕੇ ਕੀ ਕਿਸੇ ਦੀ ਮਜਾਲ ਤੁਰਨਾ
ਸ਼ੌਂਕ ਮਿਤਰਾਂ ਦਾ ਮੜਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਰਨਾ....




ਕੌਣ ਕਿੰਨਾ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ,..
ਕੌਣ ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੌਂਦਾ,...
ਤੈਨੂੰ ਕਖ੍ਖ ਵੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ....

ਤੇਰੇ ਨਖਰੇ ਦਾ ਭਾਅ,
ਹਰ-ਰੋਜ ਵਧੀ ਜਾਵੇ....
ਕੌਣ ਕਿੰਨਾ ਮੁੱਲ ਪਾਉਂਦਾ,...
ਤੈਨੂੰ ਕਖ੍ਖ ਵੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ....

ਦੁਨੀਆ ਚ’ ਕਿੰਨੇ ਸੋਹਣੇ,
ਉਂਗਲਾ ਤੇ ਗਿਣੀਏ ਜੇ....
ਹਏ,ਤੇਰਾ ਨਾਂ ਕਿਥ੍ਥੇ ਆਉਂਦਾ,...
ਤੈਨੂੰ ਕਖ੍ਖ ਵੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ....

ਤੂੰ ਆਖੇ "rubal" ਨਾਲ,
ਬੱਸ ਜਾਣ-ਪਹਿਚਾਣ....
ਨੀ ਤੈਨੂੰ ਗੀਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਗਾਉਂਦਾ,...
ਤੈਨੂੰ ਕਖ੍ਖ ਵੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ.






ਪੰਜਾਬੀ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਵਰਗੀ,
ਪੰਜਾਬੀ ਮੇਰੀ ਪਹਿਚਾਣ ਵਰਗੀ |

ਪੰਜਾਬੀ ਬਜ਼ੁਰਗ ਦੀ ਦੁਆ ਵਰਗੀ,
ਪੰਜਾਬੀ ਨਿਰੀ ਖ਼ੁਦਾ ਵਰਗੀ |

ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਨਕ ਦੀ ਰਬਾਬ ਵਰਗੀ,
ਪੰਜਾਬੀ ਕੋਰੇ ਜਵਾਬ ਵਰਗੀ |

ਪੰਜਾਬੀ ਚਮਕਦੇ ਆਫ਼ਤਾਬ ਵਰਗੀ,
ਪੰਜਾਬੀ ਦੇਸੀ ਸ਼ਰਾਬ ਵਰਗੀ |

ਪੰਜਾਬੀ ਵਾਰਿਸ ਦੀ ਹੀਰ ਵਰਗੀ,
ਪੰਜਾਬੀ ਨੈਣਾਂ ਦੇ ਨੀਰ ਵਰਗੀ |

ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਜਣਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਵਰਗੀ,
ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਹੜ ਦੀ ਛਾਂ ਵਰਗੀ |

ਭੁੱਲ ਕੇ ਵੀ ਨਾ ਇਸ ਨੂੰ ਭੁਲਾਉਣਾ,
ਕਿਉਂਕਿ ਪੰਜਾਬੀ ਹੈ ਸਾਡੀ ਮਾਂ ਵਰਗੀ |






LUDHIANA   ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਮੁੰਡੇ ਸੋਹਣੀਏ, ਆਵਾਂ ਗੌਣ ਨਾ ਜਾਣੀ।
ਜਣੀ ਖਣੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਰੰਨਾਂ ਗੋਰੀਆਂ ਦਾ ਭਰਦੇ ਪਾਣੀ।
ਚੱਲ ਪਿੰਡ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੇ, ਜਿੱਥੇ ਮਿਲਦੇ ਹਾਣ ਨੂੰ ਹਾਣੀ।








ਕਾਕਾ ਤੇਰੇ ਬਾਰੇ ਥਾਣੇ 'ਚ ਬਹੁਤ ਸਿਕਾਇਤਾਂ ਆਈਆਂ ਨੇ, ਸੋ ਤੂੰ ਇਥੇ ਆਸ਼ਕੀ ਘੱਟ ਕਰਦੇ, ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਨੀ ਪੰਜਾਬ ਪੁਲਿਸ ਦਾ ............





ਪਿਪਲ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਜਿੱਥੇ ਅੱਲੜ ਛਾਂਵਾਂ,ਪੀਘਾਂ ਦੇ ਅਰਸ਼ੀ ਝਲਕਾਰੇ,
ਖੂਹ ਦੀ ਗਾਧੀ ਤੇ ਜੱਟ ਬੈਠਾ ਜੱਨਤ ਨੂੰ ਪਿਆ ਤਾਹਨੇ ਮਾਰੇ,
ਜਿੱਥੇ ਧੀਦੋ ਦੀ ਵੰਝਲੀ ਨੇ ਕੀਲ ਲਏ ਕਈ ਮਸਤ ਸ਼ਬਾਬ,
ਓਹ ਮੇਰਾ ਪੰਜਾਬ ਦੋਸਤੋ ਓਹ ਮੇਰਾ ਪੰਜਾਬ,
ਓਹ ਮੇਰਾ ਪੰਜਾਬ ਰਾੰਝਣਾ ਓਹ ਮੇਰਾ ਪੰਜਾਬ,


ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਿੱਚ ਜੰਮੀ ਜਾਈ ਚੰਦਰੇ ਪਵਾਧ ਵਿਆਹੀ,
ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਖੁਰਪਾ ਮੋਢੇ ਚਾਦਰ ਮੱਕੀ ਗੁੱਦਣ ਲਾਈ,
ਗੁੱਦ ਦੀ ਗੁੱਦ ਦੀ ਦੇ ਪੈਗਏ ਛਾਲੇ ਆਥਣ ਨੂੰ ਘਰ ਆਈ,
ਆਉਂਦੀ ਨੂੰ ਸੱਸ ਦੇਵੇ ਗਾਲੀਆਂ ਘਾਹ ਦੀ ਪੰਡ ਨਾ ਲਿਆਈ,
ਪੰਜੇ ਪੁੱਤ ਤੇਰੇ ਮਰਨ ਸੱਸੜੀਏ ਛੇਵਾਂ ਮਰੇ ਜਵਾਈ,
ਨੀ ਗਾਲ਼ ਭਰਾਂਵਾ ਦੀ ਕੀਹਨੇ ਕੱਢਣ ਸੀਖਾਈ,
ਨੀ ਗਾਲ਼ ਭਰਾਂਵਾ ਦੀ ਕੀਹਨੇ ਕੱਢਣ ਸੀਖਾਈ. . . .


ਗਿੱਧਾ ਗਿੱਧਾ ਕਰੇ ਮੇਲਣੇ ਗਿੱਧਾ ਪਊ ਬਥੇਰਾ,
ਨਜ਼ਰ ਮਾਰ ਕੇ ਵੇਖ ਮੇਲਣੇ ਭਰਿਆ ਪਿਆ ਬਨੇਰਾ,
ਸਾਰੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕੀ ਆਗਏ ਕੀ ਬੁਢੜਾ ਕੀ ਠੇਰਾ,
ਮੇਲਣੇ ਨੱਚਲੈ ਨੀ ਦੇ ਲੈ ਸ਼ੌਕ ਦਾ ਗੇੜਾ,
ਮੇਲਣੇ ਨੱਚਲੈ ਨੀ ਦੇ ਲੈ ਸ਼ੌਕ ਦਾ ਗੇੜਾ. .




ਮੇਰੀ ਜੁਗਨੀ ਕਾਲਜ ਪੜ੍ਹਦੀ ਆ ਨਾਲੇ ਦੋ ਦੋ ਗੁੱਤਾਂ....
ਨਾਲੇ ਦੋ ਦੋ ਗੁੱਤਾਂ ਕਰਦੀ ਆ ਸੀਟੀ ਮਾਰ ਸਾਈਕਲ ਤੇ....

ਸੀਟੀ ਮਾਰ ਸਾਈਕਲ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਆ ਫ਼ੇਰ ਮੱਮੀ ਡੈਡੀ ਨਾਲ....
ਫ਼ੇਰ ਮੱਮੀ ਡੈਡੀ ਨਾਲ ਲੜਦੀ ਆ

ਵੀਰ ਮੇਰਿਆ ਓ ਜੁਗਨੀ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਮੈਂ ਤੋਰ ਪਛਾਣੀ.....
ਮੈਂ ਤੋਰ ਪਛਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਦੀ......

ਮੇਰੀ ਜੁਗਨੀ ਫ਼ੈਸ਼ਨ ਰੁੱਨੀ ਏਂ ਸਿਰ ਨੰਗਾ ਮੋਢੇ....
ਸਿਰ ਨੰਗਾ ਮੋਢੇ ਚੁੱਨੀ ਏਂ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਲੱਗਦੀ....

ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਲੱਗਦੀ ਮੁੰਨੀ ਏਂ ਓਹਦੇ ਬਿਨ ਮਹਿਫ਼ਲ....
ਓਹਦੇ ਬਿਨ ਮਹਿਫ਼ਲ ਸੁੰਨੀ ਏਂ

ਵੀਰ ਮੇਰਿਆ ਓ ਜੁਗਨੀ ਯਾਰਾਂ ਈ ਓਹ ਦਾਰੂ ਇਸ਼ਕ....
ਓਹ ਦਾਰੂ ਇਸ਼ਕ ਬਿਮਾਰਾਂ ਦੀ.....






ਜੱਨਤ ਨਾਲੋਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਮੇਰੇ "ਪਿੰਡ" ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ,
ਗਲੀਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਕੇ ਕੁੱਝ ਰੀਝਾਂ ਪਲੀਆਂ,

ਹਾਣੀ ਮੇਰੇ ਹਾਣ ਦੇ ਹੋ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦੇ ਜਾਨੀ,
ਜਿੱਥੇ ਬਚਪਨ ਬੀਤਿਆ ਤੇ ਚੜੀ ਜਵਾਨੀ,

ਬਚਪਨ ਜਿੱਥੇ ਬੀਤਿਆ ਮੈਂ ਕਿੰਵੇਂ ਭੁਲਾਵਾਂ,
ਆਪਣੇ ਸੁਰਗਾਂ ਵਰਗੇ "ਪਿੰਡ" ਤੋਂ ਮੈਂ ਸਦਕੇ ਜਾਵਾਂ,





ਮੈਂ ਵੇਖੀ ਦੁਨੀਆ ਰੱਜ ਕੇ,ਕੁਝ ਰਖਿਆ ਨਈਂ ਵਲੈਤਾਂ ਚ,
ਨਾਂ ਸਵਾਦ ਹੈ ੳਥੇ ਹੱਸਣ ਦਾ,

ਨਾਂ ਸਵਾਦ ਹੈ ੳਥੇ ਰੋਣ ਦਾ,
ਲੱਖ ਸ਼ੁਕਰ ਕਰਾਂ ਮੈਂ ਰੱਬ ਦਾ ਕਿ,

ਮੈਂਨੁੰ ਮਾਣ ਪੰਜਾਬੀ ਹੋਣ ਦਾ,
ਮੈਂਨੁੰ ਮਾਣ ਪੰਜਾਬੀ ਹੋਣ ਦਾ





ਜਿਨੇ ਸਾਲ ਤੇਰੇ ਪਿਛੇ ਗਾਲ੍ ਦਿਤੇ ਵੇਰਨੇ ਨੀ,
ਜੇ ਰੱਬ ਨੂੰ ਧਿਆਉਦੇ ਤਾ ਰੱਬ ਲੱਭ ਜਾਣਾ ਸੀ

ਐਨਾ ਚਿਰ ਕਿਸੇ ਮਰਾਸੀ ਦੇ ਗੁਆਂਡ ਚ੍ ਰਹਿਦੇ,
ਤਾਂ ਮਿਤੱਰਾਂ ਨੇ ਗੌਣ ਲੱਗ ਜਾਣਾ ਸੀ

ਚੱਕ ਕਤਾਬਾਂ ਜੇ ਪੜੇ੍ ਹੁੰਦੇ,
ਹੁਣ ਤੱਕ ਮਿਤੱਰਾਂ ਨੇ DC ਲੱਗ ਜਾਣਾ ਸੀ

ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਆਖ਼ੇ ਲੱਗ ਵਿਆਹ ਜੇ ਕਰਵਾ ਲ਼ੈਦੇ,
ਨੀ ਸੁੱਖ ਨਾਲ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਬਾਪੂ ਬਣ ਜਾਣਾ ਸੀ



ਕਦੇ ਪੁੱਛ ਗਿੱਛ ਨਹੀਂ ਸੀ ਮੇਰੀ.......
ਹੁਣ ਹਰ ਥਾਂ ਚਰਚਾ ਮੇਰੀ ਆਮ ਹੁੰਦੀ ਏ.....

ਸਿਰ ਦੇਣਾ ਤੇ ਮੂਹੋ ਨਾ ਸੀ ਕਰਨੀ,
ਇਹ ਹੈ ਮੌਤ ਦੇ ਨਾਲ ਰੀਤ ਸਾਡੀ ।

ਜਿਊਣਾ ਮਰਨਾ ਤਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਜੱਗ ਸਾਰਾ,
ਬੰਦ ਬੰਦ ਕਟਵਾਉਣਾ ਤਾਂ ਹੈ ਰੀਤ ਸਾਡੀ ।|







ਜਿਹੜੇ ਹੱਸਦੇ ਨੇ ਬਹੁਤਾ ਦਿਲੋਂ ਭਰੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ
ਉਹਨਾ ਇਸ਼ਕੇ ਚ ਫੱਟ ਬੜੇ ਜਰੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ,

ਰੋਜ ਮਹਿਫਲਾਂ ਸਜਾਉਂਦੇ ਸਾਰੇ ਜੱਗ ਨੂੰ ਹਸਾਉਂਦੇ ,
ਪਰ ਕਿਹੜਾ ਜਾਣੇ ਅੰਦਰੋਂ ਉਹ ਹਰੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ,

ਦਿਨੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਲੁਟਾਂਉਦੇ ਰਾਤੀਂ ਡੋਲਦੇ ਨੇ ਹੰਝੂ ,
ਬਾਹਰੋਂ ਦਿਸਦੇ ਜਿਊਂਦੇ ਪਰ ਮਰੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ,




ਲੜਨ ਲੱਗਿਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਨੀ,
ਹੁਣ ਹੰਝੂ ਵਹਾਉਣ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਰੋਕਾਂ.

ਉਜੜੇ ਘਰਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਪਰਿੰਦਿਆਂ ਨੂੰ,
ਆਪਣੇ ਘਰ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਰੋਕਾਂ,

ਟੁੱਟੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਉਮੀਦ ਵਾਲੇ,
ਦੇਬੀ ਦੀਵੇ ਜਗਾਉਣ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਰੋਕਾਂ.

ਰੋਕ ਸਾਕਿਆ ਨਾ ਜਾਦੀਂ ਮਹਿਬੂਬ ਆਪਣੀ,
ਉਹਦੀ ਯਾਦ ਨੂੰ ਆਉਣ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਰੋਕਾਂ.
ਉਹਦੀ ਯਾਦ ਨੂੰ ਆਉਣ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਰੋਕਾਂ!







ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਤੇਰਾ ਦਰਜਾ ਦੇ ਬੈਠਾ
ਤੇਰੀ ਦਿੱਤੀ ਇਸ ਜਿੰਦ ਨਿਮਾਣੀ ਚੋਂ

ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕਰਜ਼ਾ ਦੇ ਬੈਠਾ
ਅਣਭੋਲ ਉਮਰ ਚ ਕੀਤੀ ਮੈਂ ਗਲਤੀ

ਨੈਣਾ ਨਾਲ ਨੈਣ ਮਿਲਾ ਬੈਠਾ
ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਯਾਰ ਬਣਾਇਆ ਸੀ

ਮੈਂ ਯਾਰ ਨੂੰ ਰੱਬ ਬਣਾ ਬੈਠਾ।
ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਤੇ ਜਦੌਂ ਦਾ ਨਾਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ








ਸੋਣੇ ਦੀ ਇੰਟ ਮਾਹੀਆ....
ਰੱਬ ਤੈਨੂੰ ਕਲਮ ਦਿੱਤੀ ਐਡੀ ਜ਼ੁਲਮ ਨਾ ਲਿੱਖ ਮਾਹੀਆ...
ਤੈਨੂੰ ਖ਼ਬਰ ਨਾ ਕੋਈ ਜਿਹਡ਼ੀ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੋਈ...
ਜਿਵੇ ਉਜਡ਼ੇ ਆ ਅਸੀ ਉਵੇ ਉਜਡ਼ੇ ਨਾ ਕੋਈ....
ਕਿਦਾ ਕਰੀਦਾ ਗੁਜ਼ਾਰਾ...
ਕਿਦਾ ਕਰੀਦਾ ਗੁਜ਼ਾਰਾ...
ਸਾਡਾ ਰੱਬ ਜਾਣਦੈ....
ਸਾਨੂੰ ਕਿਨਾ ਤੂੰ ਪਿਆਰਾ...
ਸਾਡਾ ਰੱਬ ਜਾਣਦੈ....






ਯਾਰ ਹੁੰਦੇ ਖੁਦਾ ਵਰਗੇ,
ਓਸ ਰੱਬ ਦੇ ਫਕੀਰ ਦੀ ਦੁਆ ਵਰਗੇ,

ਰੱਬ ਵਰਗੇ ਫਕੀਰ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ,
ਯਾਰ ਹੋਣ ਭਾਂਵੇ ਹੋਣ ਥੋੜੇ,ਪਰ ਹੋਣ ਨੇੜੇ ਦਿਲ ਦੇ..|




ਯਾਦ ਆਉਣਗੇ ਨਜ਼ਾਰੇ ਮਾਣੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਚ'
ਜੋ ਦਿਨ ਕਾਲਜਾਂ ਚ ਬੀਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਯਾਦ ਆਉਣਗੇ,

ਚਾਹੇ ਮਿਲ ਜਾਵੇ ਐਸ਼ ਕੁੱਲ ਵਿੱਚ ਪਰਦੇਸਾਂ ਧੁੱਪਾਂ ਸਹਿ ਗੇੜੇ
'ਉਹਦੇ' ਪਿੱਛੇ ਮਾਰੇ ਯਾਦ ਆਉਣਗੇ ,

ਰਿਹਾ ਰੱਬ ਵਾਂਗ ਜਿਹਨਾ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਦਿਲ ਨੂੰ,
ਨਾਲ ਡਟਦੇ ਰਹੇ ਸੱਚੇ ਉਹ ਯਾਰ ਯਾਦ ਆਉਣਗੇ,

ਹਿੱਕ ਤਾਣ ਜੋ ਖਿਲਾਫ ਸਾਡੇ ਰਹੇ ਲੜਦੇ ਵੈਰੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਤੇ
ਖਾਂਦੇ ਸੀ ਜੋ ਖਾਰ ਯਾਦ ਆਉਣਗੇ,

ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਣੀ ਉਹ ਰੂਹ ਜਿਸ ਪਿਆਰ ਸੀ ਸਿਖਾਇਆ
ਦਿਲ ਜਿੱਤ ਕੇ ਵੀ ਜੀਹਤੋਂ ਗਏ ਹਾਰ ਯਾਦ ਆਉਣਗੇ,

ਜਿਹੜੇ ਪੈਰ- ਪੈਰ ਉੱਤੇ ਦੁੱਖ-ਸੁੱਖ ਸੀ ਵੰਡਾਉਂਦੇ ਸੀ
ਕਲਾਸਮੇਟ ਲੈਂਦੇ ਮੇਰੀ ਸਾਰ ਯਾਦ ਆਉਣਗੇ.








ਤੂ ਆਉਣ ਹੈ ਤਾ ਮੱਥੇ ਦੀ ਲਕੀਰ ਬਨ ਕੇ ਆ ,
ਇਸ ਦਿਲ ਦੀ ਸਚੀ ਸੁਚੀ ਤਸਵੀਰ ਬਨ ਕੇ ਆ..
ਅਸੀ ਥਲ ਬਣ ਕੇ ਬਛ ਜਾਵਾਗੇ ਪਹਿਲਾ ਨੀਰ ਬਣ ਕੇ ਆ ,
ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਰਤਾ ਮਨਜੂਰ ਸਾਰੀਆ ਤੇਰੀਆ...
ਵੇਖ ਕੰਨ ਵੀ ਪੜਾ ਲਏ ਪਹਿਲਾ ਹੀਰ ਬਣ ਕੇ ਆ.......






ਹਾਂ ਮਾਲਕ ਉੱਜੜੇ ਰਾਹਾਂ ਦੇ,
ਆਬਾਦ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ

ਕੈਦੀ ਹਾਂ ਗਮ ਦੇ ਪਿੰਜਰੇ ਦੇ,
ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ

ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਅਸਰ ਦੁਆਵਾਂ ਦਾ,
ਫਰਿਆਦ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ

ਅਸੀਂ ਅੱਤ ਹਾਂ ਹੋਈ ਤਬਾਹੀ ਦੇ,
ਬਰਬਾਦ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ

ਕੰਮ ਕਿਸੇ ਦੇ ਆਉਣੇ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ,
ਕਿਤੇ ਪੂਰੀ ਪਾਉਣੇ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ

ਬਸ ਭੁੱਲੇ-ਵਿਸਰੇ ਚੰਗੇ ਆਂ
ਸਾਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ








ਸੱਚੇ ਰੱਬ ਨਾਲ ਇਸ਼ਕ ਕਰੇ ਕੋਈ ਕੋਈ,
ਸ਼ੋਹਰਤ ਨਾਲ ਇਸ਼ਕ ਹਰ ਕੋਈ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਸਾਂਵਲੇ ਰੰਗ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰੇ ਕੋਈ ਕੋਈ,
ਗੋਰੇ ਰੰਗ ਉੱਤੇ ਹਰ ਕੋਈ ਮਰਦਾ ਹੈ

ਓ ਦੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ ਪਸੰਦ ਸਾਡੀ,
ਅਸੀਂ ਵੱਖਰਾ ਪਸੰਦ ਕੁਝ ਕਰਦੇ ਹਾਂ

ਓਏ ਰੰਗ ਰੂਪ ਸਭ ਰੱਬ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨੇ,
ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਸਾਫ਼ ਦਿਲ ‘ਤੇ ਮਿੱਠੜੇ ਬੋਲਾਂ ਤੇ ਮਰਦੇ ਹਾਂ.





ਤੂ ਆਉਣ ਹੈ ਤਾ ਮੱਥੇ ਦੀ ਲਕੀਰ ਬਨ ਕੇ ਆ ,
ਇਸ ਦਿਲ ਦੀ ਸਚੀ ਸੁਚੀ ਤਸਵੀਰ ਬਨ ਕੇ ਆ..
ਅਸੀ ਥਲ ਬਣ ਕੇ ਬਛ ਜਾਵਾਗੇ ਪਹਿਲਾ ਨੀਰ ਬਣ ਕੇ ਆ ,
ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਰਤਾ ਮਨਜੂਰ ਸਾਰੀਆ ਤੇਰੀਆ...
ਵੇਖ ਕੰਨ ਵੀ ਪੜਾ ਲਏ ਪਹਿਲਾ ਹੀਰ ਬਣ ਕੇ ਆ.............








ਕਇਆਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਚੁਭਦੇ ਹਾਂ ਕੰਡੇ ਵਾਂਗੂ,
ਤੇ ਕਈ ਸਾਨੂੰ ਰੱਬ ਬਾਨਾਈ ਫਿਰਦੇ,

ਕਈ ਦੇਖ ਸਾਨੂੰ ਬਦਲ ਲੈਂਦੇ ਨੇ ਰਾਹ ਆਪਣਾ,
ਤੇ ਕਈ ਸਾਡੇ ਰਾਹਾਂ 'ਚ ਫੁਲ ਨੇ ਵਛਾਈ ਫਿਰਦੇ,

ਨਿੱਤ ਹੁੰਦਿਆਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਦੁਆਵਾਂ ਮੇਰੇ ਲਈ,
ਕਈ ਮੰਗਦੇ ਨੇ ਮੌਤ ਮੇਰੀ ਤੇ ਕਈ ਅਪਣੀ ਉਮਰ ਵੀ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਲਿਖਾਈ ਫਿਰਦੇ.....





ਉਸ ਪਿਆਰ ਦੀ ਮੈੰਨੂ ਚਾਹ ਨਹੀਂ,
ਮੁੱੜ ਕੇ ਜਿੱਸ ਨੇ ਮੁੱਕ ਜਾਨਾ,

ਉਸ ਯਾਰ ਦੀ ਮੈੰਨੂ ਤਾੰਘ ਨਹੀਂ,
ਅੱਧ-ਵੱਟੇ ਜਿੱਸ ਨੇ ਰੁੱਕ ਜਾਨਾ,

ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਅਜਿਹਾ ਹਮਸਫ਼ਰ,
ਮੰਜ਼ਲ ਤੱਕ ਸਾਥ ਨਿਭਾਏ ਜਿਹੜਾ,

ਸਾਡੇ ਪਿਆਰ ਦਿਆਂ ਲੋਗ ਮਿਸਾਲਾਂ ਦੇਣ,
ਐਸਾ ਪਿਆਰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਪਾਏ ਜਿਹੜਾ...







ਸੱਚੇ ਰੱਬ ਨਾਲ ਇਸ਼ਕ ਕਰੇ ਕੋਈ ਕੋਈ,
ਸ਼ੋਹਰਤ ਨਾਲ ਇਸ਼ਕ ਹਰ ਕੋਈ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਸਾਂਵਲੇ ਰੰਗ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰੇ ਕੋਈ ਕੋਈ,
ਗੋਰੇ ਰੰਗ ਉੱਤੇ ਹਰ ਕੋਈ ਮਰਦਾ ਹੈ

ਓ ਦੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ ਪਸੰਦ ਸਾਡੀ,
ਅਸੀਂ ਵੱਖਰਾ ਪਸੰਦ ਕੁਝ ਕਰਦੇ ਹਾਂ

ਓਏ ਰੰਗ ਰੂਪ ਸਭ ਰੱਬ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨੇ,
ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਸਾਫ਼ ਦਿਲ ‘ਤੇ ਮਿੱਠੜੇ ਬੋਲਾਂ ਤੇ ਮਰਦੇ ਹਾਂ.





ਜਦ ਮਹਿਲ ਮਨਾਂ ਦੇ ਵੱਸਦੇ ਸੀ,
ਤਾਂ ਦਿਲ ਦੇ ਸਾਥੀ ਮਹਿਰਮ ਸੀ,

ਫਿਰ ਇਕ ਇਕ ਕਰਕੇ ਰੂਹਾਂ ਦੇ,
ਸਭ ਵਿਛੜੇ ਹਾਣੀ ਕੀ ਦੱਸੀਏ।

ਅਸੀਂ ਦਿਲ ਦੀ ਉੱਜੜੀ ਦੁਨੀਆਂ ਤੋਂ,
ਹੁਣ ਆਸ ਵਸਲ ਦੀ ਕੀ ਰੱਖੀਏ,

ਅਸੀਂ ਦਾਗ਼ ਨੂੰ ਇੱਜ਼ਤਾਂ ਕੀ ਲਿਖੀਏ,
ਹੰਝੂਆਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਕੀ ਦੱਸੀਏ।








ਸਭ ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਜਾਣਾ ਬੰਦਿਆ ਮਾਣ ਨਾ ਕਰ,
ਸੱਚਾ ਪਿਆਰ ਨਿਭਾ ਲੈ, ਅਹਿਸਾਨ ਨਾ ਕਰ..

ਆਸ ਲੈ ਕੇ ਆਵੇ ਜੇ ਕੋਈ ਤੇਰੇ ਦਰ ਤੇ,
ਓਹਨੂੰ ਕੁਝ ਕੁ ਪਲਾਂ ਦ ਮਹਿਮਾਣ ਨਾ ਕਰ..

ਸਿਰ ਦੇ ਕੇ ਬੋਲ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਲੋਕ ਯਾਰੀਆਂ,
ਨਹੀ ਨਿਭਦੀ ਤਾਂ ਐਸੀ ਜੁਬਾਨ ਨਾ ਕਰ!!!








ਮਰ ਮੈਂ ਵੀ ਜਾਣਾ,
ਜਿਓਂ ਤੈਥੋਂ ਵੀ ਨੀ ਹੋਣਾ,

ਦਿਲ ਮੇਰਾ ਟੁੱਟਣਾ,
ਅੱਖਾਂ ਤੇਰੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਰੋਣਾ,

ਨੀਂਦ ਮੇਰੀ ਉੱਡਣੀ ਰਾਤ ਨੂੰ
ਤੂੰ ਵੀ ਨੀ ਸੌਣਾ,

ਦਾਰੂ ਮੈਂ ਪੀਣੀ,
ਹੁਲਾਰਾ ਤੈੰਨੂ ਵੀ ਔਣਾ,

ਇਸ਼ਕ ਮੈਂ ਕੀਤਾ,
ਤੇ ਵੇਖੀਂ ਕਮਲੀ ਤੂੰ ਵੀ ਹੋਣਾ




ਦੁਨੀਆਂਦਾਰੀ ਚ ਨਾ ਗਵਾਚ ਸੋਹਣਿਆ,
ਇਹ ਮੇਲਾ ਚਾਰ ਿਦਨਾਂ ਦਾ ਆਖਰ ਮੁੱਕ ਜਾਣਾ,
ਤੁਸੀਂ ਚੰਨ ਵਾਂਗ ਅੰਬਰਾਂ ਚ ਰਹੋ ਵਸਦੇ,
ਸਾਡਾ ਤਾਿਰਆਂ ਦਾ ਕੀ ਪਤਾ ਕਦ ਟੁੱਟ ਜਾਣਾ




te kujh lines mere pind baare-

ਜੱਨਤ ਨਾਲੋਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਮੇਰੇ "ਪਿੰਡ" ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ,
ਗਲੀਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਕੇ ਕੁੱਝ ਰੀਝਾਂ ਪਲੀਆਂ,
ਹਾਣੀ ਮੇਰੇ ਹਾਣ ਦੇ ਹੋ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦੇ ਜਾਨੀ,
ਜਿੱਥੇ ਬਚਪਨ ਬੀਤਿਆ ਤੇ ਚੜੀ ਜਵਾਨੀ,
ਬਚਪਨ ਜਿੱਥੇ ਬੀਤਿਆ ਮੈਂ ਕਿੰਵੇਂ ਭੁਲਾਵਾਂ,
ਆਪਣੇ ਸੁਰਗਾਂ ਵਰਗੇ "ਪਿੰਡ" ਤੋਂ ਮੈਂ ਸਦਕੇ ਜਾਵਾਂ,






ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਪੰਜਾਬੀ ਮੇਰੀ ਮੈਂ ਇਸ ਮਾਂ ਦਾ ਜਾਇਆ,
ਇਸ ਵਿਚ ਮਾਂ ਨੇ ਲੋਰੀ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਪਾਧੇ ਨੇ ਪੜਾਇਆ,
ਇਸ ਚ ਗੁਰਦਾਸ ਨੇ ਬਾਣੀ ਲਿਖੀ ਜਿਸ ਅੱਗੇ ਸੀਸ ਝੁਕਾਇਆ
ਜਿੰਨੂ ਬੁੱਲੇ ਦੀਆਂ ਕਾਫੀਆਂ ਨੇ ਨਿਹਾਰਿਆ ਏ,
ਜਿੰਨੂ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਨੇ ਸ਼ਿਗਾਰਿਆ ਏ,







ਸਾਨੂੰ ਦਿਲ ਨਾਲ ਵੇਖ ਜੇ ਨਹੀਂ ਅੱਖਾਂ ‘ਤੇ ਯਕੀਨ,
ਅੱਖਾਂ ਖਾ ਜਾਣ ਧੋਖਾ ਚਿਹਰੇ ਵੇਖ ਕੇ ਹਸੀਨ |
ਚੋਗਾ ਸਾਦਗੀ ਦਾ ਪਾ ਕੇ ਜੋ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਠੱਗਦੇ,
ਅਸੀਂ ਐਨੇ ਵੀ ਨੀ ਮਾੜੇ ਜਿੰਨੇ ਤੈਨੂੰ ਲੱਗਦੇ |





ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਤੇ ਜਦੌਂ ਦਾ ਨਾਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ
ਸਾਡਾ ਵਖਰਾ ਜਿਉਨ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ ਹੌ ਗਿਆ
ਜਦੌਂ ਦੇ ਮਿਲੇ ਹੌ ਤੁਸੀਂ ਯਾਰੋ
ਇੰਜ ਜਾਪੇ.ਜੱਗ ਤੇ ਸਾਡਾ ਰਾਜ ਹੋ ਗਿਆ





ਸੱਚੇ ਰੱਬ ਨਾਲ ਇਸ਼ਕ ਕਰੇ ਕੋਈ ਕੋਈ,
ਸ਼ੋਹਰਤ ਨਾਲ ਇਸ਼ਕ ਹਰ ਕੋਈ ਕਰਦਾ ਹੈ‌ ‌‌

ਸਾਂਵਲੇ ਰੰਗ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰੇ ਕੋਈ ਕੋਈ,
ਗੋਰੇ ਰੰਗ ਉੱਤੇ ਹਰ ਕੋਈ ਮਰਦਾ ਹੈ

ਓ ਦੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ ਪਸੰਦ ਸਾਡੀ,
ਅਸੀਂ ਵੱਖਰਾ ਪਸੰਦ ਕੁਝ ਕਰਦੇ ਹਾਂ

ਓਏ ਰੰਗ ਰੂਪ ਸਭ ਰੱਬ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨੇ,
ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਸਾਫ਼ ਦਿਲ ‘ਤੇ ਮਿੱਠੜੇ ਬੋਲਾਂ ਤੇ ਮਰਦੇ ਹਾਂ





ਸਾਡੇ ਰੰਗ ਫਿੱਕੇ ਪੈ ਗਏ,
ਹੁਣ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਰੰਗ ਹੋ ਗਈ ....

ਹੁਣ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਤਾਂ BRACELIT ਵੀ FIT ਹੋ ਗਏ,
ਸਾਡੀ ਵੰਗ ਵੀ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਤੰਗ ਹੋ ਗਈ ....

ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ਼ ਤੂੰ ਜਾਕੇ ਪੀਵੇਂ COCA COLA,
ਸਾਡੀ ਵਾਰੀ ਕਹਿੰਦੀ ਮੈਨੂੰ ਖੰਘ ਹੋ ਗਈ ....

ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ਼ ਹੋ ਗਈ ਇੰਨੀ FRANK ਕੁੜੀਏ,
ਸਾਡੀ ਵਾਰੀ MADAM ਨੂੰ ਸੰਗ ਹੋ ਗਈ ....

ਤੈਨੂੰ ਮਿਲ਼ ਗਿਆ ਹੁਣ ਗੱਡੀ ਵਾਲ਼ਾ ਯਾਰ,
ਸਾਡੇ ਵਾਰੀ ਕਹਿੰਦੀ thand ho gayi







ਸਾਨੂੰ ਸ਼ੋਕ ਯਾਰਾ ਦੀ ਮਹਿਫਲਾ ਦਾ,
ਜਿਥੇ ਬਹਿਕੇ ਗੱਪਾ ਮਾਰਦੇ ਹਾ,
ਅਸੀ ਘੁਮਦੇ ਵਿਚ ਜੀਪਾ ਦੇ ,
ਜਾ ਸ਼ੋਕ ਬੁੱਲਟ ਦੇ ਪਾਲਦੇ ਹਾ,
ਗੱਲ ਵਿਚ ਚੈਨੀਆਂ ਤੇ ਮੂੱਛਾ ਖੂੰਡੀਆ ਨੇ,
ਯਾਰਾ ਲਈ ਜਾਨਾਂ ਵਾਰਦੇ ਹਾ





"ਪੜੀਏ ਜੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪ ਬੌਲਦਾ,
ਤੱਕ ਕੇ ਧੱਕੇਸਾਹੀ ਇੰਨਾ ਦਾ ਖੂਨ ਖੌਲਦਾ ,
ਕਾਇਮ ਰਖੱਦੇ ਸਦਾ ਆਪਣੀ ਨਵਾਬੀ ,
ਕਦੇ ਹਿੰਮਤ ਨਾ ਹਾਰਦੇ ਸ਼ੇਰ ਪੰਜਾਬੀ"




ਮੈਂ ਮਿੱਟੀ , ਮੇਰੀ ਜਾਤ ਵੀ ਮਿੱਟੀ,
ਤੇ ਮੇਰੇ ਗੱਲ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਬਾਣਾ,
ਮਾਂ ਮੇਰੀ ਨੇ ਮਿੱਟੀ ਜੰਮੀ
ਤੇ ਮੇਰਾ ਬਾਬੁਲ ਮਿੱਟੀ ਖਾਣਾ...
ਮਿੱਟੀ ਜੰਮੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮ੍ਨਾਈ,
ਤੇ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਰ੍ਖਿਆ ਮ੍ਰ੍ਜਾਣਾ...
ਜੱਦ ਮਿੱਟੀ ਨੇ ਮਿੱਟੀ ਛੱਡੀ ,
ਸਾਡੇ ਢੁੱਕ - ਢੁੱਕ ਬ੍ਹੀਣ ਮ੍ਕਾਣਾਂ...






ਪੀਜ਼ਾ ਮੱਕੀ ਦੀ ਰੋਟੀ ਵਾਲਾ,,
ਸਰੋਂ ਦੇ ਸਾਗ ਦੀ ਸੌਸ ਨਾਲ ਖਾਈਦਾ...

ਜੂਸ,ਕੌਫ਼ੀਆਂ ਸਾੰਨੂ ਪੱਚਦੀਆਂ ਨਈ,,
ਛੰਨਾ ਲੱਸੀ ਦਾ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਲਾਈਦਾ...

ਟਕੀਲਾ,ਵੋਡਕਾ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਨਈ,,
ਰੂੜੀ ਮਾਰਕਾ ਚੋਂ ਲੰਡੂ ਜਿਹਾ ਪਾਈਦਾ...

ਸਾੰਨੂ ਕਾਰਾਂ ਮਿਹੰਗੀਆਂ ਸੌਹੰਦਿਆਂ ਨਈ,,
ਘੋੜੀ ਵਲੈਤੀ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਆਈਦਾ...

ਗਿੱਧਾ,ਭੰਗੜਾ,ਬੋਲੀਆਂ ਰੂਹ ਸਾਡੀ,,
ਆਪ ਨੱਚੀਦਾ,ਸੱਬ ਨੂੰ ਨਚਾਈਦਾ...

ਅਸੀਂ ਸੋਹਨਿਆਂ ਨਾਲ ਯਾਰੀ ਨਈ ਲਾਉੰਦੇ,,
ਯੱਮ ਕੋਲੋਂ ਜੱਟੀ ਹੀਰੇ ਨੂੰ ਕੱਢ ਲਿਆਈਦਾ...

ਓਏ ਅਸੀਂ ਲੰਮੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨਈ ਪਾਉੰਦੇ,,
ਵੈਰੀ ਬੰਦੂਕਾਂ ਨਾਲ ਚੁੱਪ ਕਰਾਈਦਾ...
ਰੋਹਬ ਤਾਂ ਸਾਡਾ ਮੰਨਦੀ ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਸਾਰੀ





ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਸਾਫ਼ ਦਿਲ ਤੇ ਮਿੱਠੜੇ ਬੋਲਾਂ ਤੇ ਮਰਦੇ ਹਾਂ!




ਓਹਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਨੇ ਲਾਈ ਪੀੜ ਐਸੀ,
ਜਿਹੜੀ ਅਰਸੇ ਬਾਅਦ ਵੀ ਮੁਕਦੀ ਨਹੀਂ।

ਓਹਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਪਰ ਨਹੀਂ ,
ਜਿਵੇਂ ਮੁੱਠੀ ਵਿੱਚ ਰੇਤ ਕੱਦੇ ਰੁਕਦੀ ਨਹੀਂ।

ਓਹਦੇ ਦਿਲ ਦਿਆਂ ਰੱਬ ਕਰੇ ਪੂਰੀਆਂ ਹੌਣ,
ਸਾਨੂੰ ਪਰਵਾਹ ਅਪਣੇ ਕਿਸੇ ਸੁੱਖ ਦੀ ਨਹੀਂ।

ਓਹਦੇ ਬਿਨਾ ਹੋ ਗਏ ਜਿੰਦਾ ਲਾਸ਼ ਵਰਗੇ,
ਤੇ ਲਾਸ਼ ਦੀ ਕੱਦੇ ਕੋਈ ਰਗ ਦੁੱਖਦੀ ਨਹੀਂ।




ਐਨਾ ਬੁਰਾ ਨਾ ਹੁੰਦਾ ਜਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸਫਰ ,
ਜੇ ਉਹ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਨਾ ਆਇਆ ਹੁੰਦਾ ||
ਅਸੀ ਕਦੀ ਵੀ ਐਨੇ ਤਨਹਾ ਨਾ ਹੁੰਦੇ,
ਜੇ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਵੀ ਦਿਲ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਹੁੰਦਾ ||
"cheeme" ਲਈ ਬਣ ਜਾਣਾ ਸੀ ਜੰਨਤ ਜਿੰਦਗੀ ਨੇ,
ਜੇ ਉਸਨੇ ਸਾਨੂੰ ਅਪਣਾ ਕੇ ਨਾ ਠੁਕਰਾਇਆ ਹੁੰਦਾ||





ਤੇਰੀ ਨਫ਼ਰਤ ਦਾ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ
ਬਦਲਣ ਤੱਕ ਇੰਤਜਾਰ ਕਰਾਂਗਾ ਮੈਂ

ਸਾਹਾਂ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀਏ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ
ਆਖਿਰੀ ਸਾਹ ਤੱਕ ਪਿਆਰ ਕਰਾਂਗਾ ਮੈਂ

ਜਨਮ ਜਨਮ ਲਈ ਤੂੰ ਹੋਜੇ ਮੇਰੀ
ਰੱਬ ਕੋਲ ਦੁਆ ਬਾਰ ਬਾਰ ਕਰਾਂਗਾ ਮੈਂ

ਹੈ ਭਰੋਸਾ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਉੱਤੇ
ਉਸ ਪਰਬਤ-ਏ-ਗਾਰ ਉੱਤੇ

ਕਦੇ ਨਾ ਕਦੇ ਤਾਂ ਬੈਠੇਗੀ
ਆਕੇ ਤਿੱਤਲੀ ਇਸ ਖਾਰ ਉੱਤੇ






ਸਾਨੂੰ ਿਦਲ ਨਾਲ ਵੇਖ ਜੇ ਨਹੀਂ ਅੱਖਾਂ ‘ਤੇ ਯਕੀਨ,
ਅੱਖਾਂ ਖਾ ਜਾਣ ਧੋਖਾ ਚਿਹਰੇ ਵੇਖ ਕੇ ਹਸੀਨ |
ਚੋਗਾ ਸਾਦਗੀ ਦਾ ਪਾ ਕੇ ਜੋ ਿਦਲਾਂ ਨੂੰ ਠੱਗਦੇ,
ਅਸੀਂ ਐਨੇ ਵੀ ਨੀ ਮਾੜੇ ਿਜੰਨੇ ਤੈਨੂੰ ਲੱਗਦੇ |






ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਬੇਨਤੀ ਆਪਣੇ ਸੱਭ ਯਾਰਾਂ ਨੂੰ,
ਕਰੀਓ ਨਾ ਇਸ਼ਕ ਅੱਜ ਕਲ ਦਿਆਂ ਨਾਰਾਂ ਨੂੰ,
ਲਾਉਂਦੀਆਂ ਨੇ ਯਾਰੀ ਇਕ ਦੂਜੀ ਨੂੰ ਵਿਖਾਉਣ ਲਈ,
ਦਿੰਦੀਆਂ ਨੇ ਧੋਖਾ ਫਿਰ ਜੱਗ ਨੂੰ ਹਸਾਉਣ ਲਈ,
ਠੱਗਿਆ ਗਿਆ rubal ਇਸ ਇਸ਼ਕ ਦੇ ਬਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ,
ਹਾਰੀ ਬੈਠਾ ਸੱਭ ਉਸ ਕੁੜੀ ਦੇ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ.






ਸਾਨੂੰ ਸ਼ੋਕ ਯਾਰਾ ਦੀ ਮਹਿਫਲਾ ਦਾ,
ਜਿਥੇ ਬਹਿਕੇ ਗੱਪਾ ਮਾਰਦੇ ਹਾ।
ਅਸੀ ਘੁਮਦੇ ਵਿਚ ਜੀਪਾ ਦੇ,
ਜਾ ਸ਼ੋਕ ਬੁੱਲਟ ਦੇ ਪਾਲਦੇ ਹਾ ।
ਗੱਲ ਵਿਚ ਚੈਨੀਆਂ ਤੇ ਮੂੱਛਾ ਖੂੰਡੀਆ ਨੇ,
ਯਾਰਾ ਲਈ ਜਾਨਾਂ ਵਾਰਦੇ ਹਾ ।
ਜਨੀ ਖਣੀ ਵੱਲ ਅੱਖ ਨੀ ਜਾਦੀ,
ਟੀਸੀ ਵਾਲਾ ਬੇਰ ਹੀ ਝਾਡ਼ਦੇ ਹਾ ।
ਮੇਰੇ ਯਾਰਾ ਨਜਰ ਨਾ ਲੱਗ ਜਾਵੇ ਸਾਡੀ ਯਾਰੀ ਨੂੰ,
ਤਾਹੀ ਰਹਿਦੇਂ ਮੀਰਚਾ ਵਾਰਦੇ ਹਾ




ਜਿਨੇ ਸਾਲ ਤੇਰੇ ਪਿਛੇ ਗਾਲ੍ ਦਿਤੇ ਵੇਰਨੇ ਨੀ,
ਜੇ ਰੱਬ ਨੂੰ ਧਿਆਉਦੇ ਤਾ ਰੱਬ ਲੱਭ ਜਾਣਾ ਸੀ,

ਐਨਾ ਚਿਰ ਕਿਸੇ ਮਰਾਸੀ ਦੇ ਗੁਆਂਡ ਚ੍ ਰਹਿਦੇ,
ਤਾਂ ਮਿਤੱਰਾਂ ਨੇ ਗੌਣ ਲੱਗ ਜਾਣਾ ਸੀ,

ਚੱਕ ਕਤਾਬਾਂ ਜੇ ਪੜੇ੍ ਹੁੰਦੇ,
ਹੁਣ ਤੱਕ ਮਿਤੱਰਾਂ ਨੇ DC ਲੱਗ ਜਾਣਾ ਸੀ,

ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਆਖ਼ੇ ਲੱਗ ਵਿਆਹ ਜੇ ਕਰਵਾ ਲ਼ੈਦੇ,
ਨੀ ਸੁੱਖ ਨਾਲ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਬਾਪੂ ਬਣ ਜਾਣਾ ਸੀ,

ਜਿਨਾ ਤੇਲ ਫੂਕਿਆ ਤੇਰੇ ਪਿਛੇ ਸੋਹਣੀਏ ਨੀ,
ਉਨੇ ਦਾ ਤਾਂ ਮਿਤੱਰਾਂ ਦਾ ਪੰਪ ਲੱਗ ਜਾਣਾ ਸੀ |






ਡੌਲਰਾਂ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਜੇਲਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸੇ,
ਹੁਣ ਲੜਦੇ ਹਾਂ ਕੇਸ ਤਕਦੀਰਾਂ ਦੇ....

ਔਖੇ ਵੇਲੇ ਯਾਦ ਕਰ ਲਈ ਦਾ ਆਪਣਿਆਂ ਨੂੰ,
ਤੇ ਕਰ ਲਈਦੇ ਯਾਦ ਬੋਲ ਫਕੀਰਾਂ ਦੇ....

"ਜਿਹੜੇ ਘੁੱਮਦੇ ਸੀ ਸਾਰੀ ਸਾਰੀ ਰਾਤ,
ਹੁਣ ਅਸੀ ਉਹ ਨਾ ਰਹੇ....

ਜਿਹੜੇ ਸੌਂਦੇ ਸੀ ਸਾਰਾ ਸਾਰਾ ਦਿਨ,
ਹੁਣ ਅਸੀ ਉਹ ਨਾ ਰਹੇ...."

"ਖੌਰੇ ਕਦੋਂ ਜਾਗ ਜਾਣ , ਇਹ ਭਾਗ ਸਾਡੇ ਸੁੱਤੇ....
australia ਦਾ VISA ਲਿਆ STUDY BASE ਉਤੇ.....

ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਵਤਨ ਦੀ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀ ਰਿਹੰਦੀ ਏ ,
ਜਦ ਵੀ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਮਾਂ ਕੋਈ ਤਰਲੇ ਪਾਉਂਦੀ ਰਿਹੰਦੀ ਏ.....

ਸੱਜਣ-ਬੇਲੀ-ਯਾਰ ਤਾਂ ਚੇਤੇ ਆ ਹੀ ਜਾਂਦੇ ਨੇ,
ਭੈਣ-ਭਰਾ ਦੇ ਪਿਆਰ ਵੀ ਚੇਤੇ ਆ ਹੀ ਜਾਂਦੇ ਨੇ.......

australia ਵਰਗਾ ਦੇਸ਼ ਤਾਂ ਦਿੱਲ ਖਿੱਚਦਾ ਜ਼ਰੂਰ ਹੈ,
ਪਰ ਆਪਨੇ ਵਤਨ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਕੁਝ ਵੱਖਰਾ ਸਰੂਰ ਹੈ

ਗੋਰੇ-ਕਾਲ਼ੇ ਲੋਕ ਇਸ ਮੁਲਕ 'ਚ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਨੇ,
NIGHT SHIFTS ਲਗਾ ਕੇ ਯਾਰੋ DOLLAR ਕਮਾਏ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ......

ਡੌਲਰਾਂ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਜੇਲਾਂ ਦੇ ਕੈਦੀ ਅਸੀ ਬਣਕੇ ਰਿਹ ਗਏ,
ਦੇਸ ਹੋਇਆ ਪਰਦੇਸ ਜਾਂਦੀ ਵਾਰ AIRPORT ਤੇ ਕਿਹ ਗਏ.........









ਸਭ ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਜਾਣਾ ਬੰਦਿਆ ਮਾਣ ਨਾ ਕਰ,
ਸੱਚਾ ਪਿਆਰ ਨਿਭਾ ਲੈ, ਅਹਿਸਾਨ ਨਾ ਕਰ..
ਆਸ ਲੈ ਕੇ ਆਵੇ ਜੇ ਕੋਈ ਤੇਰੇ ਦਰ ਤੇ,
ਓਹਨੂੰ ਕੁਝ ਕੁ ਪਲਾਂ ਦ ਮਹਿਮਾਣ ਨਾ ਕਰ..
ਸਿਰ ਦੇ ਕੇ ਬੋਲ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਲੋਕ ਯਾਰੀਆਂ,
ਨਹੀ ਨਿਭਦੀ ਤਾਂ ਐਸੀ ਜੁਬਾਨ ਨਾ ਕਰ!!!






ਜਦ ਮਹਿਲ ਮਨਾਂ ਦੇ ਵੱਸਦੇ ਸੀ,
ਤਾਂ ਦਿਲ ਦੇ ਸਾਥੀ ਮਹਿਰਮ ਸੀ,
ਫਿਰ ਇਕ ਇਕ ਕਰਕੇ ਰੂਹਾਂ ਦੇ,
ਸਭ ਵਿਛੜੇ ਹਾਣੀ ਕੀ ਦੱਸੀਏ।
ਅਸੀਂ ਦਿਲ ਦੀ ਉੱਜੜੀ ਦੁਨੀਆਂ ਤੋਂ,
ਹੁਣ ਆਸ ਵਸਲ ਦੀ ਕੀ ਰੱਖੀਏ,
ਅਸੀਂ ਦਾਗ਼ ਨੂੰ ਇੱਜ਼ਤਾਂ ਕੀ ਲਿਖੀਏ,
ਹੰਝੂਆਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਕੀ ਦੱਸੀਏ।







ਜਦੋ ਵਫਾ ਦੇ ਬੂਟੇ ਓਪਰ ਫੂਲ ਲੱਗੇ,
ਓੱਹ ਬੇਵਫਾਈ ਦੇ ਕੰਢੇ ਅਬਾਦ ਕਰ ਗਈ,
ਉੱਸਦੀ ਯਾਦ ਸੀ ਮਿੱਠੀ ਪਾਣੀ ਵਰਗੀ,
ਓੱਹ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਬਦਲ ਕੇ ਸ਼ਰਾਬ ਕਰ ਗਈ,
ਸੂਰਤ ਉੱਸਦੀ ਸੀ ਪਰੀ ਵਰਗੀ,
ਅੱਜ ਓੱਹ ਆਪਣੇ ਬੇਵਫਾ ਰੂਪ ਨੂੰ ਬੇਨਕਾਬ ਕਰ ਗਈ,
ਰੂਲ ਜਾਵੇ “ rubal ” ਕਿਤੇ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ,
ਓੱਹ ਰੱਬ ਅੱਗੇ ਅੱਜ ਫਰਿਆਦ ਕਰ ਗਈ..............



ਹਾਂ ਮਾਲਕ ਉੱਜੜੇ ਰਾਹਾਂ ਦੇ,
ਆਬਾਦ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ
ਕੈਦੀ ਹਾਂ ਗਮ ਦੇ ਪਿੰਜਰੇ ਦੇ,
ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਨਹੀਂ
ਹੁੰਦਾ ਅਸਰ ਦੁਆਵਾਂ ਦਾ,
ਫਰਿਆਦ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ
ਅਸੀਂ ਅੱਤ ਹਾਂ ਹੋਈ ਤਬਾਹੀ ਦੇ,
ਬਰਬਾਦ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ
ਕੰਮ ਕਿਸੇ ਦੇ ਆਉਣੇ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ,
ਕਿਤੇ ਪੂਰੀ ਪਾਉਣੇ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ
ਬਸ ਭੁੱਲੇ-ਵਿਸਰੇ ਚੰਗੇ ਆਂ
ਸਾਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ





ਯਾਦ ਆਉਣਗੇ ਨਜ਼ਾਰੇ ਮਾਣੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਚ'
ਜੋ ਦਿਨ ਕਾਲਜਾਂ ਚ ਬੀਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਯਾਦ ਆਉਣਗੇ,
ਚਾਹੇ ਮਿਲ ਜਾਵੇ ਐਸ਼ ਕੁੱਲ ਵਿੱਚ ਪਰਦੇਸਾਂ
ਧੁੱਪਾਂ ਸਹਿ ਗੇੜੇ 'ਉਹਦੇ' ਪਿੱਛੇ ਮਾਰੇ ਯਾਦ ਆਉਣਗੇ ,
ਰਿਹਾ ਰੱਬ ਵਾਂਗ ਜਿਹਨਾ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਦਿਲ ਨੂੰ,
ਨਾਲ ਡਟਦੇ ਰਹੇ ਸੱਚੇ ਉਹ ਯਾਰ ਯਾਦ ਆਉਣਗੇ,





ਹਿੱਕ ਤਾਣ ਜੋ ਖਿਲਾਫ ਸਾਡੇ ਰਹੇ ਲੜਦੇ ਵੈਰੀ ਦੁਸ਼ਮਣ
ਤੇ ਖਾਂਦੇ ਸੀ ਜੋ ਖਾਰ ਯਾਦ ਆਉਣਗੇ,

ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਣੀ ਉਹ ਰੂਹ ਜਿਸ ਪਿਆਰ ਸੀ ਸਿਖਾਇਆ
ਦਿਲ ਜਿੱਤ ਕੇ ਵੀ ਜੀਹਤੋਂ ਗਏ ਹਾਰ ਯਾਦ ਆਉਣਗੇ,

ਜਿਹੜੇ ਪੈਰ- ਪੈਰ ਉੱਤੇ ਦੁੱਖ-ਸੁੱਖ ਸੀ ਵੰਡਾਉਂਦੇ ਸੀ
ਕਲਾਸਮੇਟ ਲੈਂਦੇ ਮੇਰੀ ਸਾਰ ਯਾਦ ਆਉਣਗੇ.





ਅਣਖ ਦਾ ਅੱਸਲੀ ਨਸ਼ਾ, ਬੁੱਕੀ ਪਿਲਾਵਣ ਵਾਲੀਆਂ|
ਵੇਚ ਦਿੱਤੀਆ ਤੇਰੇ ਸਰਦਾਰਾ ਨੇ,ਖੁੱਦ ਸਰਦਾਰਿਆ|
ਤੇਰੇ ਮਾਸੂਮ ਬੱਚੀਆ ਦਾ ਖੂਨ,ਗਿਰਵੀ ਰੱਖ ਕੇ|
ਇਹ ਸੇਵਕਾ ਦੀ ਕੌਮ ਅੱਜ,ਅੱਜ ਮਂਗਦੀ ਆ ਜੱਥੇਦਾਰਿਆ|
ਕਿ ਏਨਾ ਸਿੱਖਾ ਦਾ ਚੇਲਾ ਸੈ, ਗੁਰੂ ਗੋਬਿਂਦ ਸਿਂਘਾ|
ਅੱਜ ਜਿੱਨਾ ਦੀ,ਅਣਖ ਨਹੀ, ਇੱਜਤ ਨਹੀ, ਈਮਾਨ ਨਹੀ|
ਅੱਜ ਕਿਸੇ ਨਲਵੇ ਦਾ ਡੌਲੇ,ਫਡਕਦੇ ਦੇਖੇ ਨਾ ਮੈ|
ਅੱਜ ਕਿਸੇ ਰਣਜੀਤ ਸਿਂਘ ਦੀ,ਚਮਕਦੀ ਸ਼ਮਸ਼ੀਰ ਨਹੀ|
ਤੂਂ ਜਿੱਨਾ ਦੇ ਸਿਰਾ ਤੋ ਸਜਦੇ ਕਰ ਗਿਆ ,ਲਖਤੇ ਜਿਗਰ|
ਕੀਤੀਆ ਨੇ ਕੌਮ ਨਾਲ, ਉਹਨਾ ਨੇ ਗੱਦਾਰੀਆ|
ਦੁਸ਼ਮਣਾ ਤੌ ਕੀ ਗਿਲਾ ਈ,ਸ਼ਹਨਸ਼ਾਹ ਦੇ ਸ਼ਹਨਸ਼ਾਹ|
ਵਾਰ ਦਿੱਤੀਆ ਤੇਰੇ ਸਰਦਾਰਾ ਨੇ,ਖੁੱਦ ਸਰਦਾਰਿਆ





ਹਾਂ ਬਾਈ ਕੀ ਲਿਖਾਂ ਤੇਰੇ ਬਾਰੇ ...
ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਹੈ ਦੋਸਤਾਂ ਦੀ ਤਾਰੀਫ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ
...ਤੇ...ਜਦੋਂ ਉਹ ਭਰਾ ਬਣ ਜਾਵਣ ਫੇਰ ਉਹ
ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਤਾਰੀਫ ਦੇ ਮੁਹਤਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਰਿਹੰਦੇ ...
ਤੂੰ ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਵੀਰ ਐਂ





ਗੌਰ ਨਾਲ ਸੁਣੋ ਗੱਲ ਗੱਭਰੂ ਪੰਜਾਬੀਓ,
ਸਿਫਤ ਸੁਣਾਵਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮੁੰਡਿਓ ਨਵਾਬੀਓ,
ਕਿਸੇ ਕੌਮ ਦੀ ਨਾ ਤੁਹਾਡੇ ਜਿਹੀ ਸ਼ਾਨ ਜੱਗ ਤੇ,
ਤੁਹਾਡੀ "ਪੱਗ" ਨਾਲ ਵੱਖਰੀ ਪਛਾਣ ਜੱਗ ਤੇ,

ਪੋਚ - ਪੋਚ ਪੱਗਾ ਜਦੋਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਨੇ ਬੱਨ਼ਦੇ
ਅੱਲੜਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਫੇਰ ਸੂਲੀ ਉੱਤੇ ਟੰਗਦੇ,
ਤੁਹਾਡੀ ਟੌਰ ਉੱਤੇ ਮਰੇ ਹਰ ਰਕਾਨ ਜੱਗ ਤੇ,
ਤੁਹਾਡੀ "ਪੱਗ" ਨਾਲ ਵੱਖਰੀ ਪਛਾਣ ਜੱਗ ਤੇ,

"ਗੁਰੂ ਦਸ਼ਮੇਸ਼" ਹੱਥੋਂ "ਖਾਲਸਾ" ਏ ਸੱਜਿਆ,
ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਮੂਹਰੇ ਸਦਾ "ਸ਼ੇਰ" ਬਣ ਗੱਜਿਆ,
ਤੁਸੀਂ ਇਜ਼ਤਾਂ ਲਈ ਹੋਏ ਕੁਰਬਾਨ ਜੱਗ ਤੇ,
ਤੁਹਾਡੀ "ਪੱਗ" ਨਾਲ ਵੱਖਰੀ ਪਛਾਣ ਜੱਗ ਤੇ,

ਯਾਰੀਆਂ ਦੇ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਜਾਨਾਂ ਸਦਾ ਵਾਰੀਆਂ,
ਦੱਸੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨਹੀਓਂ ਕਰੀਆਂ ਗੱਦਾਰੀਆਂ,
ਤੁਹਾਡੇ ਜਿਹਾ ਸੱਚਾ ਨਾ ਕੋਈ ਹਾਣ ਜੱਗ ਤੇ,
ਤੁਹਾਡੀ "ਪੱਗ" ਨਾਲ ਵੱਖਰੀ ਪਛਾਣ ਜੱਗ ਤੇ,
ਤੁਹਾਡੀ "ਪੱਗ" ਨਾਲ ਵੱਖਰੀ ਪਛਾਣ ਜੱਗ ਤੇ..






"ਕੌਣ ਕਿੰਨਾ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ,...ਤੈਨੂੰ ਕੱਖ ਵੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ....
ਕੌਣ ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੌਂਦਾ,...ਤੈਨੂੰ ਕੱਖ ਵੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ....
ਤੇਰੇ ਨਖਰੇ ਦਾ ਭਾਅ,...ਹਰ-ਰੋਜ ਵਧੀ ਜਾਵੇ....
ਕੌਣ ਕਿੰਨਾ ਮੁੱਲ ਪਾਉਂਦਾ,...ਤੈਨੂੰ ਕੱਖ ਵੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ...
ਦੁਨੀਆ ਚ’ ਕਿੰਨੇ ਸੋਹਣੇ,...ਉਂਗਲਾ ਤੇ ਗਿਣੀਏ ਜੇ....
ਤੇਰਾ ਨਾਂ ਕਿਥ੍ਥੇ ਆਉਂਦਾ,...ਤੈਨੂੰ ਕੱਖ ਵੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ....
ਤੂੰ ਆਖੇ " rubal " ਨਾਲ,ਬੱਸ ਜਾਣ-ਪਹਿਚਾਣ....
ਨੀ ਤੈਨੂੰ ਗੀਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਗਾਉਂਦਾ,...ਤੈਨੂੰ ਕੱਖ ਵੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ "




"ਬੇਕੱਦਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੱਦਰ ਗਵਾ ਲਏਗਾਂ"

"ਕੱਚੇ ਤੰਦਾਂ ਜਈਆਂ ਅੱਜ ਕੱਲ ਯਾਰੀਆਂ ..."

"ਨਾ ਬੀਬਾ ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਉ ਪੁੱਗਦੀਆਂ ਯਾਰੀਆਂ...."

ਉਹਨਾਂ ਿਦਨਾਂ ਿਵੱਚ ਦੱਸਦੇ ਮੈਨੂੰ ਚਾਉਦੀ ਸੀ ਿਕ ਨਹੀ




P -ਪਂਗਾ
U -ਏਕਤਾ
N -ਨਖਰਾ
J -ਜਵਾਨਿ
A -ਅਨਖ਼
B -ਬੋਤਲ
I -ਇਕ ਹੋਰ ਬੋਤਲ !!

ਜੱਟਾ ਨੇ ਦਾਰੁ ਪਿਣੀ ਆ ਨਾ ਰੋਕ ਪਤਲਿਏ ਨਾਰੇ





ਜਣੇ ਖ਼ਣੇ ਨਾਲ ਯਾਰਾਨਾ ਪੈਂਦਾ ਨਹੀ,ਖਾਣ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬਥੇਰੇ ਮਿਲਦੇ
ਯਾਰ ਹੋਣ ਭਾਂਵੇ ਹੋਣ ਥੋੜੇ,ਪਰ ਹੋਣ ਨੇੜੇ ਦਿਲ ਦੇ
ਪੈੱਗ ਪੀ ਕੇ ਜੋ ਮਾਰਦੇ ਨੇ ਫੋਕੀਆਂ ਫੜਾਂ,ਮੋਤ ਵੀ ਆ ਜਾਵੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਖ਼ੜਾ
ਕਿਹੜਾ ਖ਼ੜੇ ਦੇਖ ਕੇ ਗੰਡਾਸੇ ਹਿਲਦੇ,
ਯਾਰ ਹੋਣ ਭਾਂਵੇ ਹੋਣ ਥੋੜੇ,ਪਰ ਹੋਣ ਨੇੜੇ ਦਿਲ ਦੇ
ਮਤਲ਼ਬ ਖੋਰ ਜਦੋਂ ਲਾਓਣ ਯਾਰੀਆਂ,ਯਾਰ ਦੀਆਂ ਜੜਾ ਤੇ ਚਲਾਓਣ ਆਰੀਆਂ
ਕਰਣੇ ਕੀ ਓਹ ਯਾਰ ਜਿਹੜੇ ਮੁੱਲ ਮਿਲਦੇ,
ਯਾਰ ਹੋਣ ਭਾਂਵੇ ਹੋਣ ਥੋੜੇ,ਪਰ ਹੋਣ ਨੇੜੇ ਦਿਲ ਦੇ
ਯਾਰ ਹੁੰਦੇ ਖੁਦਾ ਵਰਗੇ,ਓਸ ਰੱਬ ਦੇ ਫਕੀਰ ਦੀ ਦੁਆ ਵਰਗੇ
ਰੱਬ ਵਰਗੇ ਫਕੀਰ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ,
ਯਾਰ ਹੋਣ ਭਾਂਵੇ ਹੋਣ ਥੋੜੇ,ਪਰ ਹੋਣ ਨੇੜੇ ਦਿਲ ਦੇ





ਸੋਹਣੀਆਂ ਤਾਂ ਲੱਖ ਹੋਣੀਆਂ
ਤੇਰੇ ਵਰਗੀ ਹੋਰ ਨਾ ਕੋਈ
ਇੱਕ ਤੂੰ ਹੀ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗਦੀ
ਹੋਰ ਦਿਲ ਦੀ ਚੋਰ ਨਾ ਕੋਈ
ਇੱਕ ਤੂੰ ਹੀ ਚੰਗੀ ਲੱਗਦੀ
ਤੇਰੇ ਵਰਗੀ ਹੋਰ ਨਾ ਕੋਈ





ਿਲਖਣ ਦਾ ਨਾ ਸੀ ਸ਼ੌਂਕ ਮੈਨੂੰ
ਇੱਕ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਨੇ
ਿਲਖਣ ਦੀ ਆਦਤ ਪਾ ਿਦੱਤੀ
ਿਦਲ ਦੇ ਜਜਬਾਤਾਂ ਨੇ
ਜਿਹਨ ਨੂੰ ਿਖਆਲ ਿਦੱਤੇ
ਹੱਥੀਂ ਕਲਮ ਥਮਾ ਿਦੱਤੀ






ਰਾਤ ਘਟਾਵਾਂ ਚੜ੍ਹ ਚੜ੍ਹ ਆਈਆਂ,
ਰਾਤ ਬੜਾ ਹੀ ਵਰ੍ਹਿਆ ਪਾਣੀ ।
ਅੰਦਰ ਕੋਸਾ, ਖ਼ਾਰਾ ਅੱਖ਼ ਦਾ,
ਬਾਹਰ ਨਿਰਮਲ ਠਰਿਆ ਪਾਣੀ।
ਪਲਕਾਂ ਦੇ ਬੰਨ੍ਹ ਟੁੱਟਦੇ ਟੁੱਟ ਗਏ,
ਕੋਇਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੜ੍ਹਿਆ ਪਾਣੀ।
ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਡੁੱਬਿਆ ਰਾਤੀਂ,
ਕਿਸੇ ਦੇ ਉੱਪਰ ਤਰਿਆ ਪਾਣੀ।
ਕਿਣ ਮਿਣ ਕਿਣ ਮਿਣ ਟਿਪ ਟਿਪ ਟਿਪ ਟਿਪ,
ਰਾਗ ਨਵਾਂ ਹੀ ਘੜਿਆ ਪਾਣੀ।
ਖ਼ੁਸ਼ਕ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ਕ ਸੀ ਮਹਿਫਿਲ,
ਤੰਗ ਬੜਾ ਹੀ ਕਰਿਆ ਪਾਣੀ।
ਪਿਆਸ ਸੀ ਮੇਰੀ ਤਾਜ਼ੇ ਜਲ ਦੀ,
ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਖਰਿਆ ਪਾਣੀ।
ਕਦੇ ਬੂੰਦ ਤੇ ਕਦੇ ਸਮੁੰਦਰ,
ਕਦੇ ਝੀਲ ਕਦੇ ਦਰਿਆ ਪਾਣੀ।
ਵੇਖੋ ਪਾਣੀ ਨਿਮਰ ਹੈ ਕਿੰਨਾ,
ਨੀਵੇਂ ਵੱਲ ਨੂੰ ਢਲ਼ਿਆ ਪਾਣੀ।
ਪਾਣੀ ਦੇ ਨਾਲ਼ ਰੁੱਖ ਪਲ਼ਦੇ ਨੇ,
ਰੁੱਖਾਂ ਅੰਦਰ ਪਲਿਆ ਪਾਣੀ।
ਮੁੱਠੀ ‘ਚੋਂ ਤ੍ਰਿਪ ਤ੍ਰਿਪ ਵਹਿ ਜਾਂਦਾ,
ਕਿਸੇ ਨਾ ਮੁੱਠੀ ਫੜ੍ਹਿਆ ਪਾਣੀ।
ਬੰਦਾ ਰੁੱਖ ਜਾਨਵਰ ਮਰਦੇ,
ਕਦੇ ਵੀ ਪਰ ਨਾ ਮਰਿਆ ਪਾਣੀ।
ਪਾਣੀ ਖਾਤਿਰ ਲੜਦੇ ਵੇਖੇ ,
ਆਪ ਕਦੇ ਨਾ ਲੜਿਆ ਪਾਣੀ।
ਹਰ ਸ਼ੈਅ ਵਿੱਚ ਇਉਂ ਰੱਬ ਵਸਦਾ ਹੈ,
ਬੱਦਲ਼ ਵਿੱਚ ਜਿਉਂ ਵੜਿਆ ਪਾਣੀ।
ਪਾਣੀ ਦੀ ਕੋਈ ਕਦਰ ਨਾ ਕਰਦਾ,
ਸਭ ਨੂੰ ਜਿਉਂਦੇ ਕਰਿਆ ਪਾਣੀ।
ਤੁਰਦਾ ਰਹੇ ਤਾਂ ਬਰਕਤ ਇਸ ਵਿੱਚ,
ਮੁਸ਼ਕ ਮਾਰਦਾ ਖੜ੍ਹਿਆ ਪਾਣੀ।
ਪੰਜ ਆਬ ਨੂੰ ਕੀ ਆਖੋਗੇ,
ਜੇ ਪੱਲਿਓਂ ਨਾ ਸਰਿਆ ਪਾਣੀ।
ਮੂਰਖ ਇੰਝ ਮੁਕਾਅ ਬਹਿੰਦੇ ਨੇ,
ਜਿਉਂ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਵਰ੍ਹਿਆ ਪਾਣੀ।
ਸਿੱਧੂਆ ਸੁੱਕ ਜਾਣਾ ਪੰਜ- ਆਬ ਵੀ,
ਇੰਝ ਬਰਬਾਦ ਜੇ ਕਰਿਆ ਪਾਣੀ।






"ਲੜਨ ਲੱਗਿਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਨਾ,
ਹੁਣ ਹੰਝੂ ਵਹਾਉਣ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਰੋਕਾਂ ।
ਉਜੜੇ ਘਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਪਰਿੰਦਿਆਂ ਨੂੰ ,
ਆਪਣੇ ਘਰ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਰੋਕਾਂ ।
ਲੁੱਟੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਉਮੀਦ ਵਾਲੇ ,
ਦੀਵੇ ਜਗਾਉਣ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਰੋਕਾਂ ।
ਰੋਕ ਸਕਿਆ ਨਾ ਜਾਂਦੀ ਮਹਿਬੂਬ ਆਪਣੀ ,
ਉਹਦੀ ਯਾਦ ਨੂੰ ਆਉਣ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਰੋਕਾਂ....






ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਦਿਲ ਨਹੀਂ ਭਰਦਾ ਸੋਹਨਿਆ...
ਹਰ ਸਾਹ ਵਿਚ ਤੇਰਾ ਖਿਆਲ ਵਸਦਾ........
ਹੁਣ ਤਾਂ ਖੂਨ ਵੀ ਆਪਣਾ ਵਹਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ...
ਹਰ ਰਗ੍ਹ ਵਿਚ ਤੇਰਾ ਹੀ ਨਾਮ ਵਸਦਾ.....





ਜਦ ਮਹਿਲ ਮਨਾਂ ਦੇ ਵੱਸਦੇ ਸੀ,
ਤਾਂ ਦਿਲ ਦੇ ਸਾਥੀ ਮਹਿਰਮ ਸੀ,
ਫਿਰ ਇਕ ਇਕ ਕਰਕੇ ਰੂਹਾਂ ਦੇ,
ਸਭ ਵਿਛੜੇ ਹਾਣੀ ਕੀ ਦੱਸੀਏ।
ਅਸੀਂ ਦਿਲ ਦੀ ਉੱਜੜੀ ਦੁਨੀਆਂ ਤੋਂ,
ਹੁਣ ਆਸ ਵਸਲ ਦੀ ਕੀ ਰੱਖੀਏ,
ਅਸੀਂ ਦਾਗ਼ ਨੂੰ ਇੱਜ਼ਤਾਂ ਕੀ ਲਿਖੀਏ,
" rubal "ਹੰਝੂਆਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਕੀ ਦੱਸੀਏ।






ਰੰਗ ਬਿਰੰਗੀ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਵਿੱਚ,
ਕੀ ਕੀ ਰੰਗ ਵਿਖਾਉਂਦੇ ਲੋਕ।
ਰੋਂਦਿਆਂ ਨੂੰ ਨੇ ਹੋਰ ਰਵਾਉਂਦੇ,
ਹੱਸਦਿਆਂ ਹੋਰ ਹਸਾਉਂਦੇ ਲੋਕ।
ਲੱਖ ਅਹਿਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ,
ਖਤਾ ਨਾ ਇੱਕ ਭੁਲਾਉਂਦੇ ਲੋਕ।
ਵਾਂਗ ਖਿਡੌਣਾ ਦਿਲ ਨਾਲ਼ ਖੇਡਣ,
ਇੰਝ ਵੀ ਦਿਲ ਪਰਚਾਉਂਦੇ ਲੋਕ।
ਆਪ ਕਿਸੇ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾ ਸੁਣਦੇ,
ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਲੋਕ।
ਪਹਿਲਾਂ ਜਿਗਰੀ ਯਾਰ ਕਹਾਉਂਦੇ,
ਮਗਰੋਂ ਪਿੱਠ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਲੋਕ।
ਬਹੁਤ ਬੁਰੀ ਏ ਦਾਰੂ ਮਿੱਤਰਾ,
ਪੀ ਕੇ ਨੇ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਲੋਕ।
ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਭੰਡਦੇ ਫਿਰਦੇ,
ਖ਼ੁਦ ਨੂੰ ਰਹਿਣ ਸਲਾਹੁੰਦੇ ਲੋਕ।
ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਉਂ ਆਪ ਨਾ ਕਰਦੇ,
ਦੂਜਿਆਂ ਤੋਂ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੇ ਲੋਕ।
ਮੈਂ ਸਰੀਰ ਦੇ ਮਰਨੇ ਨੂੰ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਗਿਣਦਾ ਪਰ ਜ਼ਮੀਰ ਦਾ ਮਰ ਜਾਣਾ ਯਕੀਨਨ ਮੌਤ ਹੈ ਜੇ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ ਹੈ ਤਾਂ ਇੱਕ ਗਲ ਚੇਤੇ ਰਖੋ ਕਿ ਜੇ ਜਿਉਣਾ ਹੈ ਤਾਂ ਅਣਖ ਨਾਲ ਤੇ ਜੇ ਮਰਨਾ ਹੈ ਤਾਂ ਧਰਮ ਵਾਸਤੇ ! ਸ਼ਹੀਦ ਸੰਤ ਬਾਬਾ ਜਰਨੈਲ ਸਿੰਘ ਜੀ ਖ਼ਾਲਸਾ ਭਿੰਡਰਾਂਵਾਲ





ਬੜੇ ਖੱਤ ਪਾਏ ਸੋਹਨੇ ਸੱਜਣਾਂ ਨੂੰ
ਅਜੇ ਤੱਕ ਨਾਂ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਆਇਆ
ਜਾਂ ਫਿਰ ਕਲਮ ਟੁੱਟੀ ਤੇ ਜਾਂ ਸਿਆਹੀ ਮੁੱਕੀ
ਤੇ ਜਾਂ ਫਿਰ ਰੱਬ ਨੇ ਕਾਗਜਾਂ ਦਾ ਕਾਲ਼ ਪਾਇਆ
ਜਾਂ ਫਿਰ ਡਾਕੀਏ ਦੀ ਸਾਰੀ ਡਾਕ ਰੁੱਲ ਗੀ
ਤੇ ਜਾਂ ਫਿਰ ਡਾਕਖਾਨੇ ਵਿਚ ਭੁਚਾਲ ਆਇਆ
ਰੱਬ ਮੇਹਰ ਕਰੇ ਸੋਹਨੇ ਸੱਜਣਾਂ ਤੇ
ਜਿਨੂੰ ਯਾਰਾਂ ਦਾ ਨੀ ਖਿਆਲ ਆਇਆ







ਨਾ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਅਖੀਆਂ ਲਾਈਆਂ,
ਨਾ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਦਿਲ ਵਟਾਇਆ,
ਨਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵਾਦਾ ਕੀਤਾ,
ਨਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਲਾਰਾ ਲਾਇਆ,
ਦੋ ਘੱੜੀਆਂ ਬੱਸ ਟਾਇਮ ਪਾਸ ਲਈ
ਆਣ yahoo ਤੇ ਬਿਹ ਗਿਆ,
ਐਵੇਂ ਰੌਲਾ ਪੈ ਗਿਆ,
ਐਵੇਂ ਰੌਲਾ ਪੈ ਗਿਆ ,
ਐਵੇਂ ਰੌਲਾ ਪੈ ਗਿਆ ..!!







ਅਲਫ ਅਖਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਂ ਮਾਰ ਸਾਨੂੰ,
ਇਹ ਤਾਂ ਦਸਦੇ ਸਾਡਾ ਕਸੂਰ ਕੀ ਹੈ ?
ਜਾਂ ਤਾਂ ਕਤਲ ਕਰਦੇ ਜਾਂ ਤਾਂ ਦੋਸਤੀ ਕਰ ਲੈ,
ਦਸ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੈਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀ ਹੈ


ਕਰੀਂ ਮਾਫ ਵੇ ਰੱਬਾ
ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਤੇਰਾ ਦਰਜਾ ਦੇ ਬੈਠਾ
ਤੇਰੀ ਦਿੱਤੀ ਇਸ ਜਿੰਦ ਨਿਮਾਣੀ ਚੋਂ
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕਰਜ਼ਾ ਦੇ ਬੈਠਾ
ਅਣਭੋਲ ਉਮਰ ਚ ਕੀਤੀ ਮੈਂ ਗਲਤੀ
ਨੈਣਾ ਨਾਲ ਨੈਣ ਮਿਲਾ ਬੈਠਾ
ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਯਾਰ ਬਣਾਇਆ ਸੀ
ਮੈਂ ਯਾਰ ਨੂੰ ਰੱਬ ਬਣਾ ਬੈਠਾ।






ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਤੇ ਜਦੌਂ ਦਾ ਨਾਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ
ਸਾਡਾ ਵਖਰਾ ਜਿਉਨ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ ਹੌ ਗਿਆ
ਜਦੌਂ ਦੇ ਮਿਲੇ ਹੌ ਤੁਸੀਂ ਯਾਰੋ ਇੰਜ ਜਾਪੇ.
ਜੱਗ ਤੇ ਸਾਡਾ ਰਾਜ ਹੋ ਗਿਆ





ਮੈ ਜਦ ਹਨੇਰੇ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਲਕੋਈ ਰੋਸ਼ਨੀ
ਮੇਰੇ ਘਰ ਨਾ ਫਿਰ ਕਦੇ ਵੀ ਹੋਈ ਰੋਸ਼ਨੀ
ਮੈਂ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਇੰਝ ਭਟਕਦਾ ਰਿਹਾ
ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਭਟਕਦੀ ਅਦਮੋਈ ਰੋਸ਼ਨੀ।





ਟਿਮ ਟਿਮਾਉਦੇ ਤਾਰਿਆ . ਦੁੱਖਾ ਦਿਆ ਮਾਰਿਆ...
ਸਾਡੇ ਵਾਗੂੰ ਤੂੰ ਵੀ ਹੈ ਉਦਾਸ .......
ਤੇਰਾ ਚੰਨ ਤੇ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗਾ . ਸਾਡੇ ਦੀ ਨੀ ਆਸ..





ਜੀ ਜੀ ਬੋਲਣ ਨਾਲ ਕਦੇ ਵੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਹੀ ਘੱਟ ਦੀ
ਮਿੱਠਾ ਬੋਲੀਏ ਨੀਵੇਂ ਰਹਿ ਚੰਗਿਆਈ ਦੇ ਤੱਤ ਜੀ
ਲੋਕੋ ਆਪਣਾ ਕਦੇ ਵੱਕਾਰ-ਵਿਹਾਰ ਗਵਾਈ ਏ ਨਾ
ਸੱਚ ਸਿਆਣੇ ਕਹਿੰਦੇ ਆਪਣਾ ਆਪ ਵਿਖਾਈ ਏ ਨਾ,,

ਚਾਰ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਮੇਲਾ ਇਹ ਜੱਗ ਲੜ ਕੇ ਕੀ ਲੇਣਾ
ਰੱਲ ਕੇ ਵੰਡੀਏ ਪਿਆਰ ਏਥੇ ਸਦਾ ਬੇਠੇ ਨਹੀ ਰਹਿਣਾ
ਨਿੱਕੀ ਗੱਲ ਤੋਂ ਤੋਹਮਤ ਦੇ ਸਿਰ ਤਾਜ ਸਜਾਈ ਏ ਨਾ
ਸੱਚ ਸਿਆਣੇ ਕਹਿੰਦੇ ਆਪਣਾ ਆਪ ਵਿਖਾਈ ਏ ਨਾ॥




ਭੁੱਲਕੇ ਇਸ ਰੰਗਲੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ, ਬਸ ਕਿਸੇ ਦਾ ਹੋਣ ਨੂੰ ਜੀ ਕਰਦਾ,
ਰੱਖਕੇ ਅਪਣਾ ਸਿਰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਮੋਡੇ ਤੇ, ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਰੋਣ ਨੂੰ ਜੀ ਕਰਦਾ,
ਬਹੁਤ ਕੱਲੇਆਂ ਕੱਟ ਲਏ ਦਿਨ, ਹੁਣ ਕਿਸੇ ਦਾ ਹੋਣ ਨੂੰ ਜੀ ਕਰਦਾ,
ਜੇ ਆਇਆ ਕਰੇ ਉਹ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ, ਮੇਰਾ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਸੌਣ ਨੂੰ ਜੀ ਕਰਦਾ










ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਕਿਤੋਂ ਕਬੱਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬੋਲ,
ਤੇ ਅੱਜ ਕਿਤਾਬੇ-ਇਸ਼ਕ ਦਾ ਕੋਈ ਅਗਲਾ ਵਰਕਾ ਫੋਲ,
ਇਕ ਰੋਈ ਸੀ ਧੀ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਤੂੰ ਲਿਖ ਲਿਖ ਮਾਰੇ ਵੈਨ,
ਅੱਜ ਲੱਖਾਂ ਧੀਆਂ ਰੋਂਦੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਕਹਿਨ,




ਥੱਕ ਗਈਆ ਅਖੀਆ ,ਮੁੱਕ ਗਈ ਆਸ,
ਲੰਗਦਾ ਨਾ ਿਦਨ ,ਨਹੀਓ ਲੰਗਦੀ ਇਹ ਰਾਤ,
ਓਹਦੇ ਦੀਦਾਰ ਨੁ ਤਰੱਸਦੇ ,ਅਸੀ ਕਰੀਏ ਅਰਦਾਸ,
ਰੱਬਾ ਹੁਨ ਤਾ ਕਰਾਦੇ ਸਾਡੀ ਇੱਕ ਮੁਲਾਕਾਤ |





ਿਦਲ ਰਾਜੀ ਹੋਵੇ ਤਾ ਦੱਸ ਦੇਵੀ
ਮਜਬੂਰ ਤੈਨੂ ਅਸੀ ਕਰਦੇ ਨਹੀ,
ਦੁਨੀਆ ਤੇ ਯਾਰ ਹੋਰ ਬੜੇ,
ਪਰ ਅਸੀ ਿਕਸੇ ਤੇ ਮਰਦੇ ਨਹੀ,
ਇਹ ਜਨਮ ਅਸੀ ਤੇਰੇ ਨਾ ਲਾ ਿਦਤਾ,
ਤੈਨੂ ਅਗਲੇ ਜਨਮ 'ਚ ਤੰਗ ਅਸੀ ਕਰਦੇ ਨਹੀ |





ਸਾਨੂੰ ਦਿਲ ਨਾਲ ਵੇਖ ਜੇ ਨਹੀਂ ਅੱਖਾਂ ‘ਤੇ ਯਕੀਨ,
ਅੱਖਾਂ ਖਾ ਜਾਣ ਧੋਖਾ ਚਿਹਰੇ ਵੇਖ ਕੇ ਹਸੀਨ |
ਚੋਗਾ ਸਾਦਗੀ ਦਾ ਪਾ ਕੇ ਜੋ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਠੱਗਦੇ,
ਅਸੀਂ ਐਨੇ ਵੀ ਨੀ ਮਾੜੇ ਜਿੰਨੇ ਤੈਨੂੰ ਲੱਗਦੇ




ਸਾਨੂੰ ਦਿਲ ਨਾਲ ਵੇਖ ਜੇ ਨਹੀਂ ਅੱਖਾਂ 'ਤੇ ਯਕੀਨ,
ਅੱਖਾਂ ਖਾ ਜਾਣ ਧੋਖਾ ਚਿਹਰੇ ਵੇਖ ਕੇ ਹਸੀਨ |
ਚੋਗਾ ਸਾਦਗੀ ਦਾ ਪਾ ਕੇ ਜੋ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਠੱਗਦੇ,
ਅਸੀਂ ਐਨੇ ਵੀ ਨੀ ਮਾੜੇ ਜਿੰਨੇ ਤੈਨੂੰ ਲੱਗਦੇ





ਤੇਰੇ ਜਾਣ ਪਿੱਛੋ ਇੱਕਲੇ ਜੇ ਹੋ ਗਏ ਆ !
ਮੈ ਤੇ ਦਿੱਲ ਮੇਰਾ ਝੱਲੇ ਜੇ ਹੋ ਗਏ ਆ ! ਨੀ ਤੂੰ ਵੱਡਿਆ ਦੇ ਨਾਲ ਹੱਥ ਜੋੜ ਲੇ ! ਵੱਡਿਆ ਦੇ ਸੰਗ ਹੋ ਗਈ ਵੱਡੀ ਏ ! ਜਿੰਦਗੀ ਚੋ ਦੂਰ ਜਾਣ ਵਾਲੀਏ ਦਿੱਲ ਵਿੱਚੋ ਕਿੱਦਾ ਤੈਨੂੰ ਕੱਢੀਏ ! ਦਿੱਲ ਵਿਚੋ ਕਿੱਦਾ ਤੈਨੂੰ ਕੱਢੀਏ ....ਸਾਨੂੰ ਆਸ ਹੈ .. ਕਦੇ ਤਾ ਇੱਕਠੇ ਹੋਵਾਗੇ ...ਤੇਰੀ ਬੁਕਲ ਚ ਸਿਰ ਰੱਖ ਰੋਵਾਗੇ ....ਜਿੰਦਗੀ ਚੋ ਦੂਰ ਜਾਨ ਵਾਲੀਏ ਦਿੱਲ ਵਿੱਚੋ ਕਿੱਦਾ ਤੈਨੂੰ ਕੱਢੀਏ ? ? ? ?


ਕਿਸ ਅਗੇ ਖੋਲੇਗਾ ,
ਪਿਆਰ ਦੀ ਕੀਤਾਬ ਨੂੰ ,
ਕੋਈ ਨਾ ਏਥੇ ਵੇਦ ਦੁਖਾਂ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨੂੰ ,
ਹੁਣ ਚੁਪ ਕਰਕੇ ਸਹ " ਗੁਰੀ " ,
ਜੇ ਟੁਟੇਆ ਏ ਦਿਲ ਤੇਰਾ ,
ਕਿਓਂ ਲਓਨਾ ਏ ਤੌਮਤ ਯਾਰ ਨੂੰ !!


" ਜਾਨ ਰਹੀ ਨਾਂ ਤੇਰੇ ਬਾਜੋਂ "
ਬੜੇ ਖੱਤ ਪਾਏ ਸੋਹਨੇ ਸੱਜਣਾਂ ਨੂੰ ਅਜੇ ਤੱਕ ਨਾਂ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਆਇਆ ਜਾਂ ਫਿਰ ਕਲਮ ਟੁੱਟੀ ਤੇ ਜਾਂ ਸਿਆਹੀ ਮੁੱਕੀ ਤੇ ਜਾਂ ਫਿਰ ਰੱਬ ਨੇ ਕਾਗਜਾਂ ਦਾ ਕਾਲ਼ ਪਾਇਆ ਜਾਂ ਫਿਰ ਡਾਕੀਏ ਦੀ ਸਾਰੀ ਡਾਕ ਰੁੱਲ ਗੀ ਤੇ ਜਾਂ ਫਿਰ ਡਾਕਖਾਨੇ ਵਿਚ ਭੁਚਾਲ ਆਇਆ ਰੱਬ ਮੇਹਰ ਕਰੇ ਸੋਹਨੇ ਸੱਜਣਾਂ ਤੇ ਜਿਨੂੰ ਯਾਰਾਂ ਦਾ ਨੀ ਖਿਆਲ ਆਇਆ...... !!!!


ਜਦ ਮਹਿਲ ਮਨਾਂ ਦੇ ਵੱਸਦੇ ਸੀ, ਤਾਂ ਦਿਲ ਦੇ ਸਾਥੀ ਮਹਿਰਮ ਸੀ,
ਫਿਰ ਇਕ ਇਕ ਕਰਕੇ ਰੂਹਾਂ ਦੇ, ਸਭ ਵਿਛੜੇ ਹਾਣੀ ਕੀ ਦੱਸੀਏ।
ਅਸੀਂ ਦਿਲ ਦੀ ਉੱਜੜੀ ਦੁਨੀਆਂ ਤੋਂ, ਹੁਣ ਆਸ ਵਸਲ ਦੀ ਕੀ ਰੱਖੀਏ,
ਅਸੀਂ ਦਾਗ਼ ਨੂੰ ਇੱਜ਼ਤਾਂ ਕੀ ਲਿਖੀਏ, ਹੰਝੂਆਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਕੀ ਦੱਸੀਏ।


ਭੁੱਲਕੇ ਇਸ ਰੰਗਲੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ,
ਬਸ ਕਿਸੇ ਦਾ ਹੋਣ ਨੂੰ ਜੀ ਕਰਦਾ,
ਰੱਖਕੇ ਅਪਣਾ ਸਿਰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਮੋਡੇ ਤੇ,
ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਰੋਣ ਨੂੰ ਜੀ ਕਰਦਾ,
ਬਹੁਤ ਕੱਲੇਆਂ ਕੱਟ ਲਏ ਦਿਨ,
ਹੁਣ ਕਿਸੇ ਦਾ ਹੋਣ ਨੂੰ ਜੀ ਕਰਦਾ,
ਜੇ ਆਇਆ ਕਰੇ ਉਹ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ,
ਮੇਰਾ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਸੌਣ ਨੂੰ ਜੀ ਕਰਦਾ..!!!!



ਖਤ਼ ਲਿਖਿਆ ਆਪਣੇ ਸੱਜਣ ਨੂੰ,
ਦਿਲ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਕਾਗਜ ਬਣਾ ਲਿੱਤਾ,
ਉੰਗਲ ਵੱਡ ਕੇ ਕਲਮ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ,
ਚਾਕੂ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀ ਚਲਾ ਦਿੱਤਾ,
ਖੂਨ ਜਿਗਰ ਆਪਣੇ ਦਾ ਕੱਡ ਕੇ,
ਅਸੀ ਵਿਚ ਸਿਆਹੀ ਦੇ ਵਿਚ ਮਿਲਾ ਦਿੱਤਾ,
ਲਿਖਦੇ ਲਿਖਦੇ ਖੂਨ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ,
ਅਸੀ ਹੰਜੂਆ ਦਾ ਤੁਪਕਾ ਵਿਚ ਰਲ਼ਾ ਦਿੱਤਾ,
ਤੂੰ ਬੇਸ਼ੱਕ ਸਾਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਿਆ,
ਪਰ ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਨੇ '' ਗੁਰੀ " ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਦਿੱਤਾ....!!





ਪੋਲੇ-ਪੋਲੇ ਪੱਥਰ ‘ਤੇ ਪੱਬ ਧਰਦਾ ਹੈl
ਤਿੜਕ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪੰਛੀ ਕਿੰਨਾ ਡਰਦਾ ਹੈl

ਸੂਰਜ ਵਰਗੀ ਤਪਸ਼ ਲੁਕਾ ਕੇ ਮਨ ਦੇ ਵਿੱਚ,
ਰੋਜ਼ ਗਲ਼ੀ ‘ਚੋਂ ਮੇਰਾ ਚੰਨ ਗੁਜ਼ਰਦਾ ਹੈl
ਇੱਕ ਭੁੱਲ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਹੋਈ,ਜਿਹਡ਼ਾ ਪੰਛੀ ਯਾਰ ਬਣਾਇਆ
ਚੂਰੀ ਕੁੱਟ ਦੇਵਾਂ ਉਹ ਖਾਵੇ ਨਹੀਂ
ਉਹਨੂੰ ਦਿਲ ਦਾ ਮਾਸ ਖਵਾਇਆ,
ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਡਣੀ ਐਸੀ ਉਡਿਆ
ਉਹਨੇ ਪਰਤ ਨਾ ਫੇਰਾ ਪਾਇਆ.......
**************************
ਤੇਰੀ ਨਫ਼ਰਤ ਦਾ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ
ਬਦਲਣ ਤੱਕ ਇੰਤਜਾਰ ਕਰਾਂਗਾ ਮੈਂ

ਸਾਹਾਂ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀਏ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ
ਆਖਿਰੀ ਸਾਹ ਤੱਕ ਪਿਆਰ ਕਰਾਂਗਾ ਮੈਂ

ਜਨਮ ਜਨਮ ਲਈ ਤੂੰ ਹੋਜੇ ਮੇਰੀ
ਰੱਬ ਕੋਲ ਦੁਆ ਬਾਰ ਬਾਰ ਕਰਾਂਗਾ ਮੈਂ

ਹੈ ਭਰੋਸਾ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਉੱਤੇ
ਉਸ ਪਰਬਤ-ਏ-ਗਾਰ ਉੱਤੇ

ਕਦੇ ਨਾ ਕਦੇ ਤਾਂ ਬੈਠੇਗੀ
ਆਕੇ ਤਿੱਤਲੀ ਇਸ ਖਾਰ ਉੱਤੇ......................

ਸਭ ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਜਾਣਾ ਬੰਦਿਆ ਮਾਣ ਨਾ ਕਰ,

ਸੱਚਾ ਪਿਆਰ ਨਿਭਾ ਲੈ,ਅਹਿਸਾਨ ਨਾ ਕਰ..

ਆਸ ਲੈ ਕੇ ਆਵੇ ਜੇ ਕੋਈ ਤੇਰੇ ਦਰ ਤੇ,

ਓਹਨੂੰ ਕੁਝ ਕੁ ਪਲਾਂ ਦ ਮਹਿਮਾਣ ਨਾ ਕਰ..

ਸਿਰ ਦੇ ਕੇ ਬੋਲ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਲੋਕ ਯਾਰੀਆਂ,

ਨਹੀ ਨਿਭਦੀ ਤਾਂ ਐਸੀ ਜੁਬਾਨ ਨਾ ਕਰ..





ਸਿਰ ਦੇਣਾ ਤੇ ਮੂਹੋ ਨਾ ਸੀ ਕਰਨੀ, ਇਹ ਹੈ ਮੌਤ ਦੇ ਨਾਲ ਰੀਤ ਸਾਡੀ ।
ਜਿਊਣਾ ਮਰਨਾ ਤਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਜੱਗ ਸਾਰਾ, ਬੰਦ ਬੰਦ ਕਟਵਾਉਣਾ ਤਾਂ ਹੈ ਰੀਤ ਸਾਡੀ""
THE GREAT PUNJABiiiiii
**************************
ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ
ਸਲਾਮ ਕਰ ਚੱਲੇ ਹਾਂ
ਦੋਸਤਾਂ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਦੇ
ਨਾਮ ਕਰ ਚੱਲੇ ਹਾਂ
ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ
****************




ਐਨਾ ਵੀ ਅਮੀਰ ਨੀ ਕਿ ਐਸ਼ ਕਰ ਸਕਾਂ,

ਐਨਾ ਵੀ ਗਰੀਬ ਨੀ ਕਿ ਭੁੱਖਾ ਮਰ ਸਕਾਂ!

ਐਨਾ ਵੀ ਦਲੇਰ ਨੀ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਲੜ੍ ਸਕਾਂ,

ਐਨਾ ਵੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨੀ ਕਿ ਕਿਸੇ ਦੀ ਜ਼ਰ ਸਕਾਂ!

ਮੈ ਜੋ ਕੁਝ ਹਾਂ ਬਸ ਠੀਕ ਹਾਂ,

ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ ਕਿ ਕੁਝ ਨਾ ਕੁਝ ਕਰ ਸਕਾਂ! ......Simranjeet Singh Bhambra
*************************
ਕੋਈ ਐਸੀ ਹਵਾ ਚਲਾ ਰੱਬਾ
ਨਾ ਹੁਸਨ ਰਹੇ ਜਹਾਨ ਉੱਤੇ
ਕੋਈ ਅੱਜ ਮਰੇ ਕੋਈ ਕੱਲ੍ਹ ਮਰੇ
ਮੇਲਾ ਲੱਗਿਆ ਰਹੇ ਸਮਸ਼ਾਨ ਉੱਤੇ
ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਦਿਨ ਹੋਵੇ
ਨਾ ਲੱਕਡ਼ਾਂ ਮਿਲਣ ਦੁਕਾਨ ਉੱਤੇ
ਜੇ ਮਿਲਣ ਵੀ ਤੇ ਹੋਣ ਗਿੱਲੀਆਂ
ਨਾ ਅੱਗ ਲੱਗੇ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਉੱਤੇ/





ਮੈਂ ਸਰੀਰ ਦੇ ਮਰਨੇ ਨੂੰ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਗਿਣਦਾ
ਪਰ ਜ਼ਮੀਰ ਦਾ ਮਰ ਜਾਣਾ ਯਕੀਨਨ ਮੌਤ ਹੈ
ਜੇ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ ਹੈ
ਤਾਂ ਇੱਕ ਗਲ ਚੇਤੇ ਰਖੋ
ਕਿ ਜੇ ਜਿਉਣਾ ਹੈ ਤਾਂ ਅਣਖ ਨਾਲ
ਤੇ ਜੇ ਮਰਨਾ ਹੈ ਤਾਂ ਧਰਮ ਵਾਸਤੇ !!!!!!!!!!!

ਬਚਨ
ਸ਼ਹੀਦ ਸੰਤ ਬਾਬਾ ਜਰਨੈਲ ਸਿੰਘ ਜੀ ਖ਼ਾਲਸਾ ਭਿੰਡਰਾਂਵਾਲੇ





ਿਜਸ ਆਸ ਤੇ ਖੜੀ ਹੈ ਿਜੰਦ ਮੇਰੀ .....
ਓਹ ਆਸ ਨਾ ਚਕਨਾਚੂਰ ਹੋਵੇ....
ਿਕਹਣਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੰੂ ਪਵੇ ਦੋਸ਼ੀ ...
ਬੰਦਾ ਅਇਨਾ ਨਾ ਮਜਬੂਰ ਹੋਵੇ ...
ਓਹਦੇ ਹਾਸੇ ਤੇ ਕਦੀ ਨਾ ਸ਼ੱਕ ਕਰੀਏ ...
ਿਜਹਦਾ ਹੱਸਣਾ ਹੀ ਦਸਤੂਰ ਹੇਵੇ ..
ਤੇ ਿਜਹੜਾ ਸੱਚੇ ਿਦਲੋ ਂਿਕਸੇ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮੰਗੇ ..
ਰੱਬਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾ ਓਹਦੇ ਤੇਂ ਕਦੀ ਦੂਰ ਹੋਵੇ ..



ਕੌਣ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦਿਲ 'ਚ ਜਗ੍ਹਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਰੁੱਖ ਵੀ ਸੁੱਕੇ ਪੱਤੇ ਝਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਾਕਫ ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਰਿਵਾਜਾਂ ਤੋਂ,
ਮਤਲਬ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਹਰ ਕੋਈ ਠੁਕਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਲੋਕ ਅਪਣਾ ਬਣਾ ਕੇ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਨੇ , ਰਿਸ਼ਤਾ ਨਵਿਆਂ ਨਾਲ ਗੰਢ ਲੈਦੇ ਨੇ
ਸਾਥੋਂ ਤਾਂ ਇੱਕ ਫੁੱਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਤੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ,ਲੋਕ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਵੇ ਦਿਲ ਤੋੜ ਦਿੰਦੇ ਨੇ



ਕੁਝ ਰਿਸ਼ਤੇ ਆਪ ਹੀ ਉੱਗਦੇ ਹਨ
ਕੁਝ ਰਿਸ਼ਤੇ ਉਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ

ਰਿਸ਼ਤੇ ਆਪ ਨਹੀਂ ਪਲਦੇ
ਰਿਸ਼ਤੇ ਪਾਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ

ਰਿਸ਼ਤੇ ਆਪ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ

ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿਉਂਦੇ
ਰੱਖਣ ਲਈ
ਲੈਣ ਨਾਲੋਂ
ਦੇਣਾਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ

ਰਿਸ਼ਤੇ ਅੱਗ ਹਨ -
ਇਹ ਸਾੜ ਵੀ ਸਕਦੇ ਹਨ
ਇਹ ਨਿੱਘ ਵੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ

ਰਿਸ਼ਤੇ ਬਰਫ਼ ਵਾਂਗ ਹਨ
ਖੂਬਸੂਰਤ ਵੀ ਲਗਦੇ ਹਨ
ਇਹ ਜਿਸਮ ਨੂੰ
ਜਮਾ ਵੀ ਸਕਦੇ ਹਨ

ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੋ-ਪਾਸੜ
ਸੜਕ ਵਾਂਗ ਹਨ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕ-ਪਾਸੜ
ਸਮਝ ਕੇ
ਜ਼ਲੀਲ ਹੋਣ ਵਾਲੀ
ਗੱਲ ਹੈ

ਰਿਸ਼ਤੇ ਰੂਹ ਦੀ
ਖ਼ੁਰਾਕ ਵੀ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ
ਅਤੇ ਜ਼ਹਿਰ ਵੀ

ਰਿਸ਼ਤੇ ਖ਼ੁਦਗਰਜ਼ ਵੀ
ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ
ਅਤੇ ਨਾਖ਼ੁਦਗਰਜ਼ ਵੀ

ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਫ਼ਾ ਵੀ
ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ
ਅਤੇ ਬੇਵਫ਼ਾ ਵੀ

ਰਿਸ਼ਤੇ ਨਿਭਾਉਣੇ ਹੀ ਔਖੇ ਨਹੀਂ
ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਵੀ
ਔਖੀ ਹੈ


ਐਨੀ ਵੀ ਕੀ ਯਾਰ ਬੇ-ਕਦਰੀ ਪਿਆਰਾਂ ਦੀ।
ਧੁੰਦ ਦਾ ਬੱਦਲ ਹੋ ਗਈ ਯਾਰੀ ਯਾਰਾਂ ਦੀ।

ਨਾਲ ਮਰਨ ਦੇ ਕਰਦੇ ਵਾਇਦੇ ਜਿਹੜੇ ਸੀ,
ਮੁੜ ਪਰਤੇ ਨਾ ਲੁੱਟ ਕੇ ਮੌਜ਼ ਬਹਾਰਾਂ ਦੀ।

ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਨੇ ਯਾਰਾ ਮੰਜ਼ਲਾਂ ਇਸ਼ਕ ਦੀਆਂ,
ਕੰਡਿਆਂ ਉੱਪਰ ਤੁਰਨਾ ਛਾਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦੀ।

ਪੁੱਛੀਂ ਬਹਿ ਕੇ ਬਾਤ ਵਸਲ ਦੀਆਂ ਘੜੀਆਂ ਦੀ,
ਮਹਿੰਦੀ ਭਿੱਜੀ ਰਹਿ ਗਈ ਜੋ ਮੁਟਿਆਰਾਂ ਦੀ।

ਨਾ ਫੋਲ੍ਹ ਅੰਗਿਆਰ ਬੁਝੇ ਅਰਮਾਨਾਂ ਦੇ,
ਬਣ ਨਾ ਜਾਏ ਬਾਤ ਖੰਭਾਂ ਤੋਂ ਡਾਰਾਂ ਦੀ।

ਕਈ ਯੁੱਗਾਂ ਤੋਂ ਭਟਕਣ ਰੂਹਾਂ ਪਿਆਰ ਲਈ,
ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ ਇਹ ਕੋਈ ਦਿਨ ਦੋ ਚਾਰਾਂ ਦੀ।

ਡੁੱਬ ਗਈ ਸਣੀਂ ਚੱਪੂ ਵਾਇਦੇ ਉਮਰਾਂ ਦੇ,
ਅੱਧ-ਵਿਚਾਲੇ ਬੇੜੀ ਕੱਚਿਆਂ ਕੌਲ-ਕਰਾਰਾਂ ਦੀ।

ਧੁਰ ਦਰਗ਼ਾਹੋਂ ਗਈ ਸਰਾਪੀ ਜਿੰਦ ਜਿਹੜੀ,
ਕਿੰਜ ਨਬਜ਼ਾਂ ਟੋਹ ਟੋਹ ਲੱਭੇਂ ਮਰਜ਼ ਬੀਮਾਰਾਂ ਦੀ।

ਕੱਚ ਦੇ ਮਣਕੇ ਥਾਂ ਮੋਤੀ ਦੀ ਪੂਰਨ ਨਾ,
ਕਿਵੇਂ ਪਰੋਵਾਂ ਲੜੀ ਮੈਂ ਖਿੰਡ ਗਏ ਹਾਰਾਂ ਦੀ।

ਇਸ਼ਕ ਸਾਡੇ ਦਾ ਹਸ਼ਰ ਤਾਂ ਓਹੀਓ ਹੋਇਆ ਏ,
ਡੋਲ੍ਹੀ ਜਿਹੜੀ ਬਣ ਗਈ ਲੁੱਟ ਕਹਾਰਾਂ ਦੀ।
**************************
ਹਰ ਗੱਲ ਮੇਰੇ ਿਪਆਾਰ ਦੀ ਲੌਕਾਂ ਨੇ ਜਾਨ ਲਿੲ
ਮੈ ਸਾਂ ਅੱਜੇ ਿਵਚਾਰਦਾ ਕੀ ਚਰਚਾ ਕਰਾਂ ਕੇ ਨਾ



ੜੀਏ ਜੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪ ਬੌਲਦਾ, ਤੱਕ ਕੇ ਧੱਕੇਸਾਹੀ ਇੰਨਾ ਦਾ ਖੂਨ ਖੌਲਦਾ , ਕਾਇਮ ਰਖੱਦੇ ਸਦਾ ਆਪਣੀ ਨਵਾਬੀ , ਕਦੇ ਹਿੰਮਤ ਨਾ ਹਾਰਦੇ ਸ਼ੇਰ ਪੰਜਾਬੀ



ਕਇਆਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਚੁਭਦੇ ਹਾਂ ਕੰਡੇਵਾਂਗੂ, ਤੇ ਕਈ ਸਾਨੂੰ ਰੱਬ ਬਾਨਾਈ ਫਿਰਦੇ,
ਕਈ ਦੇਖ ਸਾਨੂੰ ਬਦਲ ਲੈਂਦੇ ਨੇ ਰਾਹ ਆਪਣਾ,
ਤੇ ਕਈ ਸਾਡੇ ਰਾਹਾਂ 'ਚ ਫੁਲ ਨੇ ਵਛਾਈ ਫਿਰਦੇ,
ਨਿੱਤ ਹੁੰਦਿਆਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਦੁਆਵਾਂ ਮੇਰੇ ਲਈ,
ਕਈ ਮੰਗਦੇ ਨੇ ਮੌਤ ਮੇਰੀ ਤੇ ਕਈ ਅਪਣੀ ਉਮਰ ਵੀ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਲਿਖਾਈ ਫਿਰਦੇ..... .





ਸਾਨੂੰ ਸ਼ੋਕ ਯਾਰਾ ਦੀ ਮਹਿਫਲਾ ਦਾ,ਜਿਥੇ ਬਹਿਕੇ ਗੱਪਾ ਮਾਰਦੇ ਹਾ।ਅਸੀ ਘੁਮਦੇ ਵਿਚ ਜੀਪਾ ਦੇ,ਜਾ ਸ਼ੋਕ ਬੁੱਲਟ ਦੇ ਪਾਲਦੇ ਹਾ ।ਗੱਲ ਵਿਚ ਚੈਨੀਆਂ ਤੇ ਮੂੱਛਾ ਖੂੰਡੀਆ ਨੇ,ਯਾਰਾ ਲਈ ਜਾਨਾਂ ਵਾਰਦੇ ਹਾ ।ਜਨੀ ਖਣੀ ਵੱਲ ਅੱਖ ਨੀ ਜਾਦੀ,ਟੀਸੀ ਵਾਲਾ ਬੇਰ ਹੀ ਝਾਡ਼ਦੇ ਹਾ ।ਮੇਰੇ ਯਾਰਾ ਨਜਰ ਨਾ ਲੱਗ ਜਾਵੇ ਸਾਡੀ ਯਾਰੀ ਨੂੰ,ਤਾਹੀ ਰਹਿਦੇਂ ਮੀਰਚਾ ਵਾਰਦੇ ਹਾ ।



ਅਸੀਂ ਹਾਂ ਪੇਂਡੂ ਸਿੱਧੇ ਜਿਹੇ,ਜਾਂਦੇ ਪਿਟਆਲੇ ਕਰਨ ਪੜਾਇਆਂ
ਕੁੜੀ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਇਕ ਨਾ ਫ਼ੱਸੀ,ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਲੱਖ ਫ਼ਸਾਇਆਂ
ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਾਲੇ ਕਿਹ ਦਿੰਦੇ ਨੇ ਅਸੀਂ ਰਹਿਏ ਸੰਗਦੇ,ਉਂਝ ਭਾਵੇਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਬੰਦਾ ਮੱਰਵਾ ਲਵੋ ਪਰ ਕੁੜੀ ਮੁਹਰੇ ਸਾਡੇ ਬੱਲ ਕੰਬਦੇ...
-------------------------------------
ਜਿਹ੍ਨੇ ਖੇਡ੍ ਕੇ ਗਲੀ ਵਿਚ੍ ਦੇਖ੍ਯਾ ਨਾ
ਜਿਹ੍ਦੇ ਤਨ੍ ਨੂ ਿਮਟੀ ਨਾ ਕਦੇ ਲਗੀ
ਹਤ੍ ਫ਼ਡੀ ਨਾ ਕਦੇ ਗੂਲੇਲ੍ ਹੋਵੇ
ਰੇਹ੍ਰੀ ਹੋਵੇ ਨਾ ਿਮਟੀ ਦੀ ਬਨੀ ਗਡੀ
ਨਰਾ ਚੀਰ੍ ਨਾ ਬੀਨ੍ ਬਨਾ ਛ੍ਡੀ
ਮੁਨ੍ਝ੍ ਬਗਡ੍ ਸਰ੍ਵਾਡ੍ ਟੇ ਖਡ੍ ਕਾਹੀ
ਟੂਡੀ ਟੂਡ੍ ਕੇ ਦੇਖੀ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਦੀ
ਠੋਲੇ ਅਟੇ ਭ੍ਰੋਲੇ ਨੇ ਕੀ ਹੁਨ੍ਦੇ
ਚਟੀ ਚਪਨੀ ਗਾਗਰ੍ ਤੇ ਘਰਾ ਕੀ ਏ
ਭਾਭੀ ਸਸ੍ ਤੇ ਨਨਡ੍ ਦੀ ਕੀ ਟਕ੍ਰ੍
ਅਜੇ ਕੌਨ੍ ਕਵਾਰਾ ਤੇ ਛ੍ਡਾ ਕੀ ਏ
ਕੀ ਸਥ੍੍ ਤੇ ਕੀ ਪਨ੍ਚਯਤ੍ ਹੁਨ੍ਦੀ
ਬੁਢਾ ਿਪਪਲ੍ ਤੇ ਪੇਨ੍ਡ੍੍ ਦਾ ਥ੍ਰਾ ਕੀ ਏ
ਏਕਰ੍ ਖੇਤ੍ ਘੁਮਾ ਤੇ ਕੀ ਪੈਲੀ
ਮਰ੍ਲਾ ਕਰਮ੍ ਕਨਾਲ੍ ਚੋ੍ ਵਡਾ ਕੀ ਏ
ਅਰ੍ਲੀ ਹਲਸ੍ ਪਨ੍ਜਾਲੀ ਟੇ ਜੁਨ੍ਗਲੀ ਨੂ
ਭੁਲੀ ਜਾਨ੍ਦੇ ਨੇ ਲੋਕ੍ ਬੇਲੋਡ੍ ਕੇਹ੍ਕੇ
ਦੇਸੀ ਆਖ੍ਦੇ ਨੇ ਅਸ੍ਲੀ ਚੀਜ੍ ਤਾਇ
ਬਦ੍ਲੀ ਜਾਨ੍ਦੇ ਨੇ ਵਕ੍ਤ ਦਾ ਮੋਡ੍ ਕੇਹ੍ਕੇ
ਵੈਸੇ ਥੀਕ੍ ਵੀ ਹੇ ਵਕ੍ਟ੍ ਦੇ ਨਾਲ੍ ਬਦਲ੍ਨਾ
ਪਰ੍ ਭੁਲ੍ ਨਾ ਜਯੋ ਜਬਾਨ੍ ਆਪ੍ਨੀ
ਨਹੀ ਤਾਨ੍ ਮਾਰੇਗੀ ਸ਼ਰਮ੍ ਜਦ੍ ਬਿਚਅਾ ਨੇ
ਜਫ਼ੀ ਪਾਈ ਸਫ਼ੇਦੇ ਨੂ ਬੋਹਡ੍ ਕੇਹ੍ਕੇ
------------------------------------
ਬਣੇ ਹਾ ਪਜਾਬੀ ਿਕਵੇ,ਜਦੋ ਯਾਦ੍ ਆਵੇ ਮੇਨੂ,
ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਖੂਨ੍ ਨਾਲ੍ ਲਾਲ੍ ਿਦਸ੍ਦੇ,
ਿਕ੍ਤੇ ਿਦ੍ਸ੍ਦਾ ਹੈ ਸਰ੍ਸਾ ਦਾ ਓਹ੍ ਚਿੜਆ ਪਾਣੀ,
ਤੇ ਿਕ੍ਤੇ ਨੀਹਾ ਿਵ੍ਚ੍ ਛੋਟੇ ਛੋਟੇ ਬਾਲ੍ ਿਦ੍ਸ੍ਦੇ,
ਬੜ੍ਾ ਿਦ੍ਲ੍ ਦੁਖੇ ਜਦੋ ਬਿਚਆ ਦੇ ਟੋਟੇ ਦੇਖਾ,
ਖੋਪਡੀ ਲੁਹਾਲੀ ਪਰ੍ ਵਾਲ੍ ਿਦ੍ਸ੍ਦੇ,
ਿਦ੍ਸੇ ਕਦੀ ਗੁਰੂ ਘਰ'ਮਸਾ,ਅਬ੍ਦਾਲੀ',
ਨਾਲੇ ਜੁਲਮਾ ਦੇ ਆਏ ਹੋਏ ਭੂਚਾਲ੍ ਿਦਸਦੇ,
ਿਦ੍ਸ੍ਦੀ ਏ ਖੂਹ੍ ਦੇ ਿਵਚ੍ ਿਡ੍ਗ੍ਦੀ ਹੋਈ ਧੀ,
ਖੂਹ੍ ਦੀ ਮੌਡ੍ ਉਤੇ ਉਕ੍ਰੇ ਸਵਾਲ੍ ਿਦਸ੍ਦੇ,
ਿਦ੍ਸਦੀ ਏ ਵਡ੍ ਵੇਲੇ ਲੀਰ੍ ਇਕ੍ ਚੁਨੀ ਦੀ,
ਇਕ੍ ਕੁਡੀ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਕੇਏ ਕਗਾਲ੍ ਿਦ੍ਸਦੇੇ,
ਕੀ ਦਸਾ ਿਕ੍ਨੀ ਵਾਰੀ ਰੋਯਾ ਹੈ ਮਗਲ,
ਜਦੋ ਜਖ੍ਮੀ ਓਹ੍ ਬੀਤੇ ਹੋਏ ਸਾਲ੍ ਿਦ੍ਸਦੇ੍,
ਮਸਾ ਿਕ੍ਤੇ ਬਾਗਾ ਿਵਚ੍ ਕੋਏਲਾ ਗਊਨ ਲਿਗਆ ਨੇ,
ਮਸਾ ਬਦ੍ ਹੋਏ ਨੇ ਖੜਾਕ ਹਿਥਯਾਰਾ ਦੇੇ,
ਮਸਾ ਿਕਤੇ ਨੇਨਾ ਚ ਸੁਰਮਾ ਪਾ ਿਨਕਲੇ ਨੇ,
ਮੇਲੇਆ ਨੂ ਜਾਣ ਲਈ ਟੋਲੇ ਮੁਟਯਾਰਾ ਦੇ,
ਮਸਾ ਿਕਤੇ ਕਰ੍ਿਫ਼ਊ ਹਟੇ ਨੇ ਰੁਤ ਸੋਹਨੀ ਆਈ,
ਸਥ ਿਵ੍ਚ ਖੇਡਦੇ ਨੇ ਤਾਸ਼ ਯਾਰ ਯਾਰਾ ਦੇ,
ਮਸਾ ਿਕਤ੍ੇ ਿਪਡਾ ਿਵਚ ਖੇਡ ਮੇਲੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ,
ਮਸਾ ਕਠ ਹੋਏ ਯਾਰੋ ਲਖਾ ਤੇ ਹਜਾਰਾ ਦੇ,
ਲਮੇ ਸਮੇ ਿਪਛੋ ਸਾਡੇ ਖੁਸ਼ੀ ਆਿਏਏ ਮਗਲਾ ਵੇ,
ਮੁਕਣ ਨਾ ਦੇਏਏ ਗੀਤ ਸਾਝੇ ਿਪਆਰਾ ਦੇ,



ਮੇਰੇ ਦੋਸਤ ਮੇਰੀ ਪਿੱਠ ਪਿਛੇ ਹੱਸਦੇ ਨੇ
ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਬੜਾ ਅਜ਼ੀਬ ਆਦਮੀ ਹੈ!
ਪਰ ਉਹ ਨਹੀ ਸਮਝਦੇ ਕੇ,
ਉਜੜੇ ਪੁਲਾਂ ਹੇਠ
ਪਾਣੀ ਨਹੀ ਹੁੰਦਾ!

ਮੇਰੇ ਦੋਸਤ ਮੇਰੀ ਪਿਠ ਪਿਛੇ ਹੱਸਦੇ ਨੇ
ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਮੈ ਟੁਟਿਆ ਜਿਹਾ ਹਾ!
ਪਰ ਉਹ ਨਹੀ ਸਮਝਦੇ ਕੇ,
ਤਿੜਕੇ ਹੋਏ ਲੋਕ
ਠਿਕਰੀਆ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਨੇ!

ਮੇਰੇ ਦੋਸਤ ਮੇਰੀ ਪਿਠ ਪਿਛੇ ਹੱਸਦੇ ਨੇ
ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਸਾਡੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ!
ਪਰ ਉਹ ਨਹੀ ਸਮਝਦੇ ਕੇ,
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੱਚੇ ਕੋਠੇ ਵਿਚ
ਮੇਰੇ ਜਿਸਮ ਦੀ ਮਿਟੀ ਲਗੀ ਹੈ!

ਮੇਰੇ ਦੋਸਤ ਮੇਰੀ ਪਿਠ ਪਿਛੇ ਹੱਸਦੇ ਨੇ
ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਬੜਾ ਅਧਰਮੀ ਆਦਮੀ ਹੈ!
ਪਰ ਉਹ ਨਹੀ ਸਮਝਦੇ ਕੇ,
ਮੈ ਅਪਣੀ ਕਵਿਤਾ ਵਿਚ
ਉਹਨਾ ਦੀ ਖੈਰ ਮੰਗਦਾ ਹਾ!



ਕਦੇ ਮੰਗੇਂ ਛੱਲਾ ਕਦੇ ਮੁੰਦਰੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ,
ਏਦਾਂ ਕਦੇ ਸੋਹਣੀਏਂ ਪਿਆਰ ਹੁੰਦੇ ਨਹੀਂ।
ਗੱਲੀਂ-ਬਾਤੀਂ ਜਿਹੜੇ ਜਾਨ ਪੈਰਾਂ ’ਚ ਵਿਛਾਉਂਦੇ,
ਔਖੇ ਵੇਲ਼ੇ ਭੱਜਣ ਓਹ ਯਾਰ ਹੁੰਦੇ ਨਹੀਂ।
ਸਿਰ ਦੇ ਕੇ ਸੋਹਣਿਆ ਨਿਭਾਉਣੀਆਂ ਨੇ ਪੈਂਦੀਆਂ,
ਸਿਰੀਂ ਬੰਨ੍ਹ ਪੱਗ ਸਰਦਾਰ ਹੁੰਦੇ ਨਹੀਂ।
ਓਨਾ ਚਿਰ ਇਸ਼ਕ ਫਜ਼ੂਲ ਲੱਗਦਾ ਏ,
ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਨੈਣ ਦੋ ਤੋਂ ਚਾਰ ਹੁੰਦੇ ਨਹੀਂ।
ਝਗੜਾ ਮੁਕਾਅ ਲਵੋ ਬਹਿ ਕੇ ਗੱਲੀਂ-ਬਾਤੀਂ,
ਮਸਲੇ ਦਾ ਹੱਲ ਹਥਿਆਰ ਹੁੰਦੇ ਨਹੀਂ।
ਆਪਣਾ ਜੇ ਚਾਹਵੇਂ ਸਭਨਾਂ ਦਾ ਮਾਣ ਕਰ,
ਰੋਅਬ ਨਾਲ਼ ਕਦੇ ਸਤਿਕਾਰ ਹੁੰਦੇ ਨਹੀਂ।



ਦੁਨੀਆਂਦਾਰੀ ਚ ਨਾ ਗਵਾਚ ਸੋਹਣਿਆ,ਇਹ ਮੇਲਾ ਚਾਰ ਿਦਨਾਂ ਦਾ ਆਖਰ ਮੁੱਕ ਜਾਣਾ, ਤੁਸੀਂ ਚੰਨ ਵਾਂਗ ਅੰਬਰਾਂ ਚ ਰਹੋ ਵਸਦੇ, ਸਾਡਾ ਤਾਿਰਆਂ ਦਾ ਕੀ ਪਤਾ ਕਦ ਟੁੱਟ ਜਾਣਾ



ਦੁਨੀਆ ਤੇ ਯਾਰ ਹੋਰ ਬੜੇ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਤੇ ਮਰਦੇ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਜਨਮ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਨਾਂ ਲਾ ਦਿਤਾ, ਤੈਨੂੰ ਅਗਲੇ ਜਨਮ 'ਚ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਨਹੀਂ



ਬੁਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਤੇਰਾ ਨਾਮ੍,ਦਿਲ੍ ਵਿਚ੍ ਤੇਰਾ ਇਂਤ੍ਜ਼ਾਰ੍ ਰਹੇਗਾ.
ਉਜੜਿਆਂ ਨੂਂ ਮੁੜ੍ ਕੇ ਵਸ੍ਸਨ੍ ਦਾ ਖੁਆਬ੍ ਰਹੇਗਾ

ਸਾਨੂਂ ਪਤਾ ਹੈ ਤੂਂ ਮੁੜ੍ ਕੇ ਨਹੀਂ ਆਉਣਾ
ਨਦੀਂਆ ਨੂਂ ਫ਼ੇਰ੍ ਵੀ ਵੈਹ੍ ਚੁਕੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਇਂਤ੍ਜ਼ਾਰ੍ ਰਹੇਗਾ

ਸ਼ੀਸ਼ਿਆਂ ਤੇ ਜੋ ਟਰੇੜਾਂ ਪਾ ਗਾਏ ਨੇ
ਸ਼ੀਸ਼ਿਆਂ ਨੂਂ ਓਨ੍ਹਾਂ ਪਥਰਾਂ ਨਾਲ੍ ਪਿਆਰ੍ ਰਹੇਗਾ

ਤੂਂ ਇਕ੍ ਵਾਰ੍ ਕਰ੍ ਤਾਂ ਸਹੀ ਵਾਧਾ ਮਿਲਣ੍ ਦਾ
ਸਾਨੂਂ ਲਖ੍ਹਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਜਨ੍ਮ ਤਕ੍ ਤੇਰਾ ਇਂਤ੍ਜ਼ਾਰ੍ ਰਹੇਗਾ

ਇਹ੍ ਜੋ ਪਿਆਰ੍ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮ੍ਨ੍ ਮੇਰੀ ਰਾਖ੍ ਨੂਂ ਜਲਾ ਆਏ ਨੇ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂਂ ਕੀ ਪਤਾ ਮੇਰੀ ਰਾਖ੍ ਤਕ੍ ਨੂਂ ਵੀ ਤੇਰਾ ਇਂਤ੍ਜ਼ਾਰ੍ ਰਹੇਗਾ




ਹੱਕ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਸੀ,ਗਲਤੀ ਵੀ ਦੋਸਤਾ
ਸੋਚੇਯਾ ਨਹੀ ਸੀ ਇੰਜ ਰੁੱਸ ਜਾਏਗਾ,
ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਨੂ ਹਸਨਾ ਸਿਖਾ ਕੇ
ਪਤਾ ਨਹੀ ਸੀ ਸਾਨੂ ਵੀ ਛਢ ਜਾਏਗਾ......
ਸਿਖਿਯਾ ਹੈ ਬਸ ਦੁਖ ਤੈਨੁ ਮੁਹੋ ਦਸਨਾ,
ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਉਤੇ ਸਾਡਾ ਸਚੀ ਜੋਰ ਕੋਈ ਨਾ......
ਜਿਵੇ ਦੇ ਵੀ ਹੈਗੇ ਅਸੀ ਤੇਰੇ ਹੀ ਹਾ,
ਸਾਥੋ ਮੁਖੜਾ ਨਾ ਮੋੜੀ ਸਾਡਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਾ....




ਬੇਗਰਜਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ,ਪੈਗਾਮ ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਾਂ,
ਬਦਨਾਮ ਨਾ ਕਿਧਰੇ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਓਹਦਾ ਨਾਮ ਲੈਣ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਾਂ,

ਅਲਫਾਜ਼ ਮੇਰੇ ਰੁਕ ਜਾਂਦੇ ਨੇ, ਸੀਨੇ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਠ ਕੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ,
" ਓਹ ਮੇਰੀ ਰੂਹ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਏਂ" , ਸ਼ਰੇਆਮ ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਾਂ,

ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਏ ਮਹਿਮਾਨ, ਦੋ ਚਾਰ ਦਿਨ ਹੀ ਰੁਕਦੇ ਨੇ,
ਇਸੇ ਗੱਲ ਕਰਕੇ, ਓਹਨੂੰ ਮਹਿਮਾਨ ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਾਂ,

ਜੱਗ ਸਾਰਾ ਜਿਸਨੂੰ ਰੱਬ ਆਖੇ, ਅੱਜ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਨਹੀਂ,
ਬੱਸ ਏਸੇ ਗੱਲ ਦੇ ਮਾਰੇ ਹੀ, ਓਹਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਡਰਦੇਂ ਹਾਂ.....







ਮੰਗ ਬੈਠਾ ਤੈਨੂੰ ਤੈਥੋਂ ਐਨਾ ਹੀ ਕਸੂਰ ਏ,
ਸੁਣਦੀ ਨਾ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਨਾ ਆਵੇ ਨੀ,
ਬੁੱਲਾਂ ਤੇ ਨਾ ਆਉਂਦੀ ਗੱਲ ਅੱਖ ਦੱਸ ਜਾਵੇ ਨੀ,
ਲੱਗਦਾ ਏ ਮੇਰੇ ਵਾਂਗ ਤੂੰ ਵੀ ਮਜਬੂਰ ਏਂ,
ਇਸ਼ਕ ਤੇਰੇ 'ਚ' ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕੋਈ ਹੋਸ਼ ਨਾ,
ਮੰਨਦਾ ਨਾ ਦਿਲ ਉਂਜ ਮੇਰਾ ਤਾਂ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਾ,
ਪਿਆਰ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਕਹਿੰਦਾ ਸੇਕਣੀ ਜਰੂਰ ਏ,
ਮਿਲ ਗਈ ਏਂ ਕੀ ਅੱਜ ਮਿਲ ਕੇ ਵੀ ਦੂਰ ਏਂ !

*******************************************

ਬਣ ਗਈ ਏਂ ਜਾਨ ਬਣ ਗਈ ਪਸੰਦ ਨੀ,
ਤੂੰ ਵੀ ਕਰ ਰਾਖਿਆਂ ਨੂੰ ਰਜ਼ਾਮੰਦ ਨੀ,
ਹੱਥ ਤੇਰਾ ਮੰਗਣਾ ਏ ਹੱਥ ਅੱਡ ਕੇ
ਮੰਨਦੇ ਮਨਾ ਲੈ ਨਹੀਂ ਲੈ ਜਾਊਂ ਕੱਢ ਕੇ
ਚਾਰ ਫੁੱਟੀ ਲੱਕ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਫਿਰਦਾਂ,
12 ਬੋਰ ਵਾਲੀ ਮੋਢੇ ਲਾਈ ਫਿਰਦਾਂ,
ਰੋਕਿਆ ਜੇ ਰਾਹ ਕਿਸੇ ਜਾਣਾ ਵੱਢ ਕੇ,
ਮੰਨਦੇ ਮਨਾ ਲੈ ਨਹੀਂ ਲੈ ਜਾਊਂ ਕੱਢ ਕੇ!

***********************************

ਰਬ ਰਬ ਕਰਦੇ ਉਮਰ ਬੀਤੀ,
ਰਬ ਕੀ ਹੈ ਕਦੇ ਸੋਚਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ...

ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਮੰਗ ਲਿਆ ਤੇ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਪਾਇਆ
ਰਬ ਵੀ ਪਾਉਣਾ ਹੈ ਕਦੇ ਸੋਚਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ...




ਐਨਾ ਵੀ ਅਮੀਰ ਨੀ ਕਿ ਐਸ਼ ਕਰ ਸਕਾਂ,
ਐਨਾ ਵੀ ਗਰੀਬ ਨੀ ਕਿ ਭੁੱਖਾ ਮਰ ਸਕਾਂ!
ਐਨਾ ਵੀ ਦਲੇਰ ਨੀ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਲੜ੍ ਸਕਾਂ,
ਐਨਾ ਵੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨੀ ਕਿ ਕਿਸੇ ਦੀ ਜ਼ਰ ਸਕਾਂ!
ਮੈ ਜੋ ਕੁਝ ਹਾਂ ਬਸ ਠੀਕ ਹਾਂ, ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ ਕਿ ਕੁਝ ਨਾ ਕੁਝ ਕਰ ਸਕਾਂ!
ਦੀਵਾ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗੇ ਜੇ ਕੋਈ ਵਾਯਦਾ ਕਰੇ ਜਗਾਓਣ ਦਾ,
ਖੇਡਾਂਗੇ ਹਰ ਬਾਜ਼ੀ ਜੇ ਕੋਈ ਵਾਯਦਾ ਕਰੇ ਜਿਤਾਓਣ ਦਾ,
ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਉਡੀਕਾਂਗੇ ਜੇ ਕੋਈ ਵਾਯਦਾ ਆਉਣ ਦਾ...

ਅਜ ਪੁਛੇਆ ਸਾਨੁ ਯਾਰਾ ਨੇ,
ਆਪਨੇ ਬਾਰੇ ਕੁਜ ਦਸ ਦੇ,
ਅਸੀ ਹਸ ਕੇ ਆਖੇਯਾ ਓਹਨਾ ਨੁ,
ਦਿਲ ਰੌਨਦਾ ਏ ਬੁਲ ਹਸਦੇ.

ਕੀ ਦਸਿਏ ਯਾਰੋ ਆਪਨੇ ਬਾਰੇ,
ਪੁਤਲਾ ਹਾ ਮੈ ਮਿਟੀ ਦਾ,
ਤਿਨ ਰੰਗ ਮੁਕ ਜਾਨਦੇ ਜਦ ਓ ਸਜਨਾ,
ਵੇਲਾ ਆਊਦਾ ਚਾਦਰ ਚਿਟ੍ਟੀ ਦਾ.

ਯਾਰ ਬੋਲੇ, ਏ ਗਲਾਂ ਤਾ ਸਬ ਆਮ ਏ,
ਕੀ ਤੇਰੇ ਬੁਲਾ ਉਤੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਕੁੜੀ ਦਾ ਨਾਮ ਏ,
ਕੀ ਸਾਡੇ ਵਾਂਗੂ ਵੀ ਹੈ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਕੋਇ ਵਸ੍ਦਾ,
ਓਹ੍ਲਾ ਕਾਹ੍ਤੋ ਰਖੇਯਾ ਯਾਰਾ ਤੁ ਛੇਤੀ ਕਿਊਂ ਨਈ ਦਸ੍ਦਾ.

ਮੈ ਕੇਹਾ ਯਾਰੋ ਤੁਸੀ ਹੁਨ,
ਛੇੜੀ ਇਸ਼੍ਕ ਕਹਾਣੀ ਏ,
ਜਿਸਦੇ ਵਿਚ ਨੇ ਦੁਖ ਬਥੇਰੇ,
ਨੇਣਾ ਵਿਚ ਖਾਰਾ ਪਾਣੀ ਏ.

ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਸੀ ਇਸ਼ਕ ਕਿਸੇ ਨਾਲ,
ਦਿਲ ਤੇ ਸਟ ਅਸੀ ਖਾਦੀ ਏ,
ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਨਾ ਤੁਸੀ ਗਲ ਹੁਨ ਕਰੇਓ,
ਇਸ ਕਮ ਚ ਸਿਰ੍ਫ ਬਰ੍ਬਾਦੀ ਏ.

ਯਾਰ ਬੋਲੇ ਹੁਨ ਛਡ ਇਸ਼੍ਕ ਨੁ,
ਦਸ ਤੇਨੁ ਕੀ ਪਯਾਰਾ ਏ,
ਕੀ ਜਿਨ੍ਦਗੀ ਆਪਨੀ ਦਾ,
ਤੁ ਲੁਟਿਆ ਕੋਈ ਨਜਾਰਾ ਏ

ਅਸੀ ਸੋਚਿਆ ਕੀਵੇਂ ਦੱਸਿਏ,
ਪਰ ਲੱਭਿਆ ਨਾ ਕੋਇ ਚਾਰਾ ਏ,
ਸਭ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨਾਤੇ ਝੁਠੇ ਨੇ,
ਇਕ ਸੱਚਾ ਰੱਬ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਏ







ਿਜੱਥੇ ਕੋਈ ਿਪਆਰ ਵਾਲਾ ਬੂਟਾ ਇੱਕ ਲਾ ਸਕਾਂ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਘਰ ਿਵੱਚ ਏਨੀ ਕੁ ਜਗਾਂ ਲੱਭਾਂ; ਿਜਹੜੇ ਮੈਨੂੰ ਜਾਨ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਕੇ 'ਅਜ਼ੀਜ਼' ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਿਦਆਂ ਿਦਲਾਂ ਿਵੱਚ ਥੋੜੀ ਿਜਹੀ ਥਾਂ ਲੱਭਾਂ"


ਸਾਨੂੰ ਸ਼ੋਕ ਯਾਰਾ ਦੀ ਮਹਿਫਲਾ ਦਾ,
ਜਿਥੇ ਬਹਿਕੇ ਗੱਪਾ ਮਾਰਦੇ ਹਾ।
ਅਸੀ ਘੁਮਦੇ ਵਿਚ ਜੀਪਾ ਦੇ ,
ਜਾ ਸ਼ੋਕ ਬੁੱਲਟ ਦੇ ਪਾਲਦੇ ਹਾ ।
ਗੱਲ ਵਿਚ ਚੈਨੀਆਂ ਤੇ ਮੂੱਛਾ ਖੂੰਡੀਆ ਨੇ,
ਯਾਰਾ ਲਈ ਜਾਨਾਂ ਵਾਰਦੇ ਹਾ ।
ਜਨੀ ਖਣੀ ਵੱਲ ਅੱਖ ਨੀ ਜਾਦੀ,
ਟੀਸੀ ਵਾਲਾ ਬੇਰ ਹੀ ਝਾਡ਼ਦੇ ਹਾ ।
ਮੇਰੇ ਯਾਰਾ ਨਜਰ ਨਾ ਲੱਗ ਜਾਵੇ ਸਾਡੀ ਯਾਰੀ ਨੂੰ ,
ਤਾਹੀ ਰਹਿਦੇਂ ਮੀਰਚਾ ਵਾਰਦੇ ਹਾ ।



" ਤੇਰੇ ਮੀਤ ਦਾ ?.....ਤੇਰੇ ਮੀਤ ਦੀ ਪੀ੍ਤ ਦਾ ?.....ਯਾਂ ਦਰਦ ਪਰੁੱਚੇ ਦੇ ਕਿਸੇ ਗੀਤ ਦਾ ?......
ਏਹੋ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ ਹਰ ਵੱਕਤ ਮੈਥੌਂ ਮੇਰਾ ਆਇਨਾ...ਦੱਸ , ਤੇਰੇ ਮੁੱਖ਼ ਤੇ ਜਮਾਲ ਕਿੱਸਦਾ ਹੈ ?”





ਖੱਟਣਾ ਜੇ ਹੁੰਦਾ ਤੈਥੋਂ ਖੱਟ ਲਿਆ ਹੁੰਦਾ ਮੈਂ,
ਮਤਲਬ ਕੱਢ ਪਾਸਾ ਵੱਟ ਲਿਆ ਹੁੰਦਾ ਮੈਂ,
ਮੰਗ ਬੈਠਾ ਤੈਨੂੰ ਤੈਥੋਂ ਐਨਾ ਹੀ ਕਸੂਰ ਏ,
ਮਿਲ ਗਈ ਏਂ ਕੀ ਅੱਜ ਮਿਲ ਕੇ ਵੀ ਦੂਰ ਏਂ !


ਸੁਣਦੀ ਨਾ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਨਾ ਆਵੇ ਨੀ,
ਬੁੱਲਾਂ ਤੇ ਨਾ ਆਉਂਦੀ ਗੱਲ ਅੱਖ ਦੱਸ ਜਾਵੇ ਨੀ,
ਲੱਗਦਾ ਏ ਮੇਰੇ ਵਾਂਗ ਤੂੰ ਵੀ ਮਜਬੂਰ ਏਂ,
ਮਿਲ ਗਈ ਏਂ ਕੀ ਅੱਜ ਮਿਲ ਕੇ ਵੀ ਦੂਰ ਏਂ !


ਇਸ਼ਕ ਤੇਰੇ 'ਚ' ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕੋਈ ਹੋਸ਼ ਨਾ,
ਮੰਨਦਾ ਨਾ ਦਿਲ ਉਂਜ ਮੇਰਾ ਤਾਂ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਾ,
ਪਿਆਰ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਕਹਿੰਦਾ ਸੇਕਣੀ ਜਰੂਰ ਏ,
ਮਿਲ ਗਈ ਏਂ ਕੀ ਅੱਜ ਮਿਲ ਕੇ ਵੀ ਦੂਰ ਏਂ










ਸੱਜਣਾ ਵੇ ਨਹੀਓ ਕਦੇ ਝਗੜੇ ਕਰੀੰਦੇ,
ਓਏ! ਛਿਕਵੇ ਛਿਕਾਇਤਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਨਹੀ ਨਭੀੰਦੇ,
ਓਏ! ਇੰਜ ਨਹੀਂ ਕਰੀਂਦੇ!
ਇੰਜ ਨਹੀਂ ਕਰੀਂਦੇ ਸੱਜਣਾ! ਓਏ! ਇੰਜ ਨਹੀਂ ਕਰੀਂਦੇ!

ਆਪੇ ਰੋਗ ਲਾੳਣੇ, ਆਪੇ ਦੇਣੀਆਂ ਦੁਆਵਾਂ,
ਜਾ ਵੇ ਅਸੀ ਵੇਖ ਲਈਆਂ ਤੇਰੀਆਂ ਵਫਾਵਾਂ,
ਅੱਲੇ ਅੱਲੇ ਜ਼ਖਮਾਂ ਤੇ, ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਧਰੀਂਦੇ,
ਓਏ! ਇੰਜ ਨਹੀਂ ਕਰੀਂਦੇ!
ਇੰਜ ਨਹੀਂ ਕਰੀਂਦੇ ਸੋਹਣਿਆ! ਓਏ! ਇੰਜ ਨਹੀਂ ਕਰੀਂਦੇ!

ਗੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਦਿਲ ਜੇ ਵਟਾੳਣਾ ਸੀ,
ਕੱਚਿਆ ਪਿਆਰ ਦਿਆ, ਪਿਆਰ ਕਾਨੂੰ ਪੳਣਾ ਸੀ,
ਚਾਂਦੀ ਵਾਲੇ ਪੱਲੜੇ ਚ ਦਿਲ ਨਹੀਂ ਤੁਲੀਂਦੇ,
ਓਏ! ਇੰਜ ਨਹੀਂ ਕਰੀਂਦੇ!
ਇੰਜ ਨਹੀਂ ਕਰੀਂਦੇ ਸੱਜਣਾ! ਓਏ! ਇੰਜ ਨਹੀਂ ਕਰੀਂਦੇ!

ਜਿਹਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੱਸੇਂਗਾ, ਓਹ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਵਦਾੳਣਗੇ,
ਕਾਲੀਆਂ ਜੀਬਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇਨੂੰ ਡੰਗ ਜਾਣਗੇ,
ਸੱਪਣੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਕਦੇ ਮਿੱਤ ਨਹੀ ਬਣੀਂਦੇ,
ਓਏ! ਇੰਜ ਨਹੀਂ ਕਰੀਂਦੇ!

ਮੁੰਦਰੀ ਮੋਹੱਬਤਾਂ ਦੀ, ਨੱਗ ਪਾਇਆ ਕੱਚ ਦਾ,
ਜੌਹਰੀਆ ਵੇ ਤੇਥੌਂ ਨਾਂ ਪਛਾਣ ਹੋਇਆ ਸੱਛ ਦਾ,
ਥਾਂ ਵੇ ਨਗੀਨਿਆਂ ਦੀ ਕੱਚ ਨਹੀਂ ਜੜੀਂਦੇ,
ਓਏ! ਇੰਜ ਨਹੀਂ ਕਰੀਂਦੇ!
ਇੰਜ ਨਹੀਂ ਕਰੀਂਦੇ ਸੋਹਣਿਆ! ਓਏ! ਇੰਜ ਨਹੀਂ ਕਰੀਂਦੇ!

ਇਕ ਮੌਕਾ ਦੇ-ਦੇ ਸਾਨੂੰ ਭੁੱਲਾਂ ਬਖਸ਼ਾਂਣ ਦਾ,
ਦਿਲ ਨਾਂ ਤੂੰ ਤੋੜੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵਾਸਤਾ ਇ ਜਾਨ ਦਾ,
ਪਿਆਰ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ,ਦਿਲਦਾਰ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ,
ਸੇਹਣੇ ਯਾਰ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਾਲਾ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀ ਮਨੀਂਦੇ,
ਓਏ! ਇੰਜ ਨਹੀਂ ਕਰੀਂਦੇ!










ਇਸ਼ਕ ਤੇਰੇ 'ਚ' ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕੋਈ ਹੋਸ਼ ਨਾ,

ਮੰਨਦਾ ਨਾ ਿਦਲ ਉਂਜ ਮੇਰਾ ਤਾਂ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਾ,

ਿਪਆਰ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਿਕਹੰਦਾ ਸੇਕਣੀ ਜਰੂਰ ਏ,

ਿਮਲ ਗਈ ਏਂ ਕੀ ਅੱਜ ਿਮਲ ਕੇ ਵੀ ਦੂਰ ਏਂ !
»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»
ਸੁਣਦੀ ਨਾ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਨਾ ਆਵੇ ਨੀ,

ਬੁੱਲਾਂ ਤੇ ਨਾ ਆਉਂਦੀ ਗੱਲ ਅੱਖ ਦੱਸ ਜਾਵੇ ਨੀ,

ਲੱਗਦਾ ਏ ਮੇਰੇ ਵਾਂਗ ਤੂੰ ਵੀ ਮਜਬੂਰ ਏਂ,

ਿਮਲ ਗਈ ਏਂ ਕੀ ਅੱਜ ਿਮਲ ਕੇ ਵੀ ਦੂਰ ਏਂ !
»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»
ਜਾਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਤੇਰੇ ਮਾਿਪਆਂ ਦਾ ਜ਼ੋਰ ਐ,

ਜਾਂ ਤੇਰੇ ਿਦਲ ਿਵੱਚ ਵੱਸਦਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਐ,

ਦੱਸ ਿਕਉਂ "ਮਨੁ" ਹੋਇਆ ਨਾਮਨਜ਼ੂਰ ਏ,

ਿਮਲ ਗਈ ਏਂ ਕੀ ਅੱਜ ਿਮਲ ਕੇ ਵੀ ਦੂਰ ਏਂ !



***********************************
ਤੀਰ ਤੋਢ ਕੇ ਸਾਹਿਬਾਂ ਨੇ ਜਿੰਦਗੀ ਮਿਰਜ਼ੇ ਦੀ ਗਵਾਈ ,
ਇਕ ਦੀ ਮੌਤ ਕਰਾ ਕੇ ਜਾਨ ਸੱਤਾਂ ਦੀ ਬਚਾਈ,
ਜੇ ਤੋਡੇ ਨਾਂ ਹੁੰਦੇ ਤੀਰ ਸਾਹਿਬਾਂ ਨੇ,
ਰਹਿੰਦੀ ਨਾਂ ਸੁਹਾਗਣ ਇੱਕ ਵੀ ਭਰਜਾਈ,
ਮਾਰੀ ਸਾਹਿਬਾਂ ਨੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ,
ਇਹ ਤਾਂ ਹੋਣੀ ਨੇ ਕਰਵਾਈ,
ਮਾਰੀ ਸਾਹਿਬਾਂ ਤਾਂ ਅਖਵਾਉਦੀ,
ਜੇ ਹੁੰਦੀ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਬਚਾਈ,
ਨਾਲ ਯਾਰ ਦੇ ਆਪ ਵੀ ਮਰਕੇ,
ਸਾਹਿਬਾਂ ਨੇ ਤਾਂ ਸੱਚੀ ਪ੍ਰੀਤ ਨਿਭਾਈ….!!






ਜਿਹਦੇ ਕੋਲੇ ਚੰਨ ਉਹਨੂੰ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ
ਸੱਚ ਨੂੰ ਜ਼ੂਬਾਨ ਦੇ ਸਹਾਰਿਆਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ
ਜੱਗ ਵੀ ਨਾ ਪੁੱਛੇ ਓਹਨੂੰ, ਰੱਬ ਵੀ ਨਾ ਪੁੱਛੇ ਓਹਨੂੰ
ਮਰ ਜਾਣੇ "ਮਾਨਾਂ"ਜਿਹਦੀ ਮਾੜੀ ਹੋਵੇ ਨੀਤ ਵੇ





ਚੰਨ ਜਿਹੀਆਂ ਸ਼ਕਲਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ,
ਦਿਲ ਨੇ ਕਾਲੀ ਰਾਤ ਜਿਹੇ।
ਇਹੋ ਜਿਹੀਆਂ ਕਰਦੇ ਨੇ ਗਲਾਂ,
ਜੋ ਅੰਬਰੀ ਤਾਰੇ ਜੁੜ ਗਏ ਨੇ।

ਹਿਜ਼ਰ ਦਾ ਲੰਬਾ ਪੈਂਡਾ ਏ,
ਤੁਰ ਤੁਰ ਅਜੇ ਨਹੀ ਥਕਿਆ।
ਚਾਹੇ ਮੈਂ ਰੋਣਾ ਹੋਰ,
ਕਰੇ ਕੀ ਹੰਝੂ ਥੁੜ ਗਏ ਨੇ।




ਰਬ ਰਬ ਕਰਦੇ ਉਮਰ ਬੀਤੀ,
ਰਬ ਕੀ ਹੈ ਕਦੇ ਸੋਚਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ...

ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਮੰਗ ਲਿਆ ਤੇ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਪਾਇਆ
ਰਬ ਵੀ ਪਾਉਣਾ ਹੈ ਕਦੇ ਸੋਚਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ

~@~~~~~*~~~*~~~~~@~

ਆਮ ਇਨਸਾਨ ਹਾਂ, ਸਿਕੰਦਰ ਨਹੀਂ
ਨਾ ਸੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਖਾਹਿਸ਼ ਕੋਈ
ਇਹ ਜ਼ਮਾਨਾ ਤਾਂ ਐਵੇਂ ਫ਼ਤਹਿ ਹੋਗਿਆ
ਸਿਰਫ ਤੈਨੂੰ ਫ਼ਤਹਿ ਕਰਦਿਆਂ ਕਰਦਿਆਂ






ਕੀ ਦੱਸੀਏ ਤੈਨੂੰ ਆ੫ਣੇ ਬਾਰੇ,
ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਬੋਲਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਂਹਿਓ ਹੁੰਦੀ,
ਜੇ ਪੜ ਸਕਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖ਼ਾਂ ਪੜ,
ਕਿਉਂਕੀ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖ਼ਾਂ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੇਲਦੀਆਂ...........





ਗੀਲੇ ਕਾਗਜ਼ ਕੀ ਤਰਹ ਹੈ ਜ਼ਿਦੰਗੀ,
ਕੋਈ ਜਲਾਤਾ ਭੀ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਬਹਾਤਾ ਭੀ ਨਹੀਂ,
ਇਸ ਕਦੱਰ ਤਨਹਾ ਹੋ ਗਏ ਹੈਂ,
ਕੋਈ ਸਤਾਤਾ ਭੀ ਨਹੀਂ ਔਰ ਕੋਈ ਮਨਾਤਾ ਭੀ ਨਹੀਂ...







**ਆਖਰੀ ਸੀ ਅੱਲਵਿਦਾ
ਇੱਕ ਸਲਾਮ ਆਖਰੀ ਸੀ,
ਮੇਰੇ ਬੂਲਾਂ ਤੇ ਉਹਨਾ ਲਈ ਪੈਗਾਮ ਆਖਰੀ ਸੀ,
ਨਾ ਮੈਂ ਪੂਛਿਆ ਨਾ ਉਹਨੇ ਦੱਸਿਆ
ਬਸ ਚੁਪ ਵੱਟ ਕੇ ਰਹਿ ਗਏ,
ਪਰ ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਲਜਾਮ ਆਖਰੀ ਸੀ,
ਆਖਰੀ ਸੀ ਮੁਲਾਕਾਤ
ਮੇਰੇ ਸੱਜਣਾ ਨਾਲ ਮੇਰੀ,
ਉਹਨਾ ਲਈ ਸੀ ਸਵੇਰਾ ਪਰ ਮੇਰੀ ਉਹ ਸ਼ਾਮ ਆਖਰੀ ਸੀ...

~@~~~~~*~~~*~~~~~@~



ਤੇਰੇ ਨੈਣਾਂ ਦੇ ਬੂਹੇ ਉੱਤੇ,
ਦਸਤਕ ਦੇ ਕੋਈ ਜਗਾਵੇ ਤੈਨੂੰ
ਕਿਤੇ ਹਵਾ ਨਾ ਸਮਝ ਲਈ ਉਸ੍ਨੂੰ
ਓਹ ਮੈਂ ਹੋਣਾ....

ਤੇਰੇ ਮੰਜੇ ਦੀ ਪੁਆਂਦ ਚ’
ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਕੋਈ ਸਲ੍ਹਾਵੇ ਤੈਨੂੰ,
ਕਿਤੇ ਖੁਆਬ ਨਾ ਸਮਝ ਲਈ ਉਸ੍ਨੂੰ
ਓਹ ਮੈਂ ਹੋਣਾ....

ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਇਸ ਭੀੜ ਦੇ ਵਿਚ,
ਪਿਛਿਓਂ ਆਣ ਕੋਈ ਬੁਲਾਵੇ ਤੈਨੂੰ,
ਕਿਤੇ ਗੈਰ ਨਾ ਸਮਝ ਲਈ ਉਸ੍ਨੂੰ
ਓਹ ਮੈਂ ਹੋਣਾ....

ਕਾਲੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਚ’
ਪਰਛਾਵਾਂ ਜੇ ਨਜ਼ਰ ਕੋਈ ਆਵੇ ਤੈਨੂੰ,
ਕਿਤੇ ਚੋਰ ਨਾ ਸਮਝ ਲਈ ਉਸ੍ਨੂੰ
ਓਹ ਮੈਂ ਹੋਣਾ....

ਸੁਨ-ਮੱਸਨੀਆਂ ਰਾਹਾਂ ਚ’
ਬੇ-ਜਾਨ ਸ਼ਰੀਰ ਕੋਈ ਮਿਲ ਜਾਵੇ ਤੈਨੂੰ,
ਕਿਤੇ ਲਾਸ਼ ਨਾ ਸ਼ਮਝ ਲਈ ਉਸ੍ਨੂੰ
ਓਹ ਮੈਂ ਹੋਣਾ....








ਨਾ ਸਾਲਾਮ ਯਾਦ ਰਾਖੀਂ
ਨਾ ਪੇਗਾਮ ਯਾਦ ਰਾਖੀਂ
ਜੇ ਹੋ ਸਾਕੇ ਤਾਂ ਜਿੰਦਗੀ ਵਿਚ
ਮਨਦੀਪ ਬਰਾੜ ਨਾਮ ਯਾਦ ਰਾਖੀਂ .....
~@~~~~~*~~~*~~~~~@~

ਖੁੱਦ ਰੋਨ੍ਦੇ ਹੋ ,
ਮੈਨੁ ਰੋਨ੍ਦਾ ਦਾੱਸ੍ਦੇ ਹੋ,ਗੱਲ ਮਾਰ੍ਹੀ ਹੈ;
ਮਾਨ ਨਿਮਾਨੇ ਮਰ੍ਜਾਨੇ ਨੂ ਅਵਿਨ ਨਾ ਬਦ੍ਨਾਮ ਕਰੋ;
ਰੱਬ ਮਿਲਾਇਆ ਤੇ ਫੇਰ ਮਿ੍ਲਾਨ੍ਗੇ,ਜਾਨ੍ਦੀ ਵਾਰ ਸਲਾਮ ਕਰੋ;
ਤੋਰਨ ਲੱਗਿਆ ਕਰਮ ਕਮਾਓ,ਹਨ੍ਜੁਆ ਦੀ ਲੱਪ ਦਾਨ ਕਰੋ;
ਰੱਬ ਮਿਲਇਆ ਤੇ ਫੇਰ ਮਿਲਾਨ੍ਗੇ|







ਜਦ ਸ਼ਾਮ ਦਾ ਸੂਰਜ ਢੱਲਦਾ ਐ ਯਾਦਾਂ ਦਾ ਦੀਵਾ ਬੱਲਦਾ ਐ ਤਦ ਬਹਿ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਛਾਵੇਂ ਦਿਲ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹਾਂ ਦੂਰ ਵਤਨਾਂ ਤੋਂ ਬੈਠਾ ਮੈਂ ਪਰਦੇਸੀ ਦਿਨ ਕੰਮੀ ਲੱਗ, ਰਾਤ ਗਿਣ ਤਾਰੇ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ ਜਦ ਪੁੱਛਦਾ ਐ ਹਾਲ ਕੋਈ ਵਤਨੋਂ ਫੋਨ ਕਰਕੇ ਝੂਠ ਮੂਠ ਦਾ ਮੈਂ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਾ ਹਾਂ.....

~@~~~~~*~~~*~~~~~@~

ਪਤਝੜ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਸੁਨਹਿਰੀ,ਪੱਤਾ ਪੱਤਾ ਝੜਦਾ ਹੈ।ਚੁੱਪ ਚਪੀਤੇ ਚਿਹਰਾ ਤੇਰਾ,ਯਾਦਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਵੜਦਾ ਹੈ।ਹਰ ਐਸੀ ਪਤਝੜ ਮਗਰੋਂ,ਕੁਝ ਅੰਦਰ ਮੇਰੇ ਸੜਦਾ ਹੈ।ਲੰਘਿਆ ਹੋਇਆ ਕੱਲ੍ਹ ਮੇਰਾ,ਫਿਰ ਵਰਤਮਾਨ ਹੋ ਖੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।





ਆਪਣੀ ਹੀ ਸਿੰਨਫ਼ ਹੈ,ਆਪਣਾ ਹੀ ਰਾਗ ਏ,
ਦੂਰ ਕਿਤੇ ਬੇਲੇ ਵਿਚ, ਵੰਜਲੀ ਦੀ ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਦਾ ਮਿਜਾਜ਼ ਏ
ਕੂਕ ਤੋਂ ਮੁਤਾਸਿਰ ਨੇ ਪੰਛੀ, ਜਨਾਵਰ ਵੀ ਹੈਰਾਨ ਏ,
ਅਖ੍ਖਾਂ ਚ ਕੱਜਲ, ਸੁਰਖ ਬੁੱਲਿਆਂ ਤੇ ਪੈਰੀਂ ਝਾਂਜਰ,
ਚੁੰਨੀ ਵਿਚ ਬੱਜੀ ਹੋਈ ਚੂਰੀ ਦਾ ਵੀ ਇਕ ਰਾਜ਼ ਏ


ਸ਼ੁਆਰ ਨਹੀ ਸੀ ਮੱਝੀਆਂ ਚਰਾਓਣ ਦਾ,
ਡੀਨ-ਡੌਲ ਤਰਜਮਾਨੀ ਕਰਦੇ ਸ਼ਿਹਜ਼ਾਦਿਆਂ ਵਾਲੀ ਲੋਰ ਸੀ,
ਸਿਰ ਤੋਂ ਭੋਗੀ, ਪਿੰਡੇ ਤੇ ਸਵਾਹ, ਕੂਲੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿਚ ਬੋਰ ਸੀ,
ਹੋ ਸ਼ੁਦਾਈ ਇਸ਼ਕੇ ਦੇ ਰੰਗ ਚ ਗੂਰੁ ਧਾਰਿਆ ਗੋਰਖ ਫ਼ਕੀਰ ਸੀ
ਮੰਗਦੇ ਜੋਗੀ ਨੁੰ ਖੇੜਿਆਂ ਚ ਜਿਹਨੇ ਪਛਾਣਿਆ ਓਹੀ ਤਾਂ ਹੀਰ ਸੀ


ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ਼ਕ ਕੈਦੋਂ ਵੀ ਕੀਤਾ ਹੋਣੇ,
ਤਾਹੀਓ ਪੈਂਦੀ ਲੱਤਾਂ ਵਿਚ ਪੀੜ ਦੀ ਕਸੱਕ ਲਮੇਰੀ ਏ,
ਬਾਪ ਚੂਚੱਕ ਦੇ ਕੰਨਾ ਵਿਚੋਂ ਫ਼ਿਰੀ ਇਕ ਲੰਗੜੀ ਹਨੇਰੀ ਏ,
"ਸਿੱਧੂ" ਸੱਚੇ ਦਿੱਲ ਦੇ ਫ਼ੁਰਣੇ ਤੇ ਉੱਡਿਆ ਚੁਗਲਿਆਂ ਦਾ ਬਾਜ਼ ਏ,
ਖੁੱਦ ਕੈਦੋਂ ਦੀ ਅਵਾਰਗੀ ਨੁੰ ਓਹਦੇ ਤੁਰਨੇ ਤੇ ਐਤਰਾਜ਼ ਏ,


ਸਿੰਨਫ਼ = style/manner
ਮੁਤਾਸਿਰ = influence/charmed
ਸ਼ੁਆਰ = hobby/profession






A tribute to a legend:

'ਬਿੰਦਰੱਖੀਏ' ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਿਸੇ ਕੋਨੇ ਵਿਚ ਗੂੰਜੇਗੀ ।
ਮੈਂ ਕੀ ਦੱਸਾਂ, ਇਕ ਤਾਂ ਗੁਰਦਾਸ ਮਾਨ ਦੀ ਲ਼ਿਖਤ ਦੇ ਬੋਲ ਤੇ
ਦੂਜਾ ਉਸਦੀ ਅਵਾਜ਼ (ਜੋ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਹੈ),ਨੇ ਕਾਲਜੇ 'ਚੋਂ ਰੁੱਗ ਭਰ ਲਿਆ
ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਹੈ ਵੀ ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਨੋਜਵਾਨ ਵੀਰ ਸੁਰਜੀਤ ਬਿੰਦਰੱਖੀਏ ਦੇ ਨੜੋਏ ਦੇ ਵੇਲੇ ਸੀ।

ਕੁੱਝ ਅੰਸ਼ ਮੈਨੂੰ ਮੂੰਹ-ਜ਼ਬਾਨੀ ਯਾਦ ਹੋ ਗਏ ਜੋ ਮੈਂ ਹੇਠਾਂ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ:

"ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਵਿਹੜਾ ਜਦ ਵੀ ਹੂੰਝੇਗੀ,
'ਬਿੰਦਰੱਖੀਏ' ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਿਸੇ ਕੋਨੇ ਵਿਚ ਗੂੰਜੇਗੀ।

ਨਿਓਕੇ ਚੱਕੀਂ ਜਵਾਨਾਂ ਵੇ ਡਿੱਗ ਪਈ ਨੱਥ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ,
ਵੇ ਤੇਰੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਸੀ, ਸੱਥ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ।

ਕੀ ਕਹਿ ਕੇ ਸਮਝਾਵਾਂ ਵੇ ਤੇਰੇ ਰੋਂਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ,
ਦੁਸ਼ਮਣ ਵੀ ਨਾ ਚੰਗਾ ਸਮਝਣ, ਵੇ ਵੈਣ ਸਿਆਪਿਆਂ ਨੂੰ।

ਗੀਤ ਵਿਲਕਦੇ ਰਹਿਣਗੇ ਵੇ ਤੇਰੀਆਂ ਲੰਮੀਆਂ ਹੇਕਾਂ ਨੂੰ,
ਤੂੰ ਤਾਂ ਸੇਕਣ ਤੁਰ ਗਿਓ ਵੇ, ਸੂਰਜ ਦਿਆਂ ਸੇਕਾਂ ਨੂੰ ।

ਸਿਰ ਦੀ ਪੱਗੜੀ ਗੱਲ ਦੇ ਕੈਂਠੇ ਨੂੰ ਜਦ ਢੂੰਡੇਗੀ,
'ਬਿੰਦਰੱਖੀਏ' ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਿਸੇ ਕੋਨੇ ਵਿਚ ਗੂੰਜੇਗੀ ।

ਪੇਸ਼ ਕਰਤਾ - ਗੁਰਦਾਸ ਮਾਨ।




ਉਸ ਪਿਆਰ ਦੀ ਮੈੰਨੂ ਚਾਹ ਨਹੀਂ, ਮੁੱੜ ਕੇ ਜਿੱਸ ਨੇ ਮੁੱਕ ਜਾਨਾ, ਉਸ ਯਾਰ ਦੀ ਮੈੰਨੂ ਤਾੰਘ ਨਹੀਂ, ਅੱਧ-ਵੱਟੇ ਜਿੱਸ ਨੇ ਰੁੱਕ ਜਾਨਾ, ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਅਜਿਹਾ ਹਮਸਫ਼ਰ, ਮੰਜ਼ਲ ਤੱਕ ਸਾਥ ਨਿਭਾਏ ਜਿਹੜਾ, ਸਾਡੇ ਪਿਆਰ ਦਿਆਂ ਲੋਗ ਮਿਸਾਲਾਂ ਦੇਣ, ਐਸਾ ਪਿਆਰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਪਾਏ ਜਿਹੜਾ.




ਨਾਂ ਉਹ ਪਿੰਡ ਦੀਆ ਡੰਡੀਆ, ਨਾਂ ਉਹ ਪਿੰਡ ਦੇ ਹਾਣੀ
ਨਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਗੇ ਕਾਮੇ ਦਿਸਣ, ਨਾਂ ਉਹ ਸੱਥ ਪੁਰਾਣੀ
ਹਸਦੀ ਵਸਦੀ ਨਗਰੀ ਦਾ ਇਕ, ਝੁੰਡ ਗੁਆਚ ਗਿਆ ਹੈ ।
ਸ਼ਹਿਰ ਚ ਵਸਦਿਉ ਲੋਕੋ ਮੇਰਾ, ਪਿੰਡ ਗੁਆਚ ਗਿਆ ਹੈ ।

ਰੁਖੀ ਮਿਸੀ ਰੋਟੀ ਖਾ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਠੰਡਾ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦੇ ਸਾਂ
ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿਚ ਕਸੂਤੇ ਫਸ ਗਏ, ਸੋਹਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜੀਂਦੇ ਸਾਂ
ਨਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਦੀ ਢਾਣੀ, ਪਿੰਡ ਦਾ, ਖੂਹ ਗੁਆਚ ਗਿਆ ਹੈ
ਸ਼ਹਿਰ ਚ ਵਸਦਿਉ ਲੋਕੋ ਮੇਰਾ, ਪਿੰਡ ਗੁਆਚ ਗਿਆ ਹੈ ।

ਦਿਲ ਵਿਚ ਹਸਰਤ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਵੀ, ਚੰਗੀ ਜਿੰਦਗੀ ਜੀਵਾਂ
ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਿਚ ਲਗਾ ਕੇ ਡੇਰਾ, ਤੇ ਘੁਟ ਸਵਰ ਦੇ ਪੀਵਾਂ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਛ ਕੁਰਲਾਂਦੇ ਦਾ, ਮੇਰਾ ਚੈਨ ਗੁਆਚ ਗਿਆ ਹੈ
ਸ਼ਹਿਰ ਚ ਵਸਦਿਉ ਲੋਕੋ ਮੇਰਾ, ਪਿੰਡ ਗੁਆਚ ਗਿਆ ਹੈ ।

ਗੁਲੀ ਡੰਡਾ ਲੁਕਣ ਮੀਚਣ, ਨਾਂ ਦਿਸਣ ਪਿੰਡ ਦੇ ਹਾਣੀਂ
ਨਾ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿਚ ਬੈਠੀ ਦਿਸਦੀ, ਭੱਠੀ ਦੁਆਲੇ ਢਾਣੀ
ਦਿਨੇ ਰਾਤ ਜੋ ਦੇਵੇ ਪਹਿਰਾ, ਚੌਂਕੀਦਾਰ ਗੁਆਚ ਗਿਆ ਹੈ
ਸ਼ਹਿਰ ਚ ਵਸਦਿਉ ਲੋਕੋ ਮੇਰਾ, ਪਿੰਡ ਗੁਆਚ ਗਿਆ ਹੈ ।

ਪਿੰਡਾਂ ਵਿਚ ਨਲਕੇ ਤੇ ਟਿਊਵਲ, ਨਹਿਰਾਂ ਰੌਣਕ ਲਾਈ
ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਰੌਲਾ ਰੱਪਾ, ਲੋਕੀਂ ਕਾਵਾਂ ਰੌਲੀ ਪਾਈ
ਭੀੜ ਭੜੱਕੇ ਵਿਚ ਤਾਂ ਮੇਰਾ, ਮੀਤ ਗੁਆਚ ਗਿਆ ਹੈ
ਸ਼ਹਿਰ ਚ ਵਸਦਿਉ ਲੋਕੋ ਮੇਰਾ, ਪਿੰਡ ਗੁਆਚ ਗਿਆ ਹੈ ।
ਸ਼ਹਿਰ ਚ ਵਸਦਿਉ ਲੋਕੋ ਮੇਰਾ, ਪਿੰਡ ਗੁਆਚ ਗਿਆ ਹੈ ।









"ਜੱਟਾਂ ਦੇ ਕਾਕੇ, ਨਾ ਫਿਕਰ ਨਾ ਫਾਕੇ"
ਵੇ "ਸੰਧੂਆ" ਅੱਖ ਦੀ ਮਾਰ ਤੋਂ ਬਚੇਆ ਕਰ

ਕੀ ਦੱਸੀਏ ਤੈਨੂੰ ਆ੫ਣੇ ਬਾਰੇ,
ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਬੋਲਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਂਹਿਓ ਹੁੰਦੀ,
ਜੇ ਪੜ ਸਕਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖ਼ਾਂ ਪੜ,
ਕਿਉਂਕੀ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖ਼ਾਂ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੇਲਦੀਆਂ

ਤੂੰ ਇਸ ਜਨਮ 'ਚ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਕਿੱਥੇ ਲੁਕ ਜਾਵੇਂਗਾ?
ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਚੇਤੇ ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਸਿਰਨਾਵੇਂ।
ਓਧਰ ਜਮ ਹੁਣ ਪੁੱਛਦਾ ਫਿਰਦੈ, 'ਸੰਧੂ' ਦਾ ਸਿਰਨਾਵਾਂ,
ਏਧਰ 'ਸੰਧੂ' ਸਾਂਭੀ ਫਿਰਦੈ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਨਾਵੇਂ।

ਮੌਤ ਮੇਰੀ ਦਾ ਦਿਨ ਹੋਵੇ,
ਤੇ ਰਾਖ਼ ਦਾ ਮੈਂ ਇੱਕ ਢੇਰ ਹੋਵਾਂ,
ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਪਿਆ ਉਡੀਕਾਂ ਮੈਂ,
ਤੇਰੇ ਪੈਰ ਦੀ ਬੱਸ ਇੱਕ ਠੋਕਰ ਨੂੰ.....
ਜੋ ਕਹਿਣਾ ਮੈਨੂੰ ਅੱਜ ਹੀ ਕਹਿ ਲੈ,
ਦੋ ਘੜੀਆਂ ਆ ਰਲ਼ ਕੇ ਬਹਿ ਲੈ,
ਹੁਣ ਹੋਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਕਹਾਂ?
ਮੈਂ ਸ਼ਾਇਦ ਕੱਲ੍ਹ ਤੱਕ ਨਾ ਰਹਾਂ...
ਹੋ ਸਕਦੈ ਕੱਲ੍ਹ ਹੋਠਾਂ ਉੱਤੇ,
ਚੁੱਪ ਦਾ ਮੋਟਾ ਜੰਦਰਾ ਵੱਜ ਜਾਏ।
ਉਮਰ ਦਾ ਪੰਛੀ ਧੋਖਾ ਕਰ ਜਾਏ,
ਸੂਖ਼ਮ ਸਾਥ ਦੇਹੀ ਦਾ ਛੱਡ ਜਾਏ।
ਇਸ ਪਿੰਜਰ ਦੇ ਧੁਰ ਅੰਦਰ ਤੱਕ,
ਚੰਦਰਾ ਰੋਗ ਹਿਜਰ ਦਾ ਲੱਗ ਜਾਏ।
ਦਿਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਾਰਾ ਭਰ ਜਾਏ,
ਧਕ-ਧਕ ਕਰਦਾ ਆਖਿਰ ਖੜ੍ਹ ਜਾਏ।
ਸ਼ਾਇਦ ਮੈਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ਼ ਜਾਏ,
ਦਰਦ ਮੈਂ ਮੁੜ ਕੇ ਨਾ ਸਹਾਂ।
ਮੈਂ ਸ਼ਾਇਦ ਕੱਲ੍ਹ ਤੱਕ ਨਾ ਰਹਾਂ...
ਸ਼ਾਇਦ ਬਾਲ ਅੰਞਾਣਾ ਮਨ ਦਾ,
ਮੌਤ ਦੀ ਗੋਦੀ ਬਹਿ ਕੇ ਵਿਰ ਜਾਏ।
ਹੋ ਸਕਦੈ ਕੱਲ੍ਹ ਤੇਰੀ ਅੱਖ ਚੋਂ,
ਹੰਝੂ ਇੱਕ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਿਰ ਜਾਏ।
ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਮੌਤ ਮੇਰੀ ਦਾ,
ਦੋਸ਼ ਕਦੇ ਵੀ ਤੇਰੇ ਸਿਰ ਜਾਏ।
ਨਾਮ ਤੇਰਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ਼ ਜੁੜ ਜਾਏ,
ਜੱਗ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਗਿਰ ਜਾਏ।
ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਅੰਤਿਮ ਤੋਹਫਾ,
ਤੈਨੂੰ ਰੋਸਿਆਂ ਦਾ ਦਵਾਂ।
ਮੈਂ ਸ਼ਾਇਦ ਕੱਲ੍ਹ ਤੱਕ ਨਾ ਰਹਾਂ...





------------------------
ਰਬ ਰਬ ਕਰਦੇ ਉਮਰ ਬੀਤੀ,
ਰਬ ਕੀ ਹੈ ਕਦੇ ਸੋਚਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ,
ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਮੰਗ ਲਿਆ ਤੇ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਪਾਇਆ,
ਰਬ ਵੀ ਪਾਉਣਾ ਹੈ ਕਦੇ ਸੋਚਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ....

ਜੇ ਦਿੰਦਾ ਨਾ ਅੱਖੀਆਂ ਰੱਬ ਸਾਨੂੰ..
ਦੱਸ ਕਿਦਾਂ ਤੇਰਾ ਦੀਦਾਰ ਕਰਦੇ..
ਅੱਖਾਂ ਮਿਲੀਆਂ ਤਾਂ ਮਿਲਿਆ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ..
ਦੱਸ ਕਿਦਾਂ ਨਾ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ..
ਹਰ ਮੋੜ 'ਤੇ ਪੈਣ ਭੁਲ਼ੇਖੇ ਤੇਰੇ..
ਦੱਸ ਕਿੱਥੇ ਰੁੱਕ ਕੇ ਤੇਰਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਦੇ..
ਜੇ ਮਿਲਦਾ ਸੱਜਣਾ ਤੂੰ ਹਰ ਇਕ ਜਨਮ ਵਿਚ..
ਤੈਨੂੰ ਕਬੂਲ ਅਸੀਂ ਹਰ ਵਾਰ ਕਰਦੇ..
ਇਕ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੁਣ ਸਾਡੀ..
ਅਸੀਂ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ ਬਾਰ ਬਾਰ ਕਰਦੇ..!!
ਜਦੋਂ ਯਾਦ ਚ ਅਖੀਆਂ ਵਹਿਣ ਲੱਗੇ ਮੁੱਖ ਹੰਝੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਧੋ ਲਈਦਾ , ਤੇਰੇ ਖਤ ਪੁਰਾਣੇ ਪੜ੍ਵ ਸਜੱਣਾ ਕਦੇ ਹੱਸ ਲਈਦਾ ਕਦੇ ਰੋ ਲਈਦਾ .






ਮੇਰਾ ਹਰ ਦਿਨ ਤਨਹਾ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਉਦਾਸ ਹੁੰਦੀ ਏ,
ਦਿਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਤਾਅਨੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮੀ ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਹੁੰਦੀ ਏ।


ਕਦੇ ਪੁੱਛ ਗਿੱਛ ਨਹੀਂ ਸੀ ਮੇਰੀ,
ਹੁਣ ਹਰ ਥਾਂ ਚਰਚਾ ਮੇਰੀ ਆਮ ਹੁੰਦੀ ਏ।


ਤੇਰੇ ਕਿਹੇ ਪੀਣੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਸੀ,
ਪਰ ਯਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪਿਲਾਈ ਹਰ ਘੁੱਟ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਹੁੰਦੀ ਏ।


ਦਿਲ ਚੋਂ ਸਿੰਮਦੇ ਖੂਨ ਤੋਂ ਕੀ ਡਰਨਾਂ,
ਪੀ ਕੇ ਜਿਗਰ ਦਾ ਖੂਨ ਸੱਜਣਾਂ ਮੁਹੱਬਤ ਜਵਾਨ ਹੁੰਦੀ ਏ।

ਯਾਰ ਮੇਰੇ ਪੁੱਛਦੇ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ,
ਬਸ ਹੱਸ ਕੇ ਚੁੱਪ ਕਰ ਜਾਨਾਂ ਦੱਸਿਆਂ ਮੁਹੱਬਤ ਬਦਨਾਮ ਹੁੰਦੀ




ਬੁਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਤੇਰਾ ਨਾਮ੍,ਦਿਲ੍ ਵਿਚ੍ ਤੇਰਾ ਇਂਤ੍ਜ਼ਾਰ੍ ਰਹੇਗਾ.
ਉਜੜਿਆਂ ਨੂਂ ਮੁੜ੍ ਕੇ ਵਸ੍ਸਨ੍ ਦਾ ਖੁਆਬ੍ ਰਹੇਗਾ

ਸਾਨੂਂ ਪਤਾ ਹੈ ਤੂਂ ਮੁੜ੍ ਕੇ ਨਹੀਂ ਆਉਣਾ
ਨਦੀਂਆ ਨੂਂ ਫ਼ੇਰ੍ ਵੀ ਵੈਹ੍ ਚੁਕੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਇਂਤ੍ਜ਼ਾਰ੍ ਰਹੇਗਾ

ਸ਼ੀਸ਼ਿਆਂ ਤੇ ਜੋ ਟਰੇੜਾਂ ਪਾ ਗਾਏ ਨੇ
ਸ਼ੀਸ਼ਿਆਂ ਨੂਂ ਓਨ੍ਹਾਂ ਪਥਰਾਂ ਨਾਲ੍ ਪਿਆਰ੍ ਰਹੇਗਾ

ਤੂਂ ਇਕ੍ ਵਾਰ੍ ਕਰ੍ ਤਾਂ ਸਹੀ ਵਾਧਾ ਮਿਲਣ੍ ਦਾ
ਸਾਨੂਂ ਲਖ੍ਹਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਜਨ੍ਮ ਤਕ੍ ਤੇਰਾ ਇਂਤ੍ਜ਼ਾਰ੍ ਰਹੇਗਾ

ਇਹ੍ ਜੋ ਪਿਆਰ੍ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮ੍ਨ੍ ਮੇਰੀ ਰਾਖ੍ ਨੂਂ ਜਲਾ ਆਏ ਨੇ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂਂ ਕੀ ਪਤਾ ਮੇਰੀ ਰਾਖ੍ ਤਕ੍ ਨੂਂ ਵੀ ਤੇਰਾ ਇਂਤ੍ਜ਼ਾਰ੍ ਰਹੇਗਾ






ਰਬ ਰਬ ਕਰਦੇ ਉਮਰ ਬੀਤੀ,
ਰਬ ਕੀ ਹੈ ਕਦੇ ਸੋਚਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ,
ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਮੰਗ ਲਿਆ ਤੇ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਪਾਇਆ,
ਰਬ ਵੀ ਪਾਉਣਾ ਹੈ ਕਦੇ ਸੋਚਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ....

ਜੇ ਦਿੰਦਾ ਨਾ ਅੱਖੀਆਂ ਰੱਬ ਸਾਨੂੰ..
ਦੱਸ ਕਿਦਾਂ ਤੇਰਾ ਦੀਦਾਰ ਕਰਦੇ..
ਅੱਖਾਂ ਮਿਲੀਆਂ ਤਾਂ ਮਿਲਿਆ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ..
ਦੱਸ ਕਿਦਾਂ ਨਾ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ..
ਹਰ ਮੋੜ 'ਤੇ ਪੈਣ ਭੁਲ਼ੇਖੇ ਤੇਰੇ..
ਦੱਸ ਕਿੱਥੇ ਰੁੱਕ ਕੇ ਤੇਰਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਦੇ..
ਜੇ ਮਿਲਦਾ ਸੱਜਣਾ ਤੂੰ ਹਰ ਇਕ ਜਨਮ ਵਿਚ..
ਤੈਨੂੰ ਕਬੂਲ ਅਸੀਂ ਹਰ ਵਾਰ ਕਰਦੇ..
ਇਕ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੁਣ ਸਾਡੀ..
ਅਸੀਂ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ ਬਾਰ ਬਾਰ ਕਰਦੇ..!!
ਜਦੋਂ ਯਾਦ ਚ ਅਖੀਆਂ ਵਹਿਣ ਲੱਗੇ ਮੁੱਖ ਹੰਝੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਧੋ ਲਈਦਾ , ਤੇਰੇ ਖਤ ਪੁਰਾਣੇ ਪੜ੍ਵ ਸਜੱਣਾ ਕਦੇ ਹੱਸ ਲਈਦਾ ਕਦੇ ਰੋ ਲਈਦਾ ....




ਮੈ ਕੀ ਖੋਯਾ ਤੇ ਕੀ ਪਾਇਆ,
ਉਸ ਪਿਛੇ ਸਬ ਕੁਜ ਗਵਾਯਾ

ਪਿਆਰ ਵੀ ਕੀਤਾ ਤੇ ਜਾਨ ਵੀ ਵਾਰੀ
ਪਰ ਉਸ ਨੂ ਯਕੀਨ ਨਾ ਆਇਯਾ

ਓ ਬੇਵਫ਼ਾ ਕੀ ਜਾਨੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਕਦਰ
ਜਿਸ ਨੇ ਹੋਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਦੁਖਾਯਾ


ਚਡ਼ਦੀ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿਦੇਂ ਗੱਬਰੂ ਪੁੱਤ ਸਰਦਾਰਾਂ ਦੇ!
**************
ਸਿਖਰ ਦੁਪਹਿਰ ਸੀ ਉਮਰਾਂ ਦੀ, ਮੈਂ ਰੋਗ ਇਸ਼ਕ ਦਾ ਲਾ ਬੈਠਾ। ਮੈਨੂੰ ਇਸ਼ਕ ਨੇ ਪਾਗਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਆਪ ਭੁਲਾ ਬੈਠਾ। ਮੈਂ ਬਣਕੇ ਪੀੜ ਮੁਹੱਬਤ ਦੀ, ਜਿੰਦ ਉਹਦੇ ਨਾਂ ਲਿਖਵਾ ਬੈਠਾ। ਮੇਰੀ ਹਸਰਤ ਚੰਨ ਨੂੰ ਪਾਉਣ ਦੀ ਸੀ, ਕਿਤੇ ਦੂਰ ਉਡਾਰੀ ਲਾਉਣ ਦੀ ਸੀ। ਪਰ ਅੰਬਰੀਂ ਉਡਦਾ ਉਡਦਾ ਮੈਂ, ਅੱਜ ਖੁਦ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆ ਬੈਠਾ।
*******************

ਸਭ ਦੇ ਸੀ ਅਸੀ ਪਰ ਸਾਡਾ ਕੋਈ ਹੋਇਆ ਨਾ...
ਸਾਡੀ ਵਾਰ ਨੀਰ ਕਿਸੈ ਨੈਨਾ ਵਿ਼ਚੌ ਚੌਇਆ ਨਾ...
ਕਰਦੈ ਸੀ ਗੱਲਾਂ ਜੋ ਪਿਆਰੀਆ ਨੈ ਮਾਰਿਆ,
ਸਾਨੂੰ ਸਾਡੇ ਯਾਰਾ ਦੀਆ ਯਾਰੀਆ ਨੇ ਮਾਰਿਆ..........
*******************


ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਕਣੀਆਂ ਨਾ ਆਉਂਦੀਆਂ ਸੱਜਣਾਂ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਮਹਿਫਲਾਂ ਨਾ ਭਾਉਂਦੀਆਂ ਹਵਾ ਵਿਚ ਕਦੀ ਨਹੀਂ ਚਿਰਾਗ ਜੱਗਦੇ ਜੱਚਦੇ ਨਹੀਓਂ ਸਰਦਾਰ ਬਿਨਾ ਪੱਗ ਦੇ ਕਾਗਜ਼ ਦੇ ਫੁੱਲ ਕਦੀ ਨਹੀਂ ਮਹਿਕਦੇ ਆਟੇ ਦੇ ਬਣਾਏ